‘N Liefdevolle Vervordering – Charles Spurgeon

'N Liefdevolle Vervordering - Charles Spurgeon

“Herinner My: laat ons saam pleit: verklaar jy, sodat jy geregverdig kan word.” Jesaja 43:26.

Die Uitnodiging tot Herinnering

Ons sal veral fokus op die eerste uitnodiging van die teks: “Herinner My.” As jy jou oë op die Skrif self rig, sal jy verras wees deur die unieke posisie daarvan. Dit vorm ’n paradoks van die mees opvallende aard, veral as jy dit lees in samehang met die vorige gedeelte: “Ek, ja Ek, is Hy wat jou oortredings uitwis om My onthalwe, en sal jou sondes nie onthou nie. Herinner My.” Dit lyk soos ’n teenstrydigheid, maar soos ’n wyse onderwyser die aandag trek met donker spreke, so is die Woord van God vol uitdrukkings wat die gedagtes prikkel en die les dieper in die verstand indruk. Baie is die paradokse van die profete en van die Here, die leier van al die profete. Wie kan twee sulke sinne soos “Ek sal jou sondes nie onthou nie” en “Herinner My” agtereenvolgens lees sonder aandag? Die gebruik van sulke paradokse in die Skrif benodig geen verskoning nie. Die mens is ’n lewende raaisel. Verstaan enige mens homself? Hy mag dink hy doen, maar deur hierdie selfmisleiding verraai hy sy onkunde. Die sondaar is ’n paradoks, en die heilige is ’n dubbele paradoks. Ek sê dit is reg en regverdig dat die Heilige Gees sulke paradoksale uitdrukkings gebruik, omdat diegene tot wie Hy spreek paradokse in hul natuur het, en so pas die toespraak by die luisteraar.

Die Benadering tot God

In hierdie vers word die mens uitgenooi om na God toe te nader. Daardie selfde mense, van wie God sê dat Hy moeg van hulle was, word aangespoor om met Hom te pleit. “Julle het My laat dien met julle sondes, julle het My moeg gemaak met julle ongeregtighede.” En tog is dit duidelik dat die Here in ’n ander sin nie moeg van hulle was nie, want Hy roep hulle op om na ’n vergadering met Hom te kom, en sê: “Herinner My: laat ons saam pleit.” Hierdie benadering tot God is die weg van ons verlossing. Die eerste ding wat met sommige mense gedoen moet word, is om hulle aan God te herinner, en die beste wat met enige mens gedoen kan word, is om hom nader en nader aan die groot Vader van die geeste te trek. “Dit is goed vir my om na God toe te nader,” het een gesê wat goed geweet het waaroor hy praat, en elke man wat nog nie so ’n uitspraak verstaan nie, sal vind dat dit waar is as hy dit toets. Hier is ’n gebod met belofte—“Nader tot God en Hy sal nader tot jou.” Hier is nog een—“Soek die Here terwyl Hy gevind kan word, roep Hom aan terwyl Hy naby is: laat die goddelose sy pad verlaat, en die onregverdige sy gedagtes: en laat hom terugkeer na die Here, en Hy sal Hom oor hom ontferm; en na ons God, want Hy sal oorvloedig vergewe.”

Die Hoop van Nabyheid aan God

Nabyheid aan God is duidelik die hoop van die soeker. Vir die verlore seun in die verre land was die belangrikste ding om op te staan en na sy vader toe te gaan. Dit sou min nut gehad het om homself van die vuil van die varkkraal af te was, of om sy omgang met die burgers van daardie land te breek. Hy kon nooit reg wees terwyl hy so ver van sy vader se huis bly nie. Die mees beskeie en afgesonderde lewe in die verre land sou nie die begeertes van sy hart bevredig het nie, meer as wat die doppe sy maag sou vul. Waarheid is, dit sou ’n verbetering gewees het op die besteding van sy lewe in losbandigheid, maar dit sou geen verandering in sy siel gewerk het nie, en geen rus vir sy hart gegee het nie. Die remedie is die vader se soen, die vader se bors, die vader se huis, die vader se liefde. Verstaan dan my teks, hoe paradoksal dit ook mag lyk, as ’n egte uitnodiging van ’n genadige God aan die mees irriterende van mense. Al het hulle so onregverdig opgetree dat Hy wel moeg van hulle mag wees, drang Hy daarop dat hulle met Hom moet praat. As iets verkeerd op hulle gehef is, is Hy bereid om hulle besware te hoor—net verlang Hy dat hulle nie in ’n sombere afstand moet bly nie. Mag die Here dit toelaat dat die uitnodiging deur julle wat vanoggend aangespreek word, aanvaar word.

Die Uitdaging tot Nederigheid

Ons sal ons teks op hierdie wyse beskou—eerste, dit is ’n nederigende uitdaging—“Herinner My: laat ons saam pleit.” Tweedens, aangesien ons die uitdaging nie kan beantwoord nie, sal ons die woorde in ’n ander sin interpreteer en dit aanvaar in ’n gewysigde weergawe wat berou kan uitvoer. En derdens, sal ons in dit ’n praktiese voorstel sien, miskien meer as een. Mag die Heilige Gees ons in staat stel om die lesse te leer en die voorstelle uit te voer!

Die Uitdaging van God se Straf

God het Israel gestraf weens sonde. Israel was nie berouvol nie, maar in selfregverdigheid het hulle geprojekteer dat die Here streng en hard was. “Kom dan,” sê God, “kom en pleit jou saak met My. Herinner My aan enige deugde aan jou kant wat ek mag oor gesien het. As ek jou verkeerd beoordeel het, as jy werklik nie versuim het in My diens en aanbidding nie, laat die saak geregverdig word. As jy werklik ’n regverdigheid van jou eie het, herinner My daaraan.”

Die Aanklag van Gebedsonaktiwiteit

Terug kyk, vind ons dat die Here Sy volk aangekla het oor gebedsonaktiwiteit, “Maar jy het My nie aangeroep nie, O Jakob.” Dit is die aanklag wat ons gedwing word om teen alle onbekeerlike mense te bring, jy roep nie God aan nie; jy leef sonder opregte en vurige gebed. Miskien bied jy ’n vorm van gebed aan, maar dit is niks as jou hart nie saam met die woorde gaan nie. Dit is eerder om God te bespot as om werklik Hom aan te roep. Maar kom nou, as daar enige fout in hierdie aanklag is, weerlê dit! As jy opreg die Here deur Christus Jesus aangeroep het, as jy ywerig was in die soek na Sy aangesig en tog het Hy sy rug op jou gedraai—getuig teen Hom. Dit sal ’n nuwe ding onder die son wees om ’n gebedvolle hart verwerp by die genadetroon te vind. Ek weet jy kan nie die beskuldiging van gebedsonaktiwiteit ontken nie. As jy Christusloos is, is jy gebedsonaktief. As jy geen genade ontvang het nie, is dit omdat jy dit nie aan die genadetroon gesoek het nie.

Die Aanklag van Ontevredenheid

Volgende het die Here Israel aangekla dat hulle nie in Hom behae gevind het nie—“Julle was moeg van My, O Israel.” Is dit nie ’n aanklag wat nie ontken kan word nie? Julle mans en vroue wat nie wedergebore is en nooit die vergifnis van julle sonde ontvang het nie, is dit nie waar dat julle moeg van God is? Julle raak gou moeg van ’n preek waarin ons probeer om van Hom te praat, alhoewel julle ure lank na ’n dom storie sal luister. Julle raak moeg van die Sabbatdag. Wat ’n vermoeidheid is dit! Julle is moeg van die Bybel, hoe min lees julle dit! ’n Dwase roman pas julle beter. As julle Christen praat oor die dinge van Christus, het julle geen smaak vir hulle woorde nie, julle luister eerder na ’n komiese lied. Vir julle is die huis van God die tempel van verveling, en die aanbidding van God is bondage. Wat God self betref, sal julle jouself nie toelaat om Hom te onthou nie, Hy is nie in al julle gedagtes nie. Julle dink soms dat selfs die hemel ’n vermoeiende plek vir julle sou wees, as dit die prysing en aanbidding van God en gemeenskap met Hom behels. Kan julle dit ontken? As julle kan, word julle uitgenooi om julle onskuld voor die Here te verklaar. Maar ek weet in werklikheid kan julle nie die vraag opbring nie, want daar is in julle verstand ’n onmiskenbare afsku vir die diens van God. Trouens, julle sou gelukkiger wees as daar geen God was nie, en as gedagtes van ewigheid nooit op julle pad sou kom nie. Wees versigtig dat julle afsku nie wederkerig word nie, en dat God nie sê: “My siel het hulle verafsku, en hulle siel het ook My verafsku.”

Die Aanklag van Onwaardige Offerande

Die Here het ook gesê dat hierdie mense Hom nie eer nie—“Julle het vir My geen kleinvee van julle brandoffers gebring nie; ook het julle My nie vereer met julle offers nie.” Miskien het jy geen tekens van liefde aan die Here gebring nie. Of, aan die ander kant, jy het offers gebring, maar jy het God nie met hulle vereer nie. Jy het gegee sodat jy bekend sou wees as iemand wat gee, of omdat ander gegee het, maar nie met die oog om God te eer nie. Jy kom en sit saam met Sy mense en neem deel aan hulle liedere, maar jy soek nie die eer van God daarmee nie, en dit is nie die belangrikste doel van jou daaglikse lewe nie, jy weet dit nie. Nogtans, as enige onbekeerlike man kan sê dat, of hy eet of drink of wat ook al hy doen, hy poog om alles tot die eer van God te doen, moet dit bekend wees. Dit sal ’n nuwe ding onder die son wees. Trouens, dit sal bewys dat die man bekeer is, en in die gees van sy verstand deur die genade van God hernu is.

Die Gebrek aan Eer aan God

Maar dit is nie so nie—jy het nie die naam van jou Skepper en Voorsiener geëer nie, jy het Hom beroof van die glorie wat sy naam toekom.

Verder het die Here Israel aangekla dat hulle Hom nie liefgehad het nie—”Julle het vir My geen suikerstokkies met geld gebring nie, en julle het My nie met die vet van julle brandoffers gevul nie.”

Geen teken van liefde is aangebied nie, maar hulle het die Here laat dien met hulle sondes. Die aankoop van olie met geld was nie in hulle gedagtes nie.

Hulle het gesê hulle kan dit nie bekostig nie, maar wanneer hulle hulle valse gode aanbid het, kon hulle genoeg geld vind—”Hulle stort goud uit die sak en weeg silwer in die skaal.”

So is daar mense wat nie iets aan die saak van God of Christelike liefdadigheid kan gee nie, maar vir hulle sondige plesier kan hulle hul substansie mors. Geen offer is te duur vir ‘n mens se lus.

Hy sal enigiets doen om ‘n vrolike lewe te lei, wat bestaan uit opstand teen God. Dit bewys dat die mens geen liefde in sy hart vir God het nie.

O sondaar! Het jy ooit gevoel dat ‘n traan in jou oë opkom by die gedagte aan God se ontheiliging? Het jy ooit jou voor God verneder omdat jy Hom self ontheilig het?

Is Sy woord vir jou kostelik? Is daar musiek in die soet naam van Jesus vir jou ore? Nee, dit is nie so nie. Jy weet jy is dood vir alles hiervan.

Hy daag jou uit om jou onskuld te verdedig as jy kan. Durf jy die handskoen opneem? Bewys dat jy Hom liefgehad het. Herinner Hom aan jou vriendelike dade en ywerige handelinge.

Jy het geen dade om te herinner nie. Jou hart het geen vreugde in die Here jou God gehad nie.

Die Uitdaging van Ongehoorsaamheid

Die Here daag hulle weer uit oor die aanklag dat hulle Hom nie gehoorsaam het nie—”Julle het My laat dien met julle sondes”—jy het My ‘n ware slaaf gemaak met jou opstandigheid.

“Julle het My moeg gemaak met julle ongeregtighede”—die geduld van God is tot die uiterste beproef met hulle ondeug. Is hierdie aanklag nie waar nie—hartseer waar van baie?

O, julle wat Christus nog nooit aanvaar het nie, en julle nie voor Sy kosbare voete gegooi het nie, het julle met hierdie willike onwilligheid die genade van die Here beledig.

Jy het geen respek vir Sy wet gehad nie, jy het jouself nie beheer omdat jy waarskynlik sou oortree nie, jy het jou nie opgewonde gemaak om die Here te behaag nie. Ah nee! Jy het geleef asof jy jou eie meester was.

As dit nie so is nie, word jy nou uitgedaag om jou karakter te verdedig. Stel nie ‘n leuenige verdediging op nie, maar spreek die waarheid. “Herinner My,” sê God.

As jy oorvloedig in gebed was, as jy in God behae gevind het, as jy Sy eer gesoek het, as jy Hom liefgehad het, as jy Hom gehoorsaam het, stel dan jou geregtigheid voor die son en wees nie bang nie.

Maar jy is nie onskuldig voor die Here nie. Daarom verneder jouself, bely jou skuld, en bedek jou gesig voor die Here. Die Here sou jou so verneder dat jy kan berou, en dat Hy Sy woord aan jou kan vervul—”Ek, ja Ek, is Hy wat jou oortredings uitwis om My onthalwe, en sal jou sondes nie onthou nie.”

Die Manier van God se Dienstbaarheid

Die uitdaging voor ons handel nie net oor die man se weë nie, maar ook oor God se weë, want die Here verklaar hier van Homself, “Ek het jou nie laat dien met ‘n offergawe nie, en jou nie moeg gemaak met wierook nie.”

Dit wil sê, God is geen harde taakmeester nie; Hy is nie ‘n streng man wat waar Hy nie gesaai het, kom maai nie. Die gebooie van God is essensiële geregtigheid; jy kon nie verbeter op hulle nie.

Geen wet kan meer vir ons voordeel wees as dié wat Hy aan ons gegee het nie. Die diens van God is geen las nie. Vraag Sy kinders hoe hulle dit vind.

Wanneer hulle Sy juk op hulle neem en van Hom leer, vind hulle rus vir hulle siel. Sy weë is weë van aangenameheid, en al Sy paaie is vrede. Volmaakte gehoorsaamheid is die hemel.

As God jou as slawe behandel het, as Hy meer van jou geëis het as wat Sy reg is, as Hy jou hart swaar gemaak het met eindelose arbeid, sê dit so, en stel jou ontevredenheid in plechtige gesprek met God. Praat net met Hom.

Maar wie in sy regte verstand sal sê dat die diens van God enigiets anders is as vryheid? O geliefdes! Wanneer God ons iets verbied, is dit omdat Hy weet dit sal vir ons skade bring.

En wanneer God ons beveel om iets te doen, is dit omdat Hy weet dit is vir ons siel se welsyn en ewige goed. Die morele wet is die spieël van regverdigheid.

Die wil van die Here, soos daarin geopenbaar, beveel so volledig aan die gewete van die mens dat hy nie ‘n eerlike oorlog daarteen kan voer nie; dit is “waar en regverdig in sy geheel.”

As ons regverdig in ons oordele is, sal ons begeerte wees, “O, dat my weë reggestel was om U bevele te onderhou!” As ons teen die wet oortree, is dit nie omdat dit onredelik, onregverdig, of onvriendelik is nie.

Sy juk is sag en Sy las is lig. Dit is so, heeltemal so. Al voel ek myself heeltemal onmaglik om die saak van God waardig te verdedig soos ek sou wou, kon ek hier staan en huil oor die manier waarop Sy skepsels Hom behandel.

Ek voel skaam oor myself dat ek so koud Sy saak kan verdedig, wat ‘n veel beter advokaat verdien as wat ek kan wees. Maar het julle, wat onregverdig is, nie die Here met skaamte behandel nie?

Het julle nie Hom wat nooit julle vergeet nie, vergeet nie? Het julle nie julle rug op julle Voorsiener en Vriend gedraai nie? Het julle nie die diens wat julle siel ‘n diep vreugde sou gebring het, geweier nie?

Het julle nie teen julle genade gekibbel en teen die hemel self geveg nie? Dit is beslis so. As julle iets het om te pleit teen die teendeel, argumenteer dit met julle Skepper, maar moenie aanhou om Hom te vermy nie.

Wend julle tot Hom en antwoord Sy beroep, “Herinner My: kom ons pleit saam: verklaar jy, dat jy geregverdig mag wees.”

‘n Gewysigde Weergawe

Ek hoop jy sal bereid wees om my te volg terwyl ons berou voorlê as ‘n GEWYSGIDE WEERGAWE. Ek bedoel nie ‘n verandering van die woorde nie, maar van die sin. Laat ons die teks neem soos ons skuldgevoelens verlang om dit te lees.

Daar is sekere dinge wat God in groot liefde uitnodig ons om voor Sy geheue te bring. Wat is dit? Laat ek jou vertel. As jy nie Sy uitdaging kan aanneem en jou persoonlike geregtigheid kan bewys nie, laat die aanklagte staan, met jou stilte as goedkeuring daarvan.

En nou pleit met Hom en herinner Hom aan sake wat jou kan dien, en lei tot jou vergifnis. Eerstens, herinner die Here aan daardie glorieryke daad van amnestie en vergetelheid wat Hy in Sovereine genade aan die seuns van die mens in die vorige vers verklaar het.

Kom nou, al julle skuldige en onrein, en sê vir Hom, “Here, al getuig my ongeregtighede teen my, rus ek op U vergewing se woord, ‘Ek, ja, Ek, is Hy wat jou ongeregtighede uitwis om My onthalwe, en sal jou sondes nie onthou nie.’”

Onthou dat God nie vergeet het om genadig te wees nie, het ook nie ‘n enkele verklaring van Sy genade verander nie. Hy wil steeds hê dat jy Hom moet herinner aan hierdie beloftes, so ernstig asof Hy dit vergeet het.

Dit is nie vir die verfrissing van Sy geheue nie, maar vir jou s’n, dat Hy wil hê jy moet Hom nou herinner. Jy sal nooit ‘n veiliger posisie as sondaar vind as om voor die genadetroon te kniel, en sulke woorde as hierdie te pleit—“Kom nou, en laat ons redeneer, sê die Here: al is jou sondes soos skarlaken, sal hulle wit wees soos sneeu; al is hulle rooi soos skarlaken, sal hulle soos wol wees.”

“Ek sal barmhartig wees teen hulle ongeregtigheid, en hulle sondes en ongeregtighede sal Ek nie meer onthou nie.” “As ons ons sondes bely, is Hy getrou en regverdig om ons sondes te vergewe, en ons van alle ongeregtigheid te reinig.”

Met trane en gebroke taal, herinner die Here aan Sy genadige beloftes, en sê, “Onthou U woord aan U dienaar, waarop U my laat hoop het.” Roep Hom op hierdie manier aan, “Here, doen soos U gesê het. Hier is iemand wat vol ongeregtigheid is. Ek bid U, reinig my. As ek geen oortredings gehad het nie, kon U dit nie uitwis nie, maar hier is hulle, ek smeek U, wis hulle uit volgens U woord! Kyk, ek herinner U aan U woord. O Here, laat ek hoor hoe U sê—‘Jou sondes, wat baie is, is vergewe.’”

Die Oop Belydenis van Sonde

Wanneer dit gedoen is, gaan voort om die Here te herinner aan jou sondes. Maak ‘n oop en onbevange erkenning aan die Here. Vertel Hom dat jy oortree het. Sê saam met die terugkerende verlore seun, “Ek het teen die hemel gesondig, en voor U, en is nie meer waardig om U seun genoem te word nie.”

Versteek niks nie, want niks kan verborge bly nie, verberg niks, want dit kan nie verberg word nie. Wees verseker, jou sonde sal jou uitvind, daarom, vind jou sonde uit, en oorhandig dit aan die groot God sodat Hy daarmee kan handel.

Veral herinner die Here aan die feit dat jy gesondig het teen iemand wat jou voortdurend vergewe, en daarom het jy in ‘n buitengewoon wrede en ongrate manier gesondig. Dit voeg ‘n uiterste afskuwelikheid aan sonde toe, dat dit ‘n oortreding teen iemand is wat so vrylik vergeef.

Die Here kon ons lankal in die hel gegooi het, en tog spaar Hy ons—sal ons hierin ‘n vryheid vind om nog meer te oortree? “Hy het nie met ons gehandeld volgens ons sondes nie; of ons beloon volgens ons ongeregtighede.”

En hierdie feit maak volharding in opstand ‘n skarlaken sonde. Erken ook dat jy deur jou sondes voortgegaan het om weg te beweeg van Hom wat jou uitnooi om terug te keer, en jou ‘n welkome ontvangs belowe.

Onthou, as jy steeds buite Christus is, is dit nie omdat God jou so gemaak het nie. Hy neem ‘n eed, “So waar as Ek leef, sê die Here God, het Ek geen behae in die dood van die goddelose nie; maar dat die goddelose van sy weg af draai en lewe.”

Hy sal nie hê dat jou verdoemenis aan Sy deur toegeskryf word nie. Hy sê duidelik, “O Israel, jy het jouself vernietig,” en die tedere Verlosser roep, “Julle wil nie na My kom sodat julle lewe kan hê nie.”

Erken die waarheid hiervan. Al het jy dalk dwaas oor jou vrye wil gebosveld, wees nou nederig oor daardie bose wil van jou wat dreig om jou ondergang te wees. Roep tot die Here op jou knieë, vir die vergifnis van oortredings teen Sy genade, en vir die vergifnis van provokasies teen Sy lankmoedigheid.

Hy nooi jou uit om dit te doen, daarom sê Hy, “Herinner My.” Wanneer jy dit gedoen het, as jou gees baie onderdruk is, en jou hart in wanhoop gedruk word deur ‘n gevoel van jou skuld, dan sou ek jou raad om die Here te herinner aan die buitengewone rede wat Hy gee vir die vergifnis van sonde—“Ek, ja Ek, is Hy wat jou oortredings uitwis om My onthalwe.”

Sê vir Hom, “Here, daar is geen rede in my waarom U my moet spaar nie, maar doen dit om U onthalwe—om U liefde se onthalwe, om U genade se onthalwe.”

Die Roep om Genade

U het gesê dat U vreugde vind in barmhartigheid, Here, verkwik U Uself deur barmhartig teenoor my te wees. Dit is U eer om oortreding te verby te gaan; dit bring groot eer aan die Here Jesus Christus wanneer Hy die skuld van die mense wegneem.

Here, ek bid U, nou vir U eie onthalwe, vir U Seun se onthalwe, om ‘n sluier oor al my vroeë ongeregtighede te gooi, en laat ek deur die dood van U Seun met U versoen wees.

Oor Die Onregverdigheid van Sonde

Ek vrees, liewe luisteraars, dat ek dit nie spreek soos ek dit behoort te spreek nie. Ek wens ek kon oor julle huil terwyl ek vir julle pleit. Ek smeek julle om eerlik en liefdevol die aansporing van die teks te volg.

Kom, ek smeek julle, hoor julle Vader sê, “Herinner My: kom ons pleit saam.” Herinner die Here aan Sy heersende genade en aan Sy alles-omvattende mag om te seën.

Herinner Hom dat Hy die vuilste van die vuiles geneem het en hulle in die bloed van Jesus gewas het; dat Hy die hardste en mees ongevoelige harte geneem het en hulle sag gemaak het tot lof van die glorie van Sy genade. Voeg dan by, “Here, doen alles dit in my, dat ek ook U genadige Naam mag verhef!”

Pleit Vir Godsdoeleindes

Wanneer jy so ver gegaan het om God te herinner, sou ek met veel liefde jou raad om die Here se doel en bedoeling, soos onthul in die 21ste vers, te pleit. “Ek het hierdie volk vir Myself gevorm; hulle sal My lof verkondig.”

Sê, “Here, ek is U arme skepsel. U het my gemaak; selfs my liggaam is vreeslik en wonderbaar gemaak, en die geheimsinnige ding wat binne my woon, wat ek my siel noem, is ook die skepping van U mag. Het U my nie vir Uself gemaak nie? Sal U nie ‘n begeerte hê vir die werk van U eie hande nie? Here, kom en seën my! Sondaar soos ek is, en heeltemal onwaardig, is ek tog U skepsel. Flink my nie op die doringhoop nie. As U my sal vergewe, Here, mag ek U nie prys nie? Is daar nie plek vir my om U dankie te sê nie? Op aarde, of in die hemel, mag ek nie nog ‘n klein dienste aan U lewer en U Naam verhef nie?”

Die Gewordene Verandering

Nou, Here, dishonoreer ek U terwyl ek in sonde leef, maar ek sal U verheerlik as U my heilig maak. Ek is soos ‘n waardelose houer, net geskik om saam met die gebroke potstukke gegooi te word, van geen nut vir God of man nie, en skaars vir myself. Maar in my persoon smeek ek U, vervul U woord, “Ek het hierdie volk vir My gevorm; hulle sal My lof verkondig.”

Pleit met ‘n Publieke Verklaring

Dit is goeie argumentasie. Volg die woord—”Herinner My: kom ons pleit saam.” As dit jou nie verlig nie, gaan ‘n bietjie terug in die hoofstuk totdat jy by die 19de vers kom—”Kyk, ek gaan iets nuuts doen; nou sal dit opkom; sal julle dit nie weet nie? Ek sal selfs ‘n pad in die woestyn maak, en riviere in die woestyn. Die diere van die veld sal My eer, die drake en die uiltjies: omdat Ek water in die woestyn gee, en riviere in die woestyn, om te drink vir My volk, My uitverkorenes.”

Pleit vir daardie gepubliseerde verklaring! Sê, “Here, U het gesê, ‘Ek gaan iets nuuts doen.’ Dit sal inderdaad iets nuuts wees as ek gered word. Ek is so gedwing tot self-afkeur, dat as ek ooit gered word, ek ‘n wonder van U genade sal wees.”

Die Verbeterde Lof

“Geredding!—Die daad sal nuwe glorie versprei Deur die stralende ryk bo! Engele sing die aangename storie, Almal oorweldig deur U liefde!” Miskien kan jy sê—”Here, ek het gesug, en gekla, en gekerm vir ‘n maand lank, en ek kan geen vrede vind nie. O, as U net ‘n nuwe lied in my mond sal plaas, sal die drake en die uiltjies wat my in my somberheid gesien het, hul oë oopmaak en verstom wees, en die Here God van Israel eer!”

Die Redding van ‘n Gemoed

Jy het gewoond geraak aan jou somberheid met vreemde geselskap, wat vergelykbaar is met die drake en die uiltjies. Roep daarom na jou Verlosser, “Here, red my, en die uiltjies sal nie langer roep nie, of as hulle dit doen, sal hulle tot U lof roep, en die drake wat alle mense vrees, sal gemaklike dinge word en begin U Naam verheerlik, soos die Psalmis gesê het, ‘Loof Hom, julle drake, en alle dieptes.'”

Die Wonder van Verandering

Ek weet daar is sommige wat mag sê, “Here, dit sal die hele werkswinkel met verwondering vul as ek in Jesus sal jubel. Al my vriende en metgeselle sal verbaas wees dat ek deur heersende genade gelukkig en heilig geword het. Ek is die laaste persoon wat hulle sou gedink het om bekeer te sien. Dan sal hulle weet wat U arm kan doen, en erken dat dit die vinger van God is. Mans wat nie hul monde kon oopmaak nie behalwe om die Here te laster, sal oorweldig en verstom staan wanneer hulle sien watter merk uit die vuur gered is.”

Die Persoonlike Opdrag

Jy sien, ek het probeer om jou te help in die gehoorsaamheid aan hierdie woord—”Herinner My.” Maar ek kan die werk vir jou nie doen nie. Liewe onbekeerde luisteraars, julle moet self bely en vir julle lewens pleit. Hierdie pleidooi moet in julle deur die Gees van God gewerk word, en as dit is, sou ek amper wou wees ‘n muis in julle kamer, dat ek julle kon hoor terwyl julle die genadige Vader herinner aan Sy beloftes, en aan die glorie wat aan Sy Naam sal kom as Hy julle sal red.

Die Pleit in Gebed

Veral sou ek graag wil hoor hoe julle begin met—”Here, herinner U aan U eniggebore Seun. Het U nie verklaar dat dit ‘n getroue uitspraak is en waardig om in te neem dat Christus Jesus in die wêreld gekom het om sondaar te red nie? Ek is ‘n sondaar, Here, red my! O, herinner Gethsemane, herinner Golgota, herinner die bloedige sweet, herinner die wonde van U geliefde, herinner die skree, ‘Dit is volbring!’ en laat Hom die arbeid van Sy siel in my sien! Gee my as ‘n buit aan die Opgestane, dat Hy in my die beloning vir Sy moeite mag sien!”

Die Stilte van Gebed

Dit is die styl van pleidooi. Dit sal binnekort rus en gemak bring. Mag God jou help om my nie net met aandag te hoor nie, maar om te gaan en na te sien dat jy dit doen. Ek vrees en bewe dat my arbeid mag verlore gaan deur jou mislukking om by die merk te kom. Dit is tevergeefs om te luister as jy nie gehoorsaam nie.

Praktiese Voorstelle

So bring dit my by die laaste punt, wat is, ons teks bied ons sommige PRAKTIESE VOORSTELLE. As die Here vir ons sê, “Herinner My,” dan is dit eerstens baie duidelik dat ons hierdie dinge onsself moet onthou.

Ons kan nie iemand anders herinner aan iets wat ons self vergeet nie. Kom, dan, laat ons vir ‘n tyd onsself herinner aan sekere sake wat ons geneig is om agter te laat.

Herinnering aan Gebrek aan Gebed

Herinner onsself aan die jare waarin ons sonder gebed geleef het! Wat ‘n wonder dat jy überhaupt toegelaat is om te leef! Oggendlig en aandskaduwees, en tog geen gebed! Genade op die tafel, genade in die gesin, genade aan jou liggaam, genade aan jou siel, en tog geen gebed! Preke gehoor, aansporings gegee, sagte versoeke alles verwerp, want steeds was daar geen gebed nie!

Herinnering aan Verloëning

Herinner jouself aan hoe moeg jy vir God was. Hier is ‘n skepsel wat nie die gedagte aan sy Skepper kan verdra nie. Hier is iemand wat daagliks aan die tafel van ‘n vriend gevoed het, en tog nooit daardie vriend ‘n goeie woord gegee het.

Leef waar God se werke om jou is, so dat jy dit nie kan help om te sien nie, wanneer selfs die nag net ‘n nuwe toneel van wonder onthul deur die sterre wat deur die dag verborge was, en jy kan daardie hele wonderlike toneel beskou en tog weier om jou God te sien! Jy was moeg vir God, wou nie oor Hom hoor nie, wens daar was geen God en geen ewigheid nie, en dat jy net jou self kon geniet soos die diere wat net in die teenwoordigheid leef.

Herinnering aan Verontagsaming

Enkele ekernstig van julle om lang jare van verwaarlosing van God se diens te onthou, met al die verwaarlosing van God se saak, al die gebrek aan liefde vir God, al die vele kere waarin jy jou hart verhard het, jou ore toegestop het, en die waarskuwings en uitnodigings van jou Verlosser verwerp het.

Sulke herinneringe mag deur die Heilige Gees gebruik word vir jou oortuiging.

Die Waarheid oor Onbekeerdes

O, liewe, onbekeerde luisteraars, spreek ek die waarheid oor julle of nie? Mag God verbied dat ek vals beskuldigings teen enige mens bring! Ek beskuldig julle nie nou van die swarter en meer openlike sondes nie, want dalk is julle onskuldig daaraan, maar tog is daar een groot sonde—vergeetagtigheid van God, moegheid van Sy diens, weiering om die redding van Sy Seun aan te neem.

Die Verdonkings Vonnis

“Dit is die verdoemenis, dat die lig in die wêreld gekom het, en dat mense die duisternis eerder as die lig liefhet.” Julle dink aan julle besigheid, maar die groot saak van julle redding roer julle nie. Dink daaraan, julle stel julle sterwende liggaam bo julle onsterflike siel. Julle is vol sorg en angs oor sake wat slegs met ‘n tydelike bestaansduur verband hou, en tog omgee julle nie vir julle ewige belange nie. Kan julle dit regverdig? Is julle in julle regte verstand? Waarom tree julle so onverstandig op? Daar is ‘n God wie se glimlag hemel is en wie se frons hel is, en tog ignoreer julle Sy bestaan. Julle soek Hom nie en dien Hom nie.

Die Uiteindelike Pleit

Ek weet ek pleit swak, maar my saak is ‘n goeie een, en as julle reg van hart is, sal julle die krag daarvan voel. Moet die onreg wat aan God aangedoen is nie erken en verlaat word nie? Sê, liewe luisteraar, “Ek herinner my vandag aan my foute, en herinnerend aan hulle sal ek opstaan en na my Vader gaan, en Hom herinner dat ek vergewe mag word.”

Die Belofte van Vergifnis

My geloof sien die Here hier staan en die skulde van almal uitvee wat dit aan Sy herinnering bring. Kom, bring julle rekeninge! Leef die rekord van julle skuld aan die geregtigheid oor. Sprei dit nou voor die aangesig van die Here uit, nie dat Hy julle mag veroordeel nie, maar dat Hy dit met die verlossende bloed mag merk en sê, “Ek het jou sondes uitgewis.” Moet nie huiwer om die Here aan hulle te herinner nie, want dan belowe Hy om dit te vergeet.

Die Vervulling van die Belofte

Ek is seker, as ek môre hier kon staan en die mag gehad het om alle skulde volledig kwyt te skryf, met die een voorwaarde dat elke skuldenaar sy skuldverslag sou voorlê, sou niemand terugdeins om dit te doen nie. Julle wat iets skuld, sou julle lêers deursoek, lades uittrek, en oral kyk om elke onbetaalde rekening te vind, sodat julle dit almal uitgewis kan hê. Ek bid dat julle dit ook in hierdie geestelike saak sal doen. Bring julle sondes ter herinnering deur nederige erkenning en berouvolle belydenis, want “as ons ons sondes bely, is Hy getrou en regverdig om ons sondes te vergewe.”

Die Gees van God se Ondersteuning

O Gees van God, ondersteun hierdie beroep op my luisteraars, en stuur dit na die harte van U uitverkorene, dat hulle hulle ongeregtighede aan U mag bely en hierdie dag gered mag word!

Die Begin van Pleit

‘n Tweede praktiese voorstel is hierdie: omdat die teks sê, “Herinner My: laat ons saam pleit,” is dit tyd dat ons ons pleit by God moet begin. Hy sê, “Kom nou, en laat ons redeneer.” Laat ons nie so onredelik wees om dit te weier nie. Ek herhaal weer dieselfde grond, soos onderwysers met hul leerlinge, wat die les weer oor doen, sodat dit deeglik geleer kan word. Ek verlang so na die verontruste sondaar wat die pad van vrede onmiddellik vind, dat ek hom smeek om nou met God te pleit. Pleit dus, “Here, daar staan U woord, ‘Ek is Hy wat jou oortredings uitwis,’ ek smeking U om daardie woorde vir my waar te maak!”

Die Argument van Gods Getrouheid

Om by God se getrouheid aan te dui, is ‘n groot argument. Om God vas te hou deur Sy belofte is die kern van die kuns van gebed. Geen greep van die verbondsengel is half so seker soos die wat geloof kry wanneer sy ‘n belofte beetgryp. Dit is, as dit ware, die zoom van Jehovah se mantel, geseënd is hy wat dit kan vasgryp, want dit sal nooit skeur nie. Hy wat ‘n belofte vasgryp, gryp die God wat dit gegee het, en hy sal nie die belofte tevergeefs vertrou nie. “Het die Here gesê, en sal Hy dit nie doen nie?” Pleit dit dan—“Here, U het gesê dat U sonde vergewe, ek bid U vergewe myne. As U nooit vergifnis beloof het nie, sou ek nooit gedroom het om dit te verkry, maar omdat U dit belowe het, waak ek nie om aan U woord te twyfel nie. My swartste, vuilste, mees onrein sondes kan gewas word, want U sê vir my dat alle sonde en lastering aan mense vergewe sal word. Ek beroep U woorde as my enigste eis. Ek smeek U om U woorde uit te voer.”

Die Hemelse Wapen

Ons lees dat daar uit Christus se mond ‘n tweesnydende swaard uitgaan; mag Sy woord van belofte vir ons wees soos ‘n swaard waarmee ons selfs genade self kan oorwin, en die hemel met die hemel se eie wapens oorwin? O, dat julle genoeg geloof mag hê om dit dadelik te probeer! Wees verseker dat julle nie vergeet om in julle pleit daardie vers oor God se eer deur drake en uiltjies te gebruik nie. Sê, “Here, hierdie selfde kamer waarin ek onlangs na U geroep het vir genade, getuig van my sug en kreun en diepe hartseer, maar as U my genade sal gee, sal dit met U lof weerklink. Ek het geestelik met uiltjies en drake verkeer, maar as U my sal vergewe, sal hulle U eer. Here, as U my net vrymaak, sal U ‘n nuwe sanger vir die koor van die aarde en die orkes van die hemel hê. O, my Verlosser, ek weet my arme lof kan U nie meer gloriërend maak nie, want U is goddelik groot, maar steeds, soos dit is, sal dit by U voete gelê word.”

Die Hart van Genade

Volgende, pleit met die Here dat Hy jou hart deur Sy genade gewen het. Hy verlang duidelik daarna, want Hy kla, “Jy het vir My geen soet kane met geld gebring nie, het jy My nie vervul met die vet van jou offers nie.” Het God omgee vir soet kane? Verheug Hy Hom in brandende vet? Ah nee! Maar Hy sorg om te sien dat Sy volk selfopoffering maak om hulle liefde te bewys, deur iets aan hulle Here voor te lê wat hulle duur gekos het. Hy verlaag Homself om hul liefde-skenke te aanvaar, en Hy het baie plesier daarin. Sê vir Hom, “Here, ek is nie waardig van U aanvaarding nie, maar steeds, as U my sal red, sal ek heeltemal Une wees, en alles wat ek het sal op die altaar geplaas word. Here, ek moet U liefhê! Ek het niks om te roem in daardie liefde nie, want hoe kan ek dit help? Ek is onder druk om U lief te hê, omdat U my eerste liefgehad het. Ek is ‘n gevangene van genade; ek is met hand en voet gebonde deur die toue van U liefde. Wanneer ek gewaag het om ‘n hoop te hê dat U my met genade sal aanskou, het ek gevoel hoe my rotsagtige hart oplos, en my siel het uitgereik na U met sterk begeerte. As U groot liefde werklik na my sal neig, en al my sonde sal wegneem, dan sal my hele hart vir U gebonde wees vir altyd, en ek sal U Naam verhef solank ek bestaan.”

Die Pleit van Waarheid

Dit is goeie pleit, wees verseker dat julle dit met diepe opregtheid en ware nederigheid gebruik. Pleit dan die argument wat in die woord lê, “om my eie ontwil.” Roep, “Here, red my tot die eer van U eie Naam, sodat mense mag weet hoe genadig U is. Daar is plek in my vir die vertoon van alle wonders van U liefde, want ek was een van die grootste sondaar. O Here, bewys die krag van die reinigende bloed van Jesus deur my te was, sodat ek witter as sneeuw mag wees. Ek het ‘n harder hart gewys as die meeste van my metgeselle. O, dat U Gees die krag van Sy werking mag toon deur hierdie klip in vlees te verander! Here, ek het ongelowig geword, ja, wanhopig vol twyfel en ongeloof. O, demonstreer in my die waarheid dat geloof die gave van God is! As U die hele wêreld behalwe my red en my nie red nie, sal daar ‘n noot ontbreek in die musiek van U genade, want in sekere opsigte staan ek alleen, ‘n spesiale sondaar. Maar, Here, as U my red, sal U U vinger op ‘n snaar plaas wat ‘n noot sal voortbring wat geen ander snaar in die heelal kan voortbring nie. U sal die meest waardelose van almal gered het, die een wat die minste vir U kan doen in ruil. U sal getoon het hoe vrygewig U genade is deur dit toe te ken aan iemand wat geen vorige meriete, geen teenwoordige waarde, geen toekomstige hoop het om groot dinge vir U te doen nie.”

Die Krachtige Bloed

Pleeg so met God, en mag die Wonderlike, die Raadgewer, jou pleit rig totdat jy oorwin. Eindig alle pleitings af met die argument van die waardevolle bloed, want dit sal oorwin waar alles anders terugslaan. “Ek glo in die vergifnis van sondes,” sê duisende wanneer hulle die geloofsbelydenis herhaal, maar hulle voel nie dat hulle sondaar is nie, en daarom vind hulle dit baie maklik om in vergifnis te glo. Maar, glo my, wanneer ‘n mens weet en voel dat hy werklik ‘n sondaar voor God is, is dit ‘n wonderwerk vir hom om in vergifnis te glo. Niks anders as die almag van die Heilige Gees kan hierdie geloof in hom werk nie. Wanneer jy werklik weet wat dit is om verlore en veroordeel te wees, sodat jy die vonnis van dood in jou eie gewete ontvang, dan is dit dapper om in vergewingsgenade te glo. Sommige van ons onthou toe dit gelyk het asof dit ons bespot het vir mense om te sê, “Glo, Glo!” want ons het gevoel dat dit een ding is om te sê, “Ek glo,” en heeltemal iets anders om die geloof van God se uitverkorenes te besit. Wanneer God die Heilige Gees kom om Jesus aan ons te openbaar, en die arme leë sondaar in Christus se volheid gedompel word, dan is daar eer vir God beide van die sondaar se geloof, en van die objek van daardie geloof. God word verheerlik in die werk van genade, want dit is Sy van bo tot onder. In die hart van die geredde is die stem gehoor, “Ek, ek is die Here; en behalwe My is daar geen Verlosser nie.” Hoë blikke word laaggelê, en roem is uitgesluit. Nederigheid regeer die verstand, en gehoorsaamheid wandel hand aan hand daarmee. Dan roep vernuwe harte, “O Here ons God, ander here het oor ons geheers: maar net deur U sal ons U Naam noem.”

Die Roeping tot Glorie

So het ek probeer om met julle te pleit vir die Here, wat net julle goed en Sy glorie begeer. Ek is baie bewus van my eie swakheid, baie meer as ooit tevore, maar ek verwag steeds om met baie van julle te slaag. Wat is ek behalwe die Gees van alle genade? Wat is ek anders as ‘n resonerende brons en ‘n tinkling cymbaal? En tog is ek nie swak as ander dienaars van God in hierdie opsig nie, want ons is almal niks sonder die Gees— “Totdat God sy genade neergooi, Soos hemelse reën, Is dit in vain Apollos die grond saai, En Paulus mag plant in vain.” Geseën is God, ons sal nie tevergeefs plant nie, want Hy is by ons!

Die Oproep tot Verandering

Party van julle het die boodskap ontvang, en ek sal binnekort van julle hoor. Laat dit in die geeste van julle almal inklink. Voel julle enige mate van sagtheid oor julle kom? Gee toe aan dit. Dit is die geseënde Gees wat julle incline om te berou, wat julle ernstig en bedagsaam, angstig en begeerig maak. Buig voor Sy hemelse asem soos die riet langs die rivier wat aan die wind toegeef! Julle sal die voordeel hê, maar aan die soet Gees van liefde, saam met die Vader en die Seun, sal die eer vir ewig en ewig wees. Amen en Amen.

Charles Spurgeon

0:00
0:00