Die Bewyse van ons Here se Wonde – Charles Spurgeon

Inleiding: Die Besondere Gedrag van Thomas

“Toe sê Hy vir Thomas: Steek jou vinger hier en kyk na My hande, en steek jou hand hier en steek dit in My sy, en wees nie ongelowig nie, maar gelowig.” (Johannes 20:27)

Onder ons in hierdie dag is daar baie mense wat soos Thomas is—twyfelagtig, wat tekens en bewys wil hê, verdagtig en dikwels hartseer. Ek is nie heeltemal seker of daar nie ‘n bietjie van Thomas in elkeen van ons is nie. Daar is tye en seisoene wanneer die sterk man struikel en die vasberade gelowige vir ‘n oomblik moet stilhou en vra: “Is dit regtig so?” Dit mag wees dat ons meditasie oor die teks voor ons nuttig sal wees vir dié wat deur dieselfde siekte as Thomas getref is. Let op, voordat ons ons onderwerp ten volle behandel—dat Thomas van ons Here iets gevra het wat hy nie moes gevra het nie. Hy wou ons opgestane Here toets met iets wat feitlik onvanpas was vir Sy heilige Persoon. Bewonder die geduld van sy Meester met hom. Hy sê nie, “As hy nie wil glo nie, kan hy aanhou lyer weens sy ongeloof nie.” Maar nee, Hy vestig Sy blik op die twyfelende Thomas en spreek Hom direk tot hom aan. En nie in woorde van bestraffing of woede nie. Jesus het geduldig met Thomas omgegaan, selfs al was Thomas lank saam met Hom en het Hom nie herken nie. Om sy vinger in die spore van die spykers te sit en sy hand in Sy sy in te steek, was meer as wat enige dissipel die reg gehad het om van sy Goddelike Meester te vra. En tog, kyk na die neerdaling van Jesus! Liewer as dat Thomas aan ongeloof sou ly, laat Christus hom toe om groot vryhede te neem. Ons Here handel nie altyd volgens Sy eie waardigheid nie, maar volgens ons nood—en as ons werklik so swak is dat niks sal werk nie, behalwe om ‘n hand in Sy sy in te steek nie, sal Hy dit vir ons toelaat.

Jesus se Geduld en Barmhartigheid

Ek wonder nie dat dit so is nie—as Hy, vir ons ontwil, gely het dat die spies in Sy sy gedruk moes word—hy mag inderdaad vir ons toelaat dat ons ‘n hand volg. Let daarop dat Thomas onmiddellik oortuig was. Hy het gesê, “My Here en my God.” Dit wys die wysheid van ons Meester—dat Thomas Hom sulke familiariteit toegelaat het, want Hy het geweet dat, al was die eis presumpsie, die daad ten goede vir Thomas sou wees. Ons Here weier soms verstandig—Hy sê, “Moet My nie aanraak nie, want Ek is nog nie opgestyg nie.” Maar op ander tye, gee Hy verstandig toe, want al is dit meer as wat ons mag vra, dink Hy dat dit wys is om dit toe te laat.

Die Geneesing van Twyfel

Die onderwerp van ons huidige meditasie is net dit—die genesing van twyfel. Thomas is toegelaat om sy vinger in die spore van die spykers te steek vir die genesing van sy twyfel. Miskien wens jy en ek dat ons iets soortgelyks kon doen. O, as ons Here Jesus net vir ‘n oomblik aan ons sou verskyn en ons mag ons hand in Sy sy steek! Of, as ons Hom vir ‘n keer kon sien of met Hom kon praat—hoe bevestig sou ons wees! Ongetwyfeld het daardie gedagtes in baie se gedagtes ontstaan. Ons sal nie sulke bewys hê nie, my broers, maar ons sal iets hê wat soortgelyk is daaraan, wat dieselfde doel sal dien.

Ek. Begeer Geen Tekens nie

Die eerste punt van my preek sal wees—BEGEER GEEN TEKENS NIE. As sulke tekens moontlik is, begeer dit nie. As daar drome, visioene, stemme is, vra nie daarna nie. Begeer nie wonderwerke nie, eerstens, omdat dit ‘n deseivering is van die heilige Woord om daarna te vra. Jy glo hierdie Bybel is ‘n geïnspireerde boek—die Boek van God. Die Apostel Petrus noem dit “n meer seker Woord van profesie; waaraan jy goed doen om daarop ag te slaan.” Is jy nie daaroor tevrede nie? Wanneer iemand in wie se eerlikheid jy die grootste vertroue het, getuig van dit of dat, as jy onmiddellik antwoord, “Ek sou graag meer bewys wou hê,” lig jy jou vriend af en betwyfel jy hom onregverdig. Sal jy die Heilige Gees betwyfel, wat deur hierdie Woord van Christus getuig? O nee, kom ons wees tevrede met Sy getuienis. Laat ons nie verlang om te sien nie, maar eerder te glo. As daar moeilikhede is om te glo, is dit tog natuurlik, wanneer hy wat glo finiet is en die dinge om in te glo in hulleself oneindig is. Laat ons die moeilikhede aanvaar as bewys van die korrektheid van ons posisie, as onvermydelike metgeselle van hemelse geheime, wanneer dit deur so swakke gedagtes soos ons s’n beskou word. Laat ons die Woord glo en begeer geen tekens nie.

Begeer Geen Tekens nie, Want Dit Is Irreël

Begeer geen tekens nie, omdat dit irreeël is dat ons meer wil hê as wat ons reeds het. Die getuienis van die Here Jesus Christus, wat in die Woord vervat is, behoort ons alleen tevrede te stel. Benewens dit het ons die getuienis van heiliges en martelare wat voor ons gegaan het, wat triomfantlik in die geloof gesterf het. Ons het die getuienis van vele wat nog onder ons is wat vir ons sê dat hierdie dinge so is. In dele het ons die getuienis van ons eie gewete, van ons eie bekering, van ons eie ervaring—en dit is ‘n oortuigende getuienis. Laat ons tevrede wees daarmee. Thomas moes tevrede gewees het met die getuienis van Maria Magdalena en die ander dissipels, maar hy was nie. Ons moet die woord van ons broers vertrou. Laat ons nie irreeël wees in die begeerte na bewys wanneer bewys reeds in oorvloed aan ons gegee is.

Begeer Geen Tekens nie, Want Dit Is ‘n Presumpsie

Begeer geen tekens nie, want dit mag wees dat jy presumperig is as jy dit doen. Wie is jy om ‘n teken van God te eis? Wat is dit wat Hy moet doen voordat jy in Hom sal glo? Veronderstel jy dat Hy dit nie kies om dit te doen nie, is jy dan veronderstel om arrogant te sê, “Ek weier om te glo tensy die Here my wil doen?” Glo jy dat enige engel homself sal verlaag om aandag aan jou te gee, wat jouself opstel om op die Allerhoogste eis te maak? Beslis nie. Dit is presumpsie wat waak om God iets meer as die getuienis van Homself wat Hy kies om aan ons te gee in Sy Woord te vra. Dit is, bo en behalwe, skadelik vir onsself om tekens te begeer.

II. Sê nie “Begeer Geen Tekens nie, maar Keer na die Wonde van jou Here”

Let op wat Thomas gedoen het. Hy wou geloof hê en hy het dit in Jesus se gewondes gesoek. Hy sê niks van Christus se kop wat met heerlikheid gekroon is nie. Hy sê nie dat hy Hom moet sien “omring deur ‘n goue gordel nie.” Thomas, selfs in sy ongeloof, is wys. Hy keer na sy Here se wonde vir vertroosting. Wanneer jou ongeloof jou oorweldig, volg in hierdie opsig die voorbeeld van Thomas en keer jou oë na die wonde van Jesus.

Inleiding: Geloof en Sekerheid in Christus

Geen werk sal so ‘n groot invloed op geloof hê nie, en beslis sal geen werk meer genotvol wees nie!—“Soet is die oomblikke, ryk aan seën, Wat voor die Kruis ek spandeer, Lewenskrag, gesondheid en vrede besit Ek van die sterwende Vriend van sondaars.”

’n Uur sal grand wees as dit bestee word om elke klein detail, punt en voorval in die wonderbaarlike dood te oorweeg waardeur jy van dood en Hel verlos is. Jy sal verbaas wees om te sien hoe hierdie vertroudheid met dit—met die hulp van die Heilige Gees—dit vir jou net so lewendig sal maak asof jy dit self gesien het. En dit sal ‘n beter effek op jou gedagtes hê as wat die sig daarvan sou hê. Want waarskynlik sou die werklike sig uit jou gedagtes vervaag het en vergeet wees—terwyl die beskouing van die hartseer toneel diep in jou siel sal inkruik en ewige merke sal laat! Jy sal dit goed doen om eers die verhaal te lees en dit dan deeglik en opreg te beskou—ek bedoel nie om net vir ‘n minuut of twee hieraan te dink nie, maar om ‘n uur of twee af te staan en die storie van jou Verlosser se dood te oorweeg. Ek is oortuig, as jy dit doen, sal dit jou meer help as wat dit vir Thomas was om sy vinger in die spore van die spykers in te druk.

Wat Volg Daarna? Die Realisering van God se Teenwoordigheid

Wat volg daarna? Wel, liewe Vriende, die Here het ‘n manier om sy mense wonderlike besef te gee. Ek hoop nie ek sal iets verkeerds sê met hierdie opmerking nie. Daar is tye wanneer die Here naby aan ons is en ons sterk oorweldig word deur daardie teenwoordigheid. Daarom, ons handel onder die gevoel van daardie teenwoordigheid asof die Goddelike Heerlikheid werklik sigbaar is. Weet jy wat dit is om ‘n brief aan ‘n vriend te skryf en te voel asof die Here Jesus oor jou skouer kyk? Ek weet wat dit is om soms hier te staan en te preek en my Meester so naby aan my te voel dat, as ek Hom letterlik gesien het, dit nie vir my sou verbaas het nie. Het jy al ooit, in die waak ure van die nag, rustig gelê wanneer daar geen geluid was nie behalwe die tik van die horlosie, en aan jou Here gedink totdat jy, alhoewel jy geweet het daar is geen vorm voor jou nie, net so seker was dat Hy daar was asof jy Sy hartseer gesig kon sien? In stil plekke, heel alleen—jy wil die verhaal skaars vertel—in die eensame bos en in die boonste kamer—het jy gesê: “As Hy praat, sal ek nie meer seker wees van Sy teenwoordigheid nie. En as Hy oor my glimlag, sal ek nie meer seker wees van Sy liefde nie.” Hierdie realiseringen was soms so vreugdevol oorweldigend dat jy vir jare deur hulle opgetrek is, ver bo enige twyfel. Hierdie heilige somerdae verdryf die ryp van die siel. Wanneer daar ooit ‘n twyfel in my gedagtes opkom oor die bestaan van my Here en Meester, voel ek dat ek die versoeker kan uitlag, want ek het Hom gesien en met Hom gepraat—nie met hierdie oë nie, maar met die oë van my innerlike lewe het ek my Here gesien en met Hom gemeenskap gehad!

Geloof in Oorwinning deur Christus se Wonde

Daar is nie net in tye van vreugde dat ons hierdie hulp ontvang nie, maar ook in tye van diepe verdriet. Geleid deur pyn, nie in staat om enige vertroosting te ervaar, nie eers om te slaap nie—ek het die siel van die Gelowige gesien, gelukkig soosof alle klanke troupeels is. Sommige van ons weet wat dit is om regtig bly, vrolik en vrolik te wees in ure van swaar beproewing omdat Christus so naby was. In tye van verlies en verlies—wanneer die hartseer jou tot die diepste sny en jy gedink het, voordat dit gekom het, dat jy dit nooit sou kan verdra nie—het jy jouself so versterk deur ‘n sig van die heilige Hoof wat eens gewond was en deur gemeenskap met Hom in Sy lyding, dat jy gesê het: “Wat is my verdriet in vergelyking met Syne?” Jy het jou hartseer vergeet en gesing van blydskap van hart, soos dié wat vrolik is. As jy op hierdie manier gehelp is, sal dit dieselfde effek op jou hê as wat dit vir Thomas gehad het om sy vinger in die spore van die spykers in te druk.

Versterking deur Christus se Wonde

As jy, dalk, oorgelaat is om te sterf en jy het mentaal deur die hele proses van sterwe gegaan—verwag om binnekort voor die bar van God te staan en jy was gelukkig en selfs opgewonde—dan sou jy nie die werklikheid van ‘n godsdiens wat jou bo die golwende golwe dra, kan twyfel nie. Nou dat jy weer vir ‘n bietjie langer lewe herstel is, sal die herinnering van jou opgehewe gees—in wat jy jou sterwende ure gedink het—alles vir jou antwoord, ek dink, van wat die effek sou wees van om jou vinger in die spykerspore in te druk.

Versterking onder Verleiding

Soms kan die versterking onder die druk van verleiding gegee word. As jy ooit, jong man, ‘n sterk versoeking gehad het wat teen jou gestorm het en jou voete het amper gegaan—wag, ek wil nie sê “jong man” nie— as ooit iemand van enige ouderdom moes roep, “God, help my—hoe sal ek uit hierdie versoeking ontsnap?” En jy het toe jou oë gedraai en jou Here gesien en Sy wonde gesien. As jy op daardie oomblik gevoel het dat die versoeking al sy mag verloor het, het jy ‘n seël van die Here ontvang en jou geloof is bevestig. As jy, by die sig van jou Here, in die teenwoordigheid van die versoeking uitgeroep het: “Hoe kan ek hierdie groot boosheid doen en teen God sondig?” Dan, my geliefde, het jy, deur die genade van God, die beste bewys van jou Verlosser se krag om te red. Wat beter of meer prakties kan jy verlang?

Twyfel in ons Geloof en die Bewys van Christus se Waarheid

In tye soos hierdie, wanneer die fondament van ons geloof voortdurend ondermyn word, word ‘n mens soms gedwing om vir homself te sê, “Veronderstel dit is nie waar nie.” Terwyl ek die ander aand onder die hemel gestaan het en na die sterre gekyk het, het ek my hart op na die Groot Maker gestuur met al die liefde wat ek kon. Ek het vir myself gesê, “Wat het my gedryf om God te lief te hê soos ek weet ek doen? Wat het my die verlange gegee om soos Hy in reinheid te wees? Wat het my die begeerte gegee om my God gehoorsaam te wees, kan nie ‘n leuen wees nie.” Ek weet dit was die liefde van Jesus vir my wat my hart verander het en my, hoewel ek eens sorgeloos en onverskillig teenoor Hom was, nou met sterk verlangens laat smag het om Hom te eer. Wat het dit gedoen? Nie ‘n leuen nie, sekerlik. ‘n Waarheid het dit gedoen. Ek weet dit deur sy vrugte. As hierdie Bybel uitkom as onwaar en ek sterf en voor my Maker verskyn, kan ek dan nie vir Hom sê: “Ek het groot dinge van U geglo, groot God. As dit nie so is nie, het ek nie U deur die geloof wat ek gehad het, oor u wonderlike goedheid en u mag om te vergewe, vereer nie?” En ek sal myself op Sy genade werp sonder vrees.

Die Verlossing van die Wonde van Christus

Maar ons entertain nie sulke twyfel nie. Want hierdie dierbare wonde bewys die Waarheid van die Evangelie en die Waarheid van ons verlossing daardeur. Die menslike Godheid is ‘n gedagtes wat nooit deur ‘n digter se gedagtes uitgedink is nie, of deur ‘n filosoof se vaardigheid redeneer is nie. Menslike Godheid, die gedagte van die God wat geleef het en gebloed het en gesterf het in menslike vorm, in plaas van die skuldige man—dit is self die beste getuienis. Die wonde is die onfeilbare getuienis van die Evangelie van Christus.

Die Mag van Christus se Wonde in ons Lewens

Het jy nie geskat dat die wonde van ons Here, baie magtig is vir jou in die vorm van hulp in tye van plig nie? Jy het gesê: “Ek kan dit nie doen nie, dit is te moeilik vir my.” Jy het na die gewonde Jesus gekyk en jy kon enigiets doen. ‘n Sig van die bloeiende Christus het ons dikwels met entoesiasme vervul en so met krag—dit het ons magtig gemaak met die almagtigheid van God. Kyk na die Kerk van Christus in alle eeue. Konings en prinses het nie geweet wat om met haar te doen nie. Hulle het gesweer om haar te vernietig. Hulle vervolgingsdekrete het uit gegaan en hulle het duisende volgelinge van Christus doodgemaak. Maar wat het gebeur? Die dood van Jesus het mense gewillig gemaak om vir Hom te sterf. Geen pyn, geen marteling het die gelowige skare kon keer nie. Hulle het Jesus so lief gehad dat, al het hul leiers bloedige dood gesterf, ‘n ander rang het gekom en nog een en nog een, totdat tiranne gesien het dat geen gevangenis, geen marteling, geen vuur die mars van die leër van Christus kon stop nie. Dit is nou so. Christus se wonde gooi lewe in die Kerk deur transfusie—die lewensbloed van die Kerk van God kom uit Jesus se wonde.

Afsluiting en Gebed

Laat ons sy krag ken en dit binne ons voel werk om te wil en te doen volgens Sy goedkeuring. En vir dié wat Hom nie vertrou nie, wat sal ek sê? Die Here help jou om dit dadelik te doen. Want solank jy Hom nie vertrou nie, is jy onder ‘n vreeslike vloek—want dit is geskryf: “As iemand die Here Jesus nie liefhet nie, laat hom ‘n vervloeking wees by die koms van die Here.” Mag dit nie so wees met jou nie! Amen.

Charles Spurgeon