‘N BOODSKAP VAN GOD AAN SY KERK EN VOLK – Charles Spurgeon

Inleiding

“O Heer, ek het U gespreek gehoor, en was bevrees: O Heer, vernuwe U werk in die middel van die jare! In die middel van die jare maak dit bekend; in toorn herinner aan genade.” (Habakuk 3:2). “O HERE, ek het U gespreek gehoor!” Hierdie woorde spreek van eerbiedige gehoorsaamheid, en is ’n geskikte inleiding tot ’n vurige gebed. As ons nie bereid is om God se stem te hoor nie, kan ons nie verwag dat Hy ons stem sal hoor nie. Dit is ’n bewonderenswaardige voorbereiding vir gebed om eerstens aandagtig te luister na wat God die Here sal spreek, en dan om gehoorsaam te wees aan Sy bevele.

God se Spreke in die Skrifte

Hy wat God se stem wil hoor, hoef nie lank te wag nie, want God spreek voortdurend met mense deur die Skrifte, wat aan ons gegee is deur Inspirasie. Ongelukkig is ons dikwels so doof vir die onderrig daarvan! Hierdie wonderlike boek, vol wysheid, word so min gelees dat min van ons sou waak om op sy bladsye te staar en te sê, “O Heer, in hierdie Boek het ek U gespreek gehoor.”

Op ander tye spreek die Here deur voorsienigheid; beide nasionale en persoonlike voorsienighede het ’n betekenis; voorsienighede wat lastig is en voorsienighede wat troos bied, het almal ’n stem; maar, ongelukkig, vrees ek dat voorsienigheid dikwels stil is vir ons omdat ons doof is. Hoe dikwels, in ons koppigheid, is ons soos die perd en die muis wat geen begrip het nie, en wanneer God tot ons spreek, let ons nie op Hom nie; Hy vermenigvuldig ons lyding en hou ons in met die bit en die teug van teenspoed, omdat ons nie deur sagter middele regeer wil word nie.

God se Spreke in Voorsienigheid

Kyk, my broers en susters, na die voorsienigheid van God deur julle hele lewens, en ek vrees dat min van julle kan sê van dit, “O Heer, in voorsienigheid het ek U gespreek gehoor.” Die God van die hemel spreek met mense deur Sy Heilige Gees. Hy doen dit, soms; in die algemene werkinge van die Gees op die goddeloses wat hulle weerstaan, soos wat ook hulle vaders gedoen het. Die Gees stoei met mense; Hy roep, en hulle weier; Hy strek Sy hande uit, en hulle sien Hom nie.

Die Onbekeerde Man se Verweer

Die onbekeerde man is soos die doofslang wat geen betowering sal hoor nie, hoe wys dit ook al mag wees. Selfs wanneer die Heilige Gees tot ons Sy volk spreek, is ons nie altyd bereid en gehoorsaam nie; en alhoewel ons ore het om te hoor, blus ons dikwels die Gees; ons bedroef Hom, ons verontagsaam Sy waarskuwings, en, hoewel ons nie Sy onderrig verag nie, vergeet ons dit dikwels, en luister na die dwaashede van die aarde, in plaas daarvan om die wysheid van die hemel te oorweeg.

Die Profete se Ervaring

Ek vrees dat, in die ondersoek van ons eie harte en die studie daarvan in verband met die werkinge van die Heilige Gees, nie een van ons sou waak om te sê, sonder uitsondering, “O Heer, ek het U gespreek gehoor.” In die teks voor ons ontmoet ons ’n profeet wie se ore geestelik geopen was, en wat dus die stille, klein stem van Jehovah gehoor het, waar ander geen geluid of uitspraak waarneem nie. Daar is tye selfs met ons wanneer ons, onder die invloed van die Heilige Gees, naby gemeenskap met ons God hou; dan is ons harte soos was vir Sy seël, wat die indruk van die goddelike Gees ontvang.

Die Goddelike Gesprek

Is jy nie bewus daarvan dat jy in so ’n toestand was nie? Dit moet so wees, liewe luisteraar, in ’n mate, met al die Here se dienaars; maar dit moet veral dikwels so wees met dié van ons wat geroep is om Sy boodskappe aan die mense oor te dra. Ek het met die grootste erns gesoek om die gespreek van Jehovah in my eie siel te hoor voordat ek in hierdie kansel gekom het, en bid dat Sy goddelike krag my mag bemagtig om daardie gespreek aan julle oor te dra.

Vrees en Onrust

Ek was bang hierdie week, toe ek die stem van God in hierdie land gehoor het; bewing het my beetgepak toe Jehovah in donderklappe gespreek het, en die hele land laat weerklink het met Sy vreeslike aksente. Ek mag vir sommige van julle as ’n vertaler wees, en julle wat geestelike mense is, sal onderskei en oordeel of ek die stem van God gehoor het of nie. As julle dit as God se stem beskou, hoop ek julle sal aangespoor word om die taal van die teks verder uit te dra in daardie broodnodige gebed, “O Heer, vernuwe U werk.”

Die Drie Elemente in die Tekst

Daar is drie dinge in die teks—’n alarmerende stem, ’n gepaste gebed, en ’n kragtige argument—“in toorn herinner aan genade.”

I. Luister met Eerbied na die Alarmerende Stem

Die gespreek van God vereis julle nederigste aandag. Ons hoef nie in besonderhede in te gaan oor die swaar nuus wat by die oor van Habakuk gekom het toe hy op die toren geklim het en gewag het om te sien wat die Here sou sê nie. Ons taak, vanoggend, is om julle, met alle erns, te vertel wat die stem van God aan ons gesê het. In my eenzame meditasies het ek ’n stem gehoor, soos een wat in die naam van die Here spreek. Ek het my kop gebuig om die boodskap te ontvang, en die stem het gesê, “Roep,” en toe ek sê, “Wat moet ek roep?” het die antwoord na my gekom soos aan Jesaja van ouds, “Alle vlees is gras, en al die sieraad daarvan is soos die blom van die veld: die gras verdroog, die blom verwelkom: omdat die asem van die Here daarop blaas; sekerlik is die mense gras.”

Die Visie van die Maaier

Toe het ek gedink ek het ’n groot weiveld voor my gesien, wat ver en wyd strek, en dit was soos ’n reënboog vir sy vele kleure, vir die somerblomme was in hulle skoonheid. In die middel daarvan het ek ’n maaier van donker en wrede aard gemerk, wat met ’n skerp en blink sekel, magtige stukke van die veld by elke veeg aan die kant gesny het, en die pragtige blomme in verwelkende hope gelê het. Hy het met groot spronge van liga’s gelaas gekom, wat verwoesting agter hom gelos het, en ek het verstaan dat die naam van die maaier Dood was.

Angs en Ope Vrees

Toe ek gekyk het, was ek bang vir my huis, en my kinders, vir my familie en kennisse, en vir myself ook; want die maaier het nader en nader gekom, en soos hy aangekom het, was daar ’n stem wat soos ’n trompet geklink het, “Berei julle voor om julle God te ontmoet.” Verder, terwyl ek gemediteer het, het ek ’n gedreun in die ingewande van die aarde gehoor, asof die vernietiger die donker paadjies wat die mynwerker gegrawe het, deurgaan, en sy vreeslike werk onder die klippe van donkerte wat by die wortels van die berge is, doen.

Die Alarmsignaal

Ek het met erge verbasing gewonder, en behold, daar het ’n donderende wolk van damp, rook en vuur, en stof en stormwind uit die mond van die kuil opgestyg, wat huilende vroue vertel het dat hulle weduwees is en hulle kinders vaderloos; en die engel van die dood het weer in my ore uitgeroep, “Alle vlees is gras, en al die sieraad daarvan is soos die blom van die veld: die gras verdroog, die blom verwelkom: omdat die asem van die Here daarop blaas; sekerlik is die mense gras.”

Sterftelikheid en Verlies

Ek het vanoggend hier gekom, ernstig bevrees en met die sterftelikheid van die mens en die sekerheid van die dood gebukkend. Ons sal binnekort almal na ons graf gaan; as dit nie deur so ’n alarmerende katastrofe soos wat ons hierdie week verstom en ontstem het nie, dan deur die algemene prosesse van verval. Julle wat ek nou voor my sien is die weiveld, en dood is in julle midde. Julle is die blomme, en ek hoor die vreeslike geblaas, wat, ongelukkig, selfs julle moet verwelk. Ek sien julle, maar daar is geen vreugde in my oë nie, want die wang van skoonheid sal bleek word, en die oë van jeug sal dof word, en die senewe van die sterkes sal faal, en die arms van die magtiges sal kragteloos in die graf wees.

Die Herhaling van Verval

Soos die herfsblare weg is, so is ons vaders; en soos die vloede na die oseaan jaag, so is ons ook besig om te hastig. ’n Onwroetelbare vloed jaag ons na ons ondergang; ’n magtige wind van die Here veeg ons vir ewig vorentoe. Terwyl ons dit rustig oorweeg, word die groot misterie uitgevoer, ’n duisend grafte word gegrawe, en ’n duisend liggame word in nuwe-gemaakte grafte gelê.

Die Pad van Verlies

Op hierdie oomblik wade honderde in die koue, chill stroom van Jordaan; verbygaande in die ontbonden toestand om die oordeel van die Groot Koning te hoor. Terwyl ek oor hierdie saak gedink het, en verlang het om God se gespreek daarin te hoor, het ek ’n afgrond gesien, waarvan die dreigende helling oor ’n see van vuur oorhang.

Die Breë Pad na Verlies

Ek het ’n pad gesien wat baie breed was, ’n pad wat van kant tot kant vol was met ’n menigte wat in hulle vurigste begeerte om die spits van die rots te bereik, mekaar gedruk en vertrap het. Hulle het vrolik voortgegaan, vrolik laggend, singend op opgewonde musiek, baie van hulle dansend, sommige van hulle wat hulle mede-vaarders neergeslaan het om eerder as wat noodsaaklik was, die einde te bereik wat hulle so min geken het.

Die Uiteinde van Verlies

Toe ek gekyk het na die einde wat geen van hulle kon sien nie, het ek ’n waterval van siele gesien wat in ’n ononderbroke, kop-onder-stroom in onuitsprekelijke dieptes val. Soos die menigte rang-vir-rang na die rand van hierdie afgrond gekom het, het hulle geval, oor die rand gespring, of van die verraderlike rots afgegooi, en neergedaal met kreet en gekreun wat alle verbeelding oortref, in die meer van vuur, waar hulle oorweldig is met ’n ewige doop, oorweldig met vernietiging uit die teenwoordigheid van die Here.

Die Breë Pad en Ons Volk

Ek het gedink ek hoor hulle gekreun en gekerm, hulle geskree en gesigte, toe hulle die vreeslike afgrond vir die eerste keer sien, en sou terugwees, maar was heeltemal onvermoë om te stop, want die tyd om te pauze was verby. Selfs nou sien ek voor my oë daardie vreeslike Niagara van siele wat elke uur in die onbekende put daal. Dit is die breë pad waaroor ons so dikwels gehoor het, waar menigtes graag wil wandel. “Wyd is die poort en breed is die pad wat na verderf lei, en baie is hulle wat daarin ingaan.”

Die Oorsaak van Hartseer

Sekere en vreeslike is die oordeel van elkeen wat daar loop. O dat die mens dit sou verlaat, op hierdie oomblik en vir ewig! Ongelukkig! Ongelukkig! Is nie die groot massa van ons medeburgers onder die swaard van ons Koningin, wat hierdie breë pad stap nie? Selfs al sou ons veronderstel dat almal wat die plekke van aanbidding bywoon op die smal pad is wat na die ewige lewe lei, as ons genoegsame genade sou hê om dit te glo, kyk na die menigte van buitestaanders!

Die Verlies van Geloof

Kyk na hierdie stad, met baie meer as ’n miljoen vir wie die geluid van die kerkbel vir niks beteken nie; wat God nie ken nie, en Hom nie ag nie, vir wie die naam van Christus net ’n woord is om te vloek of te bespot—hulle gaan, my broers en susters, manne en vroue van dieselfde land as julle, van dieselfde ras en stam, wat ons eie taal praat—hulle gaan afwaarts na ondergang! Onder hulle julle eie kinders, miskien julle vroue, julle mans, julle seuns, julle dogters, en julle ouers, wat saam met daardie gekleurde skare op pad is, vinnig vorentoe, na hulle vreeslike einde.

God se Oordeel en Genade

My God sal hulle wegwerp; hulle einde sal vernietiging wees; hulle sal vir ewig uit die teenwoordigheid van die Here gedryf word. Laat hierdie twee gedagtes, my broers en susters, in julle siele brand totdat alle koue en onverskilligheid verbruik is. Mense sterf, en hulle siele gaan verlore. Mense sterf en hulle liggame word in die graf gelê, maar hulle siele daal in die hel af.

Die Twee Dood

Selde sal die eerste dood iets wees om oor te rou, as dit nie vir die tweede was nie. Dit mag dalk oorbodig wees om selfs een traan te stort oor alle mense wat sterf, as ons weet dat hulle in die arms van Jesus rus en vir ewig geseën is; maar dit is die angel van die dood, sy bitterheid, sy alsem en gal, dat sondaar deur Geregtigheid veroordeel en deur wraak uit die teenwoordigheid van genade gedryf word, na die plek waar hoop hulle nooit kan volg nie.

Die Laaste Onthutsing

Christelike broers en susters, hoor hierdie stem van God en wees bevrees! Bo alles dit, het daar ’n afgryslike donkerte op my gekom toe ek iets selfs meer vreesliks as dit waargeneem het. Julle sal vir my sê, “Hoe kan dit moontlik meer vreeslik wees?” In sekere aspekte het dit so gelyk vir my. Hoor dit en oordeel.

Die Gemis van Vooruitgang

Wat as dit waar is dat binne die afgelope 12 maande het die kerk van die lewende God min of niks vooruitgang gemaak nie? Wat as dit waar is ten opsigte van ’n veel langer tydperk? Laat die eerste hartseer feit voor ons opstaan met sy bewys. Vir die afgelope 12 maande is daar geen apparente toename gemaak in die aantal professionele dissipel van die Here Jesus nie. Vra julle my vir die bewys? Ek kan dit bewys, ongelukkig, te seker. Ons eie liggaam, die Baptiste denominatie, is op die hele, en in alle opsigte, in so gesonde en gesonde staat as enige Christelike gemeenskap wat nou bestaan; ek is oortuig dat dit in sommige opsigte meer gesond en meer gesond is; maar weet julle wat die toename gedurende die 12 maande van die hele denominasie in Engeland, Skotland, en Ierland sal wees, sover ons kan vasstel?

Die Ontbrekende Groei

Wel, met die uitsondering van Londen en die graafskap Glamorgan, in Wallis, sal daar geen toename wees wat die naam waardig is nie. In baie dele van Wallis, waar ons die sterkste is, sal daar ’n positiewe afname wees; en ek dink, in 15 graafskappe van Engeland, sal ons getalle verloor het in plaas van enige vooruitgang te maak, en wanneer die hele getal saamgevoeg word, die goeie met die slegte, en hierdie Londen van ons, waarin God ons onlangs grootliks geseën het, tel saam met die res, sal ons hele toename vir al die kerke met al hulle predikante nie 4,000 siele wees nie.

Die Missie en Voorkoms

Dit is waar dat ons statistieke nie baie akkuraat is nie, maar as hulle meer akkuraat was, glo ek die resultaat sou meer ongunstig wees. Dit is vir my nog meer vreeslik om te oorweeg, omdat die toename van die denominasie, wat deur God se genade ons natuurlik mag verwag, bloot uit die toename van die bevolking, veel meer moes gewees het as dit. As ander Christelike kerke nie meer gegroei het nie, en ek is oortuig dat die meeste van hulle minder gegroei het as ons, dan is ek korrek om te sê dat die kerk van God in Groot-Brittanje en Ierland, in plaas daarvan om enige werklike vooruitgang te maak, het, in verhouding tot die toename van die bevolking, absoluut agteruit gegaan, en ek glo dit sou akkuraat en waarheidsgetrou wees, en sou deur statistieke onderbou kon word, dat as daar op hierdie dag ’n sensus van die aantal persone wat aan die Here se tafel deelneem, geneem word, dit kleiner sou wees in plaas van groter as die aantal op die ooreenstemmende tydperk van die vorige jaar.

Die Missies en Resultate

Wat van ons sendingwerk? Geliefdes, as daar maar een siel was, sou ons moet bly wees, maar die resultate van sendingwerk was deesdae so vreeslik min dat dit groot ondersoek van die hart vereis. Is dit nie ’n feit dat daar sendingwerkers van 10 jaar se stand wat nooit ’n bekeerling gehad het nie? Is dit nie ook ’n hartseer feit dat die aantal lede in al ons plaaslike kerke waarskynlik minder is as wat dit 12 maande gelede was nie? Waar is die nasie wat in een dag gebore is in hierdie jaar 1866? Waar is die konings wat voor Koning Jesus gebuig het? Waar is die nasies wat Hom “Geseënd” genoem het? Is daar so veel as een klein stam, hoe onbelangrik ook al, wat Christus gedurende die afgelope jaar erken het? Nie een nie, nie een nie! Daar was geen sigbare vooruitgang nie. Die leërs van die lewende God het eerder ’n hernuwe terugslag ervaar as ’n oorwinning behaal, en in plaas daarvan dat die oggend kom en die lig opkom, en die son na die hoogste middag hoogte beweeg, lyk dit of hy op sy beste stil staan, indien die lig nie agteruit gaan nie.

Die Klaag van Tyd

Beslis is daar ’n stem van God hier, en terwyl ek dit hoor, is ek bevrees. Intussen, wat vir soort tydperk het ons geleef? Is dit so onpasselik en onbedagsaam dat vooruitgang onmoontlik is?

Is Ons Besig Met Die Donker Tydperke?

Is ons besig om in een van daardie donker tydperke te leef waarin die verstand in slaap gewieg word en die siel verdoof word? Was die afgelope jaar een waarin die slaapvermoë van die menslike verstand verhinder het dat ons die waarheid van God aan die kinders van die mens aanbied? Ek glo nie. Ek is oortuig, broeders en susters, dat hierdie jaar een van die mees waaksaamste in die geskiedenis van die mensdom was. Op hierdie oomblik is Londen soos die stad van wie die profeet gesê het: “Julle is vol rumoer” (Jes 22:2, AOV). Daar is politieke geraas waarbinne die Christelike dienaar geen tema vir rou vind nie, want wanneer die verstand van mense net wakker is vir enigiets, is daar dan ’n geleentheid vir die verspreiding van die waarheid van God. Waarheid vrees niks so baie as ’n slaperige gehoor nie! Gee haar maar verstand op die vlerke, en sy sal hulle na die hemel lei.

Die Toestand van Die Kerk

Hierdie jaar was een waarin die menslike verstand aktief was, beide op die gebied van politiek en godsdiens. As die Christelike kerke vol van die Gees was, en dus ywerig en getrou, kan ek nie verstaan waarom hulle aan die einde van die jaar moes roep: “Wie het ons boodskap geglo?” Ons het ons verbeelding geprikkel dat ons ’n algemene herlewing gehad het, en dat ons kerke in ’n gesonde toestand is, maar is dit regtig so? Laat ons nie-sukses die vraag beantwoord! Intussen, terwyl die waarheid van God in slaap gedompel is, hou die legioene van bose geeste nie op met hulle gemene pogings nie. Hoe vinnig het die sprinkane van priesterskap uit die rook van die bodemlose put van hel opgestyg en die land bedek! Terwyl ons gedwing word om te vrees dat evangeliese waarheid geen vooruitgang gemaak het nie, kan ons dit nie van ritueelisme sê nie, want die vordering daarvan is absoluut verbasend! Al sou ’n profeet vir ons gesê het dat hierdie Anglikaanse papisme so groot vordering in so ’n kort tyd sou maak, sou ons gesê het: “Onmoontlik! Engeland is gesond Protestant! Sy sal nooit bereid wees om wierook onder haar neus te laat rook, en die hoedery van die kerk van Rome in haar gesig te sien flaunt nie!” Maar sy het dit gedra, en sy hou daarvan. Ondanks wat oor Puseïsme gesê is, dat dit nie Engels is nie, is ons geneig om die verklaring te betwyfel. Waar is die grootste skares in die Staatshervorming? Is hulle nie aan die voete van hierdie priesters van Baäl nie? Versamelt rang en mode nie die meeste op daardie plekke waar hulle sensoriese plesier ervaar terwyl hulle siel bedrieg word nie? Ja, deur die middel van ons papistiese vestiging het daar ’n voortgaande vloed van dwaling plaasgevind wat absoluut afskuwelik is!

Die Wagte Se Taak

Wag! Wanneer hulle jou vra: “Wat van die nag?” kan jy sê: “Die môre kom”? Julle wat die Verlosser liefhet, sal julle ore oopmaak om die betekenis van al hierdie dinge te vang? Mense wat sterf, mense wat verlore gaan, die kerk wat slaap, en dwaling wat die land bedek—sê God nie iets in dit alles nie? Hoor julle nie uit hierdie dik duisternis die stem sê: “O My volk, Ek het iets teen julle”? Het ek nie die Here gehoor sê: “Hulle sal omkom, maar hulle bloed sal Ek by die wagter se hande eis nie?” Ek het die kerk van God gesien wat haar hande gevou het, aan die slaap, en gesê het: “Ek is ryk, en het in goedere vermeerder, en het niks nodig nie,” en intussen het sy toegelaat dat menigtes omkom weens gebrek aan kennis, die banner van waarheid laat verrot, of in die modder laat sleep, en die vriende van dwaling toegelaat om oor die hele land te waak. Toe ek haar so sien, het ek in my hart gesê: “Sekerlik sal die Here so ’n volk tuchtig,” en ek het gevrees dat Hy oordeel oor Sy kerk sou stuur, en dalk haar kandelaars uit die plek sou neem, en die Lig aan ’n ander volk sou gee wat Hom meer getrou kan dien!

Die Gebed van Habakkuk

Toe het ek gevoel soos Habakkuk, ek het die stem van die Here gehoor, en ek was bang. Ek was bang vir my medemens, dinkende aan die menigtes wat reeds onherroepelik na die land van duisternis en die streke van verdoemenis gegaan het, en vir die miljoene wat na dieselfde einde haas. Ek was bang vir die Christelike kerk, vir die geval dat dit ’n naam sou hê om te lewe en dood te wees, dat die Here die kerk in Brittanje soos Hy die kerk in Siloë gegee het—waarvan Hy gesê het: “Gaan nou na My plek wat in Siloë was, waar Ek My naam eerste gevestig het, en kyk wat Ek daaraan gedoen het vir die boosheid van My volk Israel.” Ek het gevrees dat Hy vir die kerk in Brittanje mag doen soos Hy vir die kerk in Rome gedoen het—dit aan die antichris oor te gee, en ’n afgryslike ding voor die oë van God en mense te maak. Ek was met uiterste vrees vir my mededienswerkers; want ek het gevrees dat hierdie hele volk nie verlore kon gaan sonder dat hulle skuldig is aan sommige van hulle bloed! Hoe kon al hierdie onkunde in hierdie land gebly het as die predikers getrou was? Ek vrees dat die bloed van siele by baie ’n prediker se hande geëis sal word. Wat sien ek? ’n Versameling van predikers, en wat sien ek op hulle klere? Ek sien bloed op hulle. Ek sien bloed op grys koppe, en helaas, ek sien bloed op die voorkoppe van jong manne wat onlangs in die werk begin het—bloed op almal. Hier vrees ek vir myself, dat ek ook, deur hierdie menigte so gereeld aan te spreek, dalk veel bloed op my klere sal hê as gevolg van my baie verantwoordelikhede! O God! Dit is genoeg om ons bang te maak. Waarom kyk, broeders; toe God se dienaars werklik aktief was, soos die eerste 12, het die saak stilgestaan? Het hulle hier en daar ’n siel gewen, en nou en dan ’n bekering gehad? Het die saak van Christus agteruit gegaan soos ’n leër wat in die rondte geslaan is? Trouens, het hulle nie, so gou as wat hulle die waarheid van God ontvang het, dit gebruik soos ’n brander om die nasies aan die brand te steek nie? Hulle het vervolging ondervind wat nie in ons pad staan nie; hulle was onder bedreiging van dood wat ons nie moet trotseer nie, en tog kon niks teen hulle onwrikbare ywer staan nie, die almagtige Gees van die Heilige Gees het op hulle gerus, en hulle het voortgegaan om te oorwin en te oorwin! En wat is ons? O, ons is koud en dood waar hulle vol van vuur en lewe was. Ons is die degenererende seuns van glorieryke vaders. Dink julle nie die kerk kon gesê het dat sy ’n jaar sonder toename gebly het as daar nie skuld elders was nie? Julle mag my herinner aan goddelike soewereiniteit, as julle wil, maar ek herinner myself dat goddelike soewereiniteit altyd met wysheid en liefde handel, en dat die Here nie vir ons gesê het: “Werk tevergeefs nie.” As ons hard gewerk het, en as die hele Christelike kerk hard gewerk het soos hulle moes, glo ek die belofte sou bewys wees, “Jou arbeid is nie tevergeefs in die Here.”

Die Regte Gebed

Wanneer ’n mens so gebuk gaan onder die stem van God, is die mees natuurlike neiging van die vernuwe siel om te bid; daarom draai ons na die tweede deel van die teks wat ’n AANPASLIKE GEBED bevat. Ek wens ek het krag gehad om julle die gewig van wat ek reeds aan julle voorgelê het te laat voel. Ek weet ek het dit nie in die taal geplaas wat ek sou gekies het nie, maar dit lyk vir my heeltemal afskuwelik dat daar hierdie voortdurende sterf, hierdie voortdurende verwoesting, hierdie voortdurende verspreiding van dwaling is, en geen vooruitgang in die kerk nie. Ek is seker as ek dit gehoor het, as ’n boodskapper vir my gesê het dat ek ’n bedelaar was, en dat ek alles op aarde verloor het; sou ek meer tevrede gewees het met so ’n aankondiging as om te weet dat God se kerk nie in die ruimte van 12 maande toegeneem het nie. Dit lyk vir my

Die Enige Skip in Die Storm

Daar is net een skip waarop ons aandag vestig in die storm—die een vaartuig waarin Jesus Christus aan die stuur is, die Kaptein van verlossing, en die Heer Hoë Admiral van die see. Laat die nasies in erge verwarring meng soos hulle wil, God heers oor alles en bring Sy kerk oorwinend uit die konflik van die aarde. Die enigste bekommernis van ons siele moet die bloedbevlekte banier van die kruis wees; sal dit hoog wap? Sal Koning Jesus die kroon verkry? Ons het geen ander wil of begeerte as dit nie.

Gebed Vir God se Kerk

As jy, Christen, die stem van God gehoor het in die groot oordeels wat oor die wêreld kom, laat daardie oordeels jou lei om te bid: “Here, herinner U aan U kerk—U kerk—U kerk in Engeland, U kerk in Amerika, U kerk in Frankryk, U kerk in Duitsland, U kerk enigewhere, U kerk oorals. O God, kyk na U uitverkorenes; laat die afgeskeidene, wat oor alle nasies verstrooi is, van U seën ontvang; wat die res betref, in voorsienigheid, laat ons dit aan U wil oorlaat, want U weet wat die beste is.”

Die Profetiese Versoek

Let daarop dat die profeet ’n woord gebruik wat buitengewone diskriminerend is: “O Here, vernuwe U werk.” Hy sê nie, “Here, laat my werk voorspoedig wees” nie. Hoe dikwels gaan ek na God met bekommernis oor die werk wat in hierdie Tabernakel aan die gang is! Ek is dankbaar vir alle seëninge wat ons gesien het, en ek raak al hoe meer bekommerd dat die Here Sy hand mag terugtrek; maar wanneer ’n mens oor die wêreld en oor al die Here se mense in verskillende denominasies kyk, kan jy nie bid, “Here, laat my werk voorspoedig wees” nie. Jy kan ten minste bid, maar bedek dit dan met iets anders—“O Here, vernuwe U werk.”

Gebed Vir Die Werk Van Die Kerk

Maar hoe staan dit met my werk? Wel, in sover dit myne is, is dit baie gebrekkig. Maar hoe staan dit met die werk van die Baptiste? Wel, daar is beslis veel wat verkeerd is daarmee. En hoe staan dit met die werk van die Metodiste, en die werk van die Kongregasionaliste, ensovoorts? Mag God hulle voorspoedig maak volgens die manier waarop hulle in Sy waarheid wandel, maar die pad om tot die kern van ons gebed te kom, is om te roep, “O Here, vernuwe U werk; wat ook al van U is, wat ook al U waarheid is, wat ook al U Gees se werk in die harte van mense is, wat ook al ware bekering en lewende godsvrug is—Here, vernuwe dit!”

In Die Teenwoordigheid Van Dood

Kan julle, liewe vriende, in die teenwoordigheid van die dood wat ons bespreek het, en in die teenwoordigheid van oordeel, en in die teenwoordigheid van die feit dat die Christelike kerk nie in hierdie 12 maande gegroei het nie, alle bitterheid van alles wat met self, of met denominasie te doen het, afskud, en nou bid, “Here, vernuwe U werk, en as U werk dalk meer in een tak van die kerk is as in ’n ander, Here, gee daardie die meeste vernuwing. Gee ons almal die seën, maar laat U eie doelwitte bereik word, en U eie glorie daaruit voortspruit, en ons sal goed tevrede wees, alhoewel ons vergeet en onbekend mag wees. ‘O Here, vernuwe U werk.’”

Die Ou-Evangelie

Let daarop dat die spesifieke seën wat hy vra, ’n vernuwing van God se werk is, wat ons in ons tyd beteken, dat daar ’n herlewing van die ou evangeliepreke moet wees. Ons moet dit terugkry. Dit kom daarop neer—ons predikers moet terugkeer na dieselfde evangelie wat John Bunyan en George Whitefield gepreek het. Ons kan nie voortgaan met filosofiese evangelies nie; ons moet al hierdie nuwe geologiese evangelies en neologiese evangelies, en semi-Pelagiaanse evangelies saambring, en met hulle doen soos die mense van Efese met die boeke gedoen het—ons moet dit verbrand en laat Paulus weer vir ons preek. Ons kan sonder moderne kennis klaarkom, maar ons kan nie sonder die antieke evangelie klaarkom nie. Ons kan sonder oratorie en welsprekendheid klaarkom, maar ons kan nie sonder Christus gekruisig klaarkom nie. Here, vernuwe U werk deur vir ons die ou-tyd evangelie terug te bring na ons kansels. Dit is betreurenswaardig dat daar soveel mense is wat beskou word as nie slegte predikers nie wat skaars ooit Christus se naam noem, en baie los is oor versoening deur Sy kosbare bloed. Julle sal mense hoor sê hulle het na so-en-so kapel gegaan, en wat die preek ook al mag wees, dit was beslis nie oor die evangelie nie. Mag dit nie meer die geval wees nie! Mag ons kansels weer met die naam van Jesus weerklink; mag Christus opgetrek word, en Sy kosbare bloed die daaglikse tema van die bediening wees! O, dat duisende mag kom om hulle vertroue in die geslagde Lam te stel, en om verlossing te vind deur geloof in Hom wie se God aangestel het om die Verlosser van mense te wees!

Die Gees Van Herlewing

Dit sal egter nie ’n herlewing bring tensy daar saam met dit ’n vernuwing van die evangelie Gees kom nie. As jy die verhaal van die Reformasie lees, of die latere verhaal van die nuwe Reformasie onder Whitefield en Wesley, is jy verstom deur die besondere Gees wat met die predikers saamgegaan het. Die wêreld het gesê hulle is mal; die karikaturiste het hulle geteken as fanaties tot die uiterste; maar daar was dit, hulle ywer was hulle krag. Natuurlik het die wêreld gespot met dit waarvan dit bang was. Die wêreld vrees entoesiasme, die heilige entoesiasme wat liefde vir Christus aanwakker, die entoesiasme wat aangewakker word deur die gedagte aan die vernietiging van mense en deur die begeerte om die brandskappe uit die vlam te ruk, die entoesiasme wat in die Heilige Gees glo, wat glo dat God steeds teenwoordig is met Sy kerk om wonderwerke te doen; dit is wat die wêreld vrees, en wat die kerk nodig het. Bid daarvoor, bid om met die Heilige Gees en met vuur gedoop te word! O Here, stuur U onoorwinlike Gees! O God, vernuwe U werk!

Vernuwing in Die Middel Van Die Jare

U sien dat die profeet hierdie gawe onmiddellik begeer. Hy sê nie, “Aan die einde van die jare,” maar “in die middel van die jare.” Sy gebed is vir ’n teenwoordige en onmiddellike vernuwing van werklike godsdiens. Laat dit ons eie wees, nie van die lippe af nie, maar van die hart af om vir vernuwing te bid; laat ons daarna verlang met hart en siel en krag, en God sal dit aan ons gee. Weer eens, let daarop dat Habakkuk se gebed baie intelligent is, want hy dui die middele aan waardeur hy verwag dat dit vervul sal word; in die middel van die jare openbaar. Dit is deur die bekendmaking van die evangelie dat mense gered word, nie deur bloot die preekstoel en stamp op die voete nie, maar deur iets te vertel wat die verstand kan verstaan en die geheue kan onthou. Om die leer van ’n versoende God bekend te maak, om mense te vertel dat die Here hel op Jesus geplaas het deur Hom te straf in plaas van ons; om te verkondig dat daar lewe is in ’n blik op die Gekruisigde, om te sê dat die Heilige Gees mense nuwe skepsels in Christus Jesus maak, om ’n volledige en omvattende oorsig van die leer van genade te gee; dit is sommige van die sekerste maniere, onder God, om ’n herlewing van godsdiens te bevorder.

Gebed Vir Herlewing

Ek kan nie met julle praat nie, maar ek dink ek kan vir God bid, en ek hoop baie van julle sal dit vandag doen. O God, stuur vir ons ’n herlewing; dit sal die bloed van siele uit ons klere reinig—niks anders sal dit doen nie. Dit sal die golwe van dwaling terugrol—niks anders kan dit doen nie! Dit sal die Christelike kerk ’n ongebruiklike oorwinning gee; dit sal die aarde met die kennis van die Here bedek soos die waters die diepte bedek, maar niks anders kan of sal dit doen nie. Genadige God, vernuwe U werk!

Noodsaak Vir Genade

En nou sluit ons af met ’n KRAGTIGE ARGUMENT. Hy gebruik die argument van genade—“in toorn herinner genade.” As God vir die kerke in Engeland sou sê, “Ek sal niks met julle te doen hê nie; julle was so lui, so wêrelds, so beurs- trots, so gebedsloos, so rusie-agtig, so inkonsekwent, dat ek sal julle nooit weer seën nie,” sou die kerke van God in Engeland as verstommende monumente van God se geregtigheid teen die mense wat Sy weë verlaat het, bly. Ongelukkig, sonder om ’n beskuldiger van die broeders te wees, lyk dit vir my asof die kerk oor die algemeen, (daar is geseënde uitsonderings!), so min vir Christus gedoen het dat as “Ichabod” reg oor sy voorkop geskryf was, en dit uit God se huis verban is, dit sy regmatige beloning sou ontvang. Ons kan dus nie op verdienste beroep nie, dit moet genade wees. O God, het genade met U arm kerk, en besoek haar, en vernuwe haar. Sy het maar ’n bietjie krag; sy het begeer om U woord te behou, oh, verfris haar; herstel aan haar U krag, en gee haar om groot te wees in hierdie land. Genade is ook nodig vir die land self. Dit is ’n bose nasie, hierdie Engeland; sy boosheid behoort nie aan een klas alleen nie, maar aan alle klasse. Sonde loop deur ons strate; ons het ’n rand van elegante moraliteit, maar agter dit het ons ’n massa van verrotting.

Morele Verloëning

Daar is nie net die immoraliteit van die strate by nag nie, maar kyk na die dishonestheid van sakemanne op hoë plekke. Bedrog en diefstal op die grootste skaal word gesien. Klein diewe word gestraf, en groot diewe is ongekarakteriseerd. Dit is ’n bose stad, hierdie stad van Londen, en die land is vol van dronkenskap, en die land is vol van hoerery, en die land is vol van diefstal, en die land is vol van alle soorte van Roomse afgodery! Ek is nie die geskikte profeet om hierdie las op te neem, en om ’n klaagroep uit te spreek; my temperament is nie daat van Jeremia nie, en daarom is ek nie goed geskik vir so ’n sending nie; maar ek mag ten minste, saam met Habakkuk, nadat ek die Here se toespraak daaroor gehoor het, vrees en julle aanmoedig om vir hierdie land te bid, en te vra dat God Sy werk sal vernuwe sodat hierdie dronkenskap opgegee mag word, dat hierdie dishonesty uitgeskakel mag word, dat hierdie groot sosiale kwaad uitgesny mag word uit die liggaam van die politieke samelewing, soos ’n dodelike kanker uitgesny word met die chirurg se mes. O God, om genade se ontwil, verwerp nie hierdie eiland van die see nie, gee haar nie oor aan interne afleiding nie, laat haar nie in donkerte en swartheid vir altyd bly nie, maar “vernuwe U werk in die middel van die jare, in die middel van die jare maak bekend; in toorn herinner genade.”

Nodigheid Van Verlossing

Terwyl ek tot Christene gepraat het, was my doel ook om die goddeloses te seën, en ek vertrou dat sommige hier wat nie bekeer is nie, sal vra, “Wat, dan, is God se stem vir my?” Mag julle daartoe gelei word om verlossing te soek, en onthou julle sal dit vind, want wie Christus vertrou, sal gered word! As daar ’n man, vrou, of kind onder julle is wat nou homself onder die hand van God sal verneder, en na die gekruisigde Verlosser sal kyk, sal julle nie verlore gaan nie, en sal die toorn van God nie op julle bly nie, maar julle sal in vrede by Hom gevind word op die dag van Sy verskyning! Mag God hierdie nederige, swak getuienis vir Jesus se onthalwe aanvaar. Amen.

DEEL VAN DIE SKRIF GESKOU VOOR DIE PREKEND—HABAKKUK 3

Charles Spurgeon