Moedig Jou Predikant aan! – Charles Spurgeon

MOedig jou predikant aan!

“Moedig hom aan.” Deuteronomium 1:38.

MOSES kon die volk nie in die beloofde land lei nie. Net so kan die wet niemand na die hemel bring nie. Die wet kan ‘n mens uit die Egipte van sy sonde lei, en dit kan hom in die woestyn van oortuiging bring; daar kan dit vir hom kos voorsien, en hom met ‘n bietjie troos voed, maar die wet kan nooit rus aan die gees gee nie. Moses kan die Israel van God nooit in Kanaän lei nie. Dit was vir Joshua voorbehou, wie se naam, soos jy weet, ‘n ander vorm van die naam Jesus is. Soos Joshua, alleen, die Kanaäniete uit die land kon jaag en ‘n deel aan al die nageslag van Israel kon gee, so kan Jesus, alleen, rus aan die erfgename van die hemel gee. Moses kan dit nie doen nie. Hy kan die beloofde land sien, maar hy kan dit nooit binnegaan nie.

Wetlike oortuigings mag vergesel word van ‘n paar begeertes na goddelike dinge, ja, en ‘n paar voorgevoelens van hulle soetheid ook; maar die uiteindelike genot, die rus wat oorbly vir die volk van God, kan slegs aan die gelowige deur Jesus Christus gegee word. Kyk hier na die swakheid van die wet. Dit is nie in staat om ons na ons rus te bring nie. “Deur die werke van die wet sal geen vlees wat leef, geregverdig word nie.” Vlieg dan na Jesus; want Hy is die Kaptein van ons saligheid, deur wie ons vyande verower sal word, en ons ewige erfenis verseker!

Dit is egter nie my doel om die mistieke waarheid wat daaronder geleë is, te verken nie; ek beperk myself hierdie oggend tot die morele op die oppervlak. Joshua was ‘n jong man in vergelyking met Moses. Hy was besig om die lasvolle taak op te neem om ‘n groot volk te beveel. Hy het, daarbenewens, die moeilike onderneming om hulle in die beloofde land te lei en die nasies wat dit besit, uit te jaag! Die Here het Moses opdrag gegee om Joshua aan te moedig, sodat hy in die perspektief van groot arbeid nie ontmoedig sou wees nie. Dit leer ons, dink ek, dat GOD, ONSE GOD, genadiglik oorweeg is van sy dienaars, en hulle goed toegerus wil hê vir hoë ondernemings met goeie moed.

Hy stuur hulle nie soos ‘n tiran ‘n soldaat op ‘n boodskap stuur vir iets waarvoor hy nie in staat is nie; en Hy weerhou nie daarna sy hulp nie, terwyl Hy vergeet van die benoudhede waartoe hulle dalk verlaag kan word; maar Hy is baie sorgvuldig oor sy dienaars, en sal nie een van hulle laat vergaan nie. Hy tel hulle as die appel van sy oog, hou hulle in alle ure, en verdedig hulle teen alle gevare.

Waarom is dit?

Die Here ons God het sterk redes om so oorweegend teenoor sy dienaars te wees. Is hulle nie sy kinders nie? Is Hy nie hulle Vader nie? Het Hy nie liefde vir hulle nie? As al die menslike liefde saamgevoeg kon word, sou dit skaars ‘n druppel in ‘n emmer maak in vergelyking met die oseane van liefde wat God die Vader teenoor sy kinders het! Al die liefde van moeders, al die liefde van vriende, broers en susters, mans en vroue – as alles opgetel word, sou dit ‘n heuwel wees, en in vergelyking met die torenhoge berg van die goddelike liefde wat God die Vader teenoor sy uitverkorenes het.

Ons is – en daar is geen ander beeld wat die hele lengte en breedte van daardie liefde weergee nie – ons is so dierbaar aan God soos sy eniggebore Seun, Jesus Christus! – “So dierbaar, so baie dierbaar, aan God kan ek nie dierbaarder wees nie; Die liefde waarmee Hy sy Seun liefhet, so is sy liefde vir my!” “Soos die Vader My liefgehad het, so het Ek julle liefgehad,” het Christus gesê.

Nou, niemand van ons sou ‘n kind van ons op ‘n moeilike onderneming stuur sonder om bekommerd te wees oor sy welstand nie. Ons sou hom nie op ‘n toets plaas wat buite sy vermoë is nie, sonder om terselfdertyd te waarborg om aan sy sy te staan, en sy krag gelyk te maak aan sy dag. Daarbenewens is die Vader self betrokke by sy eer in alles wat hulle doen. As enige dienaar van God sou val, dan is God se naam verag. Die dogters van Filistia sou juig, en die inwoners van Ekron triomfeer. “Aha! Aha,” sou hulle sê, “so wou ons hê! God se dienaars is in die verdrukking; Jehovah kon hulle nie oorwinning gee nie. Hulle het in Hom vertrou, en hulle is in die gedrang gebring. Hulle het op Hom gerus, en hulle het op die grond geval.”

Dink nie dat die hemelse Vader ooit sal toelaat dat dit gesê word nie. Sal Hy ooit sy dienaars stuur om hulle deur die hand van die teenstander te laat val? Hy is te jaloers op sy groot naam! Sy eer is te veel betrokke om dit ooit toe te laat! Julle, wat swak is, aan wie God gegee het om te doen of te ly vir sy naam se onthalwe, wees verseker dat Hy sy oë op julle het. Hy kan julle nie verlaat nie, tensy Hy kan ophou om “God oor alles, geseënd vir ewig” te wees. Hy kan julle nie vergeet nie, want sy hart van liefde kan nooit verander nie, en die verhouding wat Hy teenoor julle het, kan nooit ontbind word nie.

Geliefdes, God die Vader sorg vir sy kinders omdat hulle sy kinders is, en omdat sy eer betrokke is by hulle. Hoe soet is die gedagte – as ek faal, faal God – as ek slaag, as God se gestuurde dienaar, het God al die eer!

Kon ek op Hom leun en faal, dan is God se doel nie vervul nie, God se belofte is nie gehou nie, en God se natuur is nie verheerlik nie! O, wanneer jy kan terugval op die naam, die roem, die karakter van God; wanneer jy kan sê, soos Moses op die Berg, “Wat sal U vir U groot naam doen?” Wanneer jy kan pleit soos Luther gedoen het, “Here, dit is geen stryd van myne nie, dit is Une! U weet U het my gestuur om teen U vyande te spreek, en nou, as U my verlaat, waar is U waarheid?”

Wanneer jy so met God kan pleit, sal Hy jou beslis red. Jy kan nie faal wanneer jou saak God se saak is nie!

Nor is the Divine Father alone concerned.

Is nie die Seun van God ook betrokke by die welsyn van sy broers en susters nie? Hy het hulle met sy bloed gekoop! Dit wat ‘n man met liefde aankoop, sal hy hoog waardeer. As hy dit nie doen nie, sal dit net so veel wees as om te erken dat hy te veel betaal het vir wat hy gekoop het. Jy is met ‘n prys gekoop. ‘n Prys groot genoeg; die Koning van die Glorie het sy hart se bloed gegee om arme wurms soos ons te verlos, maar Hy sal nooit erken dat Hy te veel vir ons gegee het nie! In liefde sal Hy die aankoop waardeer gelyk aan die prys wat Hy betaal het. Die liefde en die prys is albei oneindig.

As Hy na enige van sy mense kyk, sê Hy, “Daar is my aankoop,” en Hy waardeer jou nie so veel vir wat jy intrinsiek werd is nie, as omdat Hy die druppels van sy eie bloed op jou sien. “Daar,” sê Hy, “is die arbeid van my siel; daar is die goddelike tevredenheid wat my Vader my gee vir die lyding wat ek verduur het.” Dink jy dat wanneer Hy sy dienaars so waardeer, Hy hulle sonder sy hulp sal verlaat? Dit kan nie wees nie!

Bovendien het ons geseënde Here deur presies daardie troubles gegaan waartoe Hy sy mense roep. “Ons het nie ‘n Hoë Priester wat nie met die gevoel van ons swakhede aangeraak kan word nie.” “Hy is in alle opsigte versoek soos ons, maar sonder sonde.” Die doring in jou voet het sy hak getref voordat dit jou raak. Die hartseer wat die trane uit jou oë laat vloei, het eerstens sy hart laat swel – “In elke pyn wat die hart skeur, het die Man van Smarte ‘n deel gehad.” “In al hulle verdrukking was Hy verdruk, en die engel van sy teenwoordigheid het hulle gered.”

As jy ly, Hy ly ook!

En sal Hy jou verlaat? Nee! Hy sal jou nie verlaat nie. O, hy is ons aanmoediging! En as ons lig is, sal Hy by ons staan; want ons is sy broers en susters, en die band wat ons aan Hom bind, is nie te vergeefs nie.

Dan, ook, het die Heilige Gees ‘n groot deel in die werk om ons aan te moedig.

“Dit is nie met die verstaan van die oë nie, maar met die bevestiging van die Gees,” wat die Heilige Gees aan ons gee! Van die Gees is die een wat ons aanmoedig en opbou. Hy is die krag van God, wat ons vernuwe en ons geloof versterk. As ons kyk na die beloftes, of ons beproewinge voel, dit is die Gees van God wat ons opwekkings gees gee.

Dink, dan, aan die irdese taak, en hoe hierdie drie groot Persone van die Heilige Drie-eenheid teenwoordig is om te help en om te moedig, om jou moed te gee, te versterk en aan te moedig. Hoeveel ons aanmoediging van ons medemense ook ontvang, dit is ons verborge deel.

En God se groot eer is in ons mededinging.

Jy weet wat die gewoontes van die wat hulle self met geloof noem, is, maar jy sal gesien het dat die groter getal wat aan ons getuig, dit is, die wat jou aanmoedig, sal jou moed opwek. “Laat ons nie moeg wees om die goeie te doen nie.” “Moedig die wat agter is aan, en omhels die wat bewus is van hul feilbaarheid.”

Die eerste opdrag wat die apostel aan die Christene gee, is om mekaar aan te moedig! “Aanmoediging van mekaar, soos julle die dag sien naby kom.” O, geliefdes, dat ons mekaar mag aanmoedig! En al is daar geen tye wat vir ons gunstig is nie, en ons woestyn wat sleg is, kom aan! Al is ons dood van teleurstellings, kom dan aan, en moedig mekaar aan!

Mag die Here ons in sy genade ryker maak as ons in ons hoërse! Mag ons nie alleen vir onsself moet sorg nie, maar ook vir die een langs ons! Mag ons aanmoedig en opwekkend wees vir mekaar, en vir die groot doel waarvoor ons hier is!

Amen!

Die Genadevolle God

Het julle nie geweet nie, het julle nie gehoor nie, dat die ewige God, die Skepper van die eindes van die aarde, nie moeg word nie, en nie verflou nie?

Jy is naby aan Hom; nou is Sy oë op jou. Soos ‘n vader sy kinders oor hulle jammer kry, so het die Here ook medelye met jou; en soos ‘n moeder haar suigeling sagkens vertroos, so het die Here jou lief. Die hart van Sy liefde verlang oor jou, hy sympathiseer met jou lyding, gereed om jou te help in jou benoudhede.

Vertrou op Hom, en Hy sal jou beslis aanmoedig.

En met jou vrese omgeruil vir geloof, sal jy oor elke vyand triomfeer, en elke belofte sal werklikheid word! Let mooi op hoe ver die sagte oorweging van God vir Sy dienaars strek! Hy oorweeg nie net hulle uiterlike toestand en die absolute belang van hulle omstandighede nie, maar Hy onthou hulle geeste en hou daarvan om hulle vol moed te sien.

Sommige mense dink dit is ‘n klein ding vir ‘n gelowige om vol twyfel en vrees te wees, maar ek dink nie so nie.

Ek besef uit hierdie teks dat my Meester nie wil hê jy moet in vrees verstrik wees nie. Hy wil hê jy moet vry van vrees, vry van twyfel, vry van hartseer wees; Hy sê: “Moedig hom aan”—soos dit net so was asof Hy vir Moses gesê het dat dit belangrik was vir Sy dienaar Joshua om sy moed behoorlik te laat ondersteun.

My Meester dink nie so liggies oor jou ongeloof as wat jy doen nie.

Jy is vandag neerslagtig; wel, dit is ‘n ernstige saak. My Here hou nie daarvan om jou gesig hartseer te sien nie. Dit was ‘n wet, jy onthou, van Ahasuerus, dat niemand in die koning se hof gekleed in rou mag verskyn nie; maar dit is nie die wet van my Meester nie, want jy mag in rou kom soos jy is; maar steeds wil Hy hê jy moet daardie lappe en sakdoek uittrek, want daar is sekerlik baie rede om te juig.

Juig in die Here altyd! Wees vol moed!

Wag op die Here, want Hy sal jou sterkte hernu! Die Christen moet sy gees ondersteun hê, sodat hy die Here kan verheerlik. As sy gees op peil gehou word, sal hy in staat wees om toets na toets te verduur. Hy kom by die vuur, maar dit sal nooit op hom ontbrand nie wanneer sy geloof sterk is. Hy loop deur die riviere, maar die vloede sal hom nooit oorstroom nie terwyl hy na sy God kan kyk.

Die soetste liedere wat gelowiges ooit het, is diegene wat hulle in die nag sing.

God se mense is soos die nachtegaal—hulle musiek word die beste gehoor wanneer die son ondergaan. O, hoeveel hang af van jou gees wat ondersteun word! Laat die gees daal, en ‘n klein probleem lê soos ‘n doodsvaarheid op die siel. Aan die ander kant, as die geloof sterk is, word tonnelike probleme lig soos ‘n veer.

Tensy die geeste van God se mense ondersteun word, sal hulle hul God minag.

Hulle sal harde dinge van Hom dink, en dalk sal hulle harde dinge teen Hom sê, en so sal die heilige naam van God nie in goeie reputasie gehou word nie. Wat ‘n slegte voorbeeld dit is! Hierdie siekte van twyfel en ontmoediging is ‘n epidemie wat gou onder die Here se kudde versprei. Een neerslagtige gelowige maak dosyne hartseer; hierdie fobie is ‘n aansteeklike spesie van waansin, sodra mense daarmee gebyt is; as daar een twyfel oor die belofte van God is; onmiddellik sal ‘n hele gemeente begin om met soortgelyke twyfel te kook!

Wanneer Paulus in die skip was en brood geneem en dit in die middel van die storm geëet het, is toe al die bemanning aangemoedig.

Maar as Paulus neerslagtig was, dan sou daar groot ellende wees, van die kaptein tot die kleinste kajuit seun. O, wees vol moed ten einde van jou broers en susters in Christus! Wanneer jy ‘n harde of bitter ding wil sê, hou dit terug soos wat David gedoen het, sodat jy nie die geslag van God se mense kan aanstoot nie. “Toe ek gedink het om dit te weet, was dit te pynlik vir my.” Tensy jou moed op peil gehou word, sal Satan te veel vir jou wees!

My ervaring leer my dat die lafhartige ou versoeker altyd op ons afkom wanneer ons in ons slegste toestand is.

As hy maar net soms my sou ontmoet, kon ek hom soos kaf voor die wind jaag; maar hy sal my altyd ontmoet wanneer ‘n aanval van gal, of ‘n of ander huislike probleem, of slegte nuus in die kamp my vrolikheid verhinder. Dan, sekerlik, staan die aartsvijand in ‘n donker, smal straatjie, met sy swaard getrek, en hy sweer dat hy die bloed van my siel sal laat vloei!

Maar laat die hart net reg wees, laat die gees bly wees in God my Verlosser, en die vreugde van die Here sal jou sterkte wees, en geen demon van die hel sal teen jou kan vorder nie!

Boonop, arbeid is lig vir ‘n man met ‘n blye gees! Jy kan die hele dag en byna die hele nag werk wanneer die gees reg is—maar laat die hart net sink en jou siel gebrek aan aanmoediging—en dan raak jy moeg en skree, “Sou God dit was aand, en die skaduwees was uitgetrek, sodat ons kon rus van ons arbeid.”

Sukses wag op blydskap!

Die man wat vrolik in sy God werk, wat met sy hele hart glo, het sukses gewaarborg! Hy wat in hoop saai, sal in vreugde maai. Hy wat in die Here vertrou en met onmoontlikhede lag, sal gou ontdek dat daar geen onmoontlikhede is om oor te lag nie!

Vir die man wat vol vertroue in Jehovah is, is alle dinge moontlik.

Dit is dus van groot belang dat die geeste van die Christen voortdurend op peil gehou moet word. God oorweeg dit so. So sê die Here, “Moedig hom aan.”—“Maak die goeie man se hart bly; laat die gelowige met vreugde sing; moedig hom aan!”

God se Volk

Tweedens, ons merk op dat God sy eie mense gebruik om mekaar aan te moedig.

Hy het nie vir die engel gesê: “Gabriël, daar is my dienaar Joshua, wat die volk in Kanaan gaan neem—vlieg af en moedig hom aan.” God werk nooit onnodige wonders nie; as sy doeleindes deur gewone middele bereik kan word, sal Hy dit beslis sonder die gebruik van wonderwerkende energie bereik! Gabriël sou nie half so goed vir die werk geskik gewees het as Moses nie.

‘n Broer se simpatie is meer kosbaar as ‘n engel se ambassade.

Die engel, vinnig van vlerk, sou beter geweet het wat die Meester se opdrag was as die mense se gemoed. ‘n Engel het nog nooit die hardheid van die pad ervaar nie, of die vurige slange gesien nie, of die hardnekkige menigte in die woestyn gelei nie. Moses het dit alles gevoel.

Vir my deel is ek bly om te dink dat God sy werk deur mense doen.

Dit gee ons so ‘n band van broederskap. Ons moet van mekaar afhanklik wees. Ons het troos nodig in ons verdriet; en ons nooi geselskap in ons vreugdes. So, deur mekaar se gesigte en raad te ondersteun, word ons meer heeltemal in een massa saamgevoeg, en meer grondig een gesin gemaak.

Aan wie moet hierdie werk van aanmoediging dan opgedra word?

Beslis moet die oudstes dit doen; dié wat ouderdomsryper is as hul metgenote. Ek ken sommige ouer persone, wat wanneer hulle ‘n jong gelowige sien, dit ‘n punt maak om hom in te lig oor al die moeilikhede en gevare van die pad. Soos Mistrust en Timorous, het hulle altyd ‘n treurige verhaal om te vertel oor die pad na die hemel.

Dit was die ou styl van Christene in baie van ons kerke.

Vir my deel dink ek dat die ouer Christen beter besig is om na die lammetjies van die kudde om te sien as om dit te ondermyn. O, die Here mag ons in die lug neem, maar nie voor ons, die deur van die hemel ingaan nie, ons mag die lammetjies met ons nie verder gehelp het nie!

Ons Take

Hierdie is ons take.

Gereed is ons daagliks om die moede van ons broers en susters op te lig, hulle aan te moedig in hul geloof en hoop. Dit is ons heilige roeping, en dit is ons plig. Mag ons altyd in die liefde van God bly, sodat ons elkeen in die ander se siel kan put en God se Naam verheerlik.

Dit is ons roeping.

Moedig mekaar aan; moedig jou broer aan; moedig jou suster aan. Want God, die groot God, kom en sê vir ons: “Moedig mekaar aan.”

Ambassador van Jesus

Ambassadeur van Jesus, kan jy die gewade van jou amp afgooi?

Staan op en gaan weer aan die werk!” So het mnr. Whitefield gesê. Wanneer hy aan die bediening gedink het en wat daarmee gepaard gaan, het hy gewens hy kon op die toppunt van elke droskakos in Londen staan en die evangelie verkondig terwyl hy verbyry. Dit is ‘n werk so ernstig dat, as jy jou predikant nie aanmoedig nie, hy waarskynlik in wanhoop sal sink!

Onthou dat die man self aanmoediging nodig het, omdat hy swak is. Wie is genoegsaam vir hierdie dinge? Om in enige deel van die geestelike leër te dien is gevaarlik, maar om ‘n kaptein te wees, is om dubbel blootgestel te wees. Die meeste skote is gerig op die offisiere. As Satan ‘n gebrek in ons karakter kan vind, dan sal dit wees, “Publiseer dit, publiseer dit, publiseer dit!” As hy ons kan lei om ‘n leerstelling terug te hou, of in die praktyk te misluk, of in ervaring te dwaal, is hy baie bly! Hoe verheug is die duiwel om die vesse van genade te breek.

Bid vir die arme man, wie jy blootstel aan verdoemenis, as jy hom nie deur gebed behou nie! As daar ‘n skip op die see gestrand en gebroke op die rotse is, en iemand aanbied om ‘n tou na die sinkende bemanning te neem, jy, wat op die wal staan, kan nie meer doen nie—ek dink jy kan nie minder doen nie—as om te roep, “O God, help hom om die tou na daardie gestrandde skip te dra.”

Bid vir die predikant en moedig hom aan, want daar is baie wat hom wil ontmoedig! Daar is altyd kritiese geeste wat hom herinner aan enige fout; hy sal gekonfronteer word deur die lafhartige wat nie durf om hul name op ‘n brief te teken nie, maar dit anoniem aan hom stuur! En dan is daar die duiwel, wat, die oomblik wat die man uit die preekstoel klim, sal sê, “Daar is ‘n arme preek! Jy sal nooit durf om dit weer te preek nie.”

Nadat hy vir weke lank gepreek het, sal daar ‘n voorstel kom, “Jy is nie in jou regte werksterrein nie.” Daar is allerlei ontmoedigings om teë te kom. Belydende Christene sal terugval. Diegene wat bly, sal dikwels onkonsekwent wees, en hy sal in sy kamer zuchtend en huilend wees, terwyl jy, miskien, God dank dat jou siel onder hom gevoed is.

Moedig jou predikant aan, ek bid jou, waar jy ook al gaan—moedig hom aan vir jou eie onthalwe! ‘n Ontmoedigde predikant is ‘n ernstige las op die gemeente. Wanneer die fontein uit ordre is, kan jy nie verwag om water by enige van die krane te vind nie; en as die predikant nie reg is nie, is dit iets soos ‘n stoommasjien in ‘n groot fabriek—iedereen se weefgetuie is stil wanneer die krag uit orde is.

Sorg dat hy op God steunt en sy goddelike krag ontvang, en julle sal elke Sondag die voordeel daarvan weet. Dit is die minste wat jy kan doen. Daar is baie ander dinge wat jou koste, moeite, en tyd kan kos—maar om jou predikant aan te moedig is so maklik, so eenvoudig ‘n saak, dat ek jou met reg kan aanspoor om dit te doen!

Misschien sal jy sê, “Wel, as dit so eenvoudig en maklik is, vertel ons, wat ons verwag om hier te vestig, hoe ons die predikant hier kan aanmoedig.” Wel, jy kan dit op verskeie maniere doen. Jy kan hom aanmoedig deur baie konstante teenwoordigheid.

Deur die gebedvergaderings gereeld by te woon, kan jy die predikant aanmoedig. Jy kan altyd sê hoe ‘n gemeente vorder deur die gebedvergaderings. Ek kan byna voorspel watter soort preek op die Sondag sal wees op grond van die soort gebedvergadering op die Maandag! As baie na die huis van God kom en hulle is opreg, sal die predikant ‘n seën van bo ontvang; dit kan nie anders nie, want God open die vensters van die hemel vir gelowige gebed!

Wees nooit moeilik om vir jou predikant in jou kamer te pleit. O, liewe vriende, wanneer jy ‘n vader se naam en ‘n kind se naam noem, laat die predikant se naam ook voorkom; gee hom ‘n groot aandeel in jou hart, en moedig hom aan in private en openbare gebed!

Moedig hom weer aan deur hom te laat weet as jy enige goed ontvang het. O, as daar in hierdie huis van gebed ‘n sondaar inkom wat ‘n Verlosser nodig het, en nie die pad ken nie, en my broer se woorde hom na die Verlosser se kruis wys; as hy die middel is om jou te wys wat geloof beteken, en jou na Hom lei, wat ons met sy dood met God versoen het, moenie die goeie nuus verberg nie—kom en vertel dit!

Die beste manier om dit te doen, is om voor te stel om saam met die gemeente in gemeenskap te wees. Ons gemeentevergaderings, wanneer ons nuwe kandidaatslede in gemeenskap ontvang, is die oesnagte in die Christelike bediening! Dan sien ons hoe God se saak in ons hand vorder; maar as baie in die gemeente wat bekeer is, nie die predikant daarvan laat weet nie, en terughou, hoe kan die arme man dan vertroos word?

Ek weet ek spreek sommige hier aan—God se mense—wat nog nooit ‘n belydenis gemaak het nie. Neem aan dat al God se mense so sou doen soos julle doen—en hulle het net soveel reg om dit te doen soos julle—hoe, vra ek jou, sou die bediening self gehandhaaf word? Hoe kan die harts van die predikant verhoed word om te breek, as hulle nooit van enige bekering weet nie?

Maak haas! Moet dit nie uitstel nie!

Vertraag nie om God se gebooie te hou nie, maar kom onmiddellik vorendag en laat jou doop en erken wat God vir jou siel gedoen het!

Weer eens, julle kan almal die predikant aanmoedig deur die konsistensie van julle lewens. Ek weet nie wanneer ek ooit meer tevrede gevoel het as op een geleentheid nie, toe ek by ‘n gemeentevergadering was, en die dood van ‘n jong broer wat in die diens van ‘n vooraanstaande werkgewer was, moes rapporteer. ‘n Klein notisie het van hom gekom om te sê, “My werknemer, Edward ______, is dood. Ek stuur jou dadelik woord, sodat jy vir my ‘n ander jong man kan stuur; want as jou lede soos hy was, wil ek nooit beter werknemers om my hê nie.”

Ek het die brief by die gemeentevergadering gelees, en ‘n ander is gou gevind! Dit is ‘n bemoedigende ding vir die Christelike predikant om te weet dat sy bekeerlinge in reputasie gehou word.

Omring my broer, julle almal, en moedig hom aan, deur hom ernstig te help en by elke goeie woord en werk te ondersteun. Daar is ‘n buurt hier, so word my vertel, wat evangelisasie benodig. Hier het ons arm en ryk langs mekaar. Sal daardie ellendige potte nie beter wees met die bou van hierdie huis van gebed nie?

Ek is seker my vriend, Sir Morton Peto, sou dink hy het sy geld vermors as dit bloot vir die byeenbring van ‘n gemeente was, en nie vir die verbetering van die buurt nie! Ons bou ons huise van gebed altyd met die oog op die mense rondom. Ons glo dit is soos om ‘n put in die woestyn oop te maak, of ‘n oase in die woestyn, of om ‘n drinkfontein te plaas waar dorstige siele kan drink.

Dit is om ‘n nuwe geneesheer in die buurt in te stel om na die siektes en kwale van siel te sorg. O, hoe verlang my hart na die sukses van hierdie huis—nie net omdat die predikant my bloedbroer is, en ook my broer in Christus nie, maar omdat hy ‘n dappere soldaat van Christus is!

Om die waarheid van God te preek, het hy nie aarsel om ‘n menigte vyande elders te maak nie, en sal nie skaam wees om dieselfde hier te doen nie, as die geval weer voorkom. Ek eer hom omdat hy my Meester geëer het; en ek verwag dat julle van hom die waarheid van God sal ontvang, die hele waarheid van God. En as ek hierdie ding vir my Jesus kan sien, as ek dit vir my Meester kan verwelkom, as ek dit kan doen vir die broers en susters in die geloof wat nie anders kan doen as om my te bemoedig nie, sal ek dit doen, en sal ek die hele gemeente bemoedig.

Ek weet nie hoeveel vreugde ek sal hê om hom te hoor preek nie. Hy is steeds in my gedagtes; en terwyl ek die broers en susters aanspreek, glo ek dat ons hier kan bemoedig. Dit is my gebed dat ons met ‘n hand op die hart van die arm sal kom, en met die ander hand aan die broers sal help om vir die sondaars te bid!

Dit is ‘n ernstige werk, maar ek weet dat God se genade ons sal versterk. Staan op, en wees dapper! Hy is met ons!

Charles Spurgeon