Inwonende Sonde - Charles Spurgeon
“Kyk, ek is veragtelik”
“Toe antwoord Job die Here en sê: Kyk, ek is veragtelik.” Job 40:3-4.
Sekerlik, as enige mens die reg gehad het om te sê dat hy nie veragtelik is nie, was dit Job. Volgens die getuienis van God self, was Job “’n opregte en onberispelike man, een wat God vrees en die kwaad vermy.” Tog vind ons dat selfs hierdie uitmuntende heilige, wanneer hy in sy nabyheid aan God genoeg lig ontvang het om sy eie toestand te ontdek, uitroep: “Kyk, ek is veragtelik.”
Ons is seker dat wat Job genoodsaak was om te sê, elkeen van ons ook moet erken – of ons nou kinders van God is of nie. En as ons deelgenote is van die goddelike genade, word dit ‘n saak van groot nadenke vir ons, want selfs ons, alhoewel ons wedergebore is, moet ook uitroep: “Kyk, ek is veragtelik.”
Die Onuitwisbare Sonde in die Gelowige
Ek glo dit is ‘n leerstelling wat aan ons in die Heilige Skrif geleer word, dat wanneer ‘n mens deur goddelike genade gered word, hy nie volkome gereinig is van die verdorwenheid van sy hart nie. Wanneer ons in Jesus Christus glo, word al ons sondes vergewe. Tog hou die mag van sonde nie op nie, al is dit verswak en onder die heerskappy van die nuwe natuur wat God in ons siele instort. Dit bly steeds in ons en sal so bly tot ons sterwensdag.
Dit is ‘n leerstelling wat deur alle ortodokse Christene vasgehou word – dat daar steeds, selfs in die wedergeborenes, die begeertes van die vlees bly, en dat daar steeds in die harte van dié wat deur God se genade bekeer is, die boosheid van die vleeslike natuur bly bestaan.
Ek het dit baie moeilik gevind om in ervaringsake oor sonde te onderskei. Baie skrywers, veral digters van gesange, verwar die twee nature van ‘n Christen. Ek hou egter vas dat daar in elke Christen twee nature is, net so duidelik onderskeibaar soos die twee nature van die God-Mens, Christus Jesus.
Twee Nature in Elke Gelowige
Daar is een natuur wat nie kan sondig nie, omdat dit uit God gebore is – ‘n geestelike natuur, direk uit die hemel afkomstig – so suiwer en volmaak soos God self, wat die Skepper daarvan is. En daar is ook in die mens daardie ou natuur wat deur die val van Adam heeltemal verdorwe, boos en duiwels geword het!
In die hart van die Christen bly daar ‘n natuur wat nie in staat is om te doen wat reg is nie, net soos dit voor die wedergeboorte nie kon nie. Dit is net so boos soos dit voorheen was, net so sondig, en net so vyandig teenoor God se wette as wat dit altyd was! Dit is ‘n natuur wat, soos ek reeds gesê het, in ‘n groot mate deur die nuwe natuur onderdruk en in toom gehou word. Maar dit word nie verwyder nie, en sal nooit verwyder word totdat hierdie tabernakel van ons vlees afgebreek is nie en ons opstyg na daardie land waar niks wat onrein is, ooit sal ingaan nie.
Job se Belydenis van Veragtelikheid
Dit sal my taak wees om vanoggend iets te sê oor daardie bose natuur wat steeds in die regverdiges bly. Dat dit bly, sal ek eerstens probeer bewys; en die ander punte sal ek aan u voorstel namate ons vorder.
I. Die Feit: Selfs die Regverdiges Het ‘n Boos Natuur
Job het gesê: “Kyk, ek is veragtelik.” Hy het dit nie altyd geweet nie. Dwarsdeur die lang geskil het hy homself regverdig verklaar. Hy het gesê: “My geregtigheid sal ek vashou en dit nie laat gaan nie.” En nieteenstaande dat hy sy liggaam met ‘n potskerf geskraap het en sy vriende sy gees met bitter verwytings gekwel het, het hy steeds sy integriteit vasgehou en nie sy sonde bely nie.
Maar wat het gebeur toe God met hom kom redeneer? Sodra Job die stem van God in die warrelwind gehoor het en die vraag: “Sal die Regter van die hele aarde nie reg doen nie?” gehoor het, het hy dadelik sy vinger op sy lippe geplaas en wou nie antwoord nie, maar het eenvoudig gesê: “Kyk, ek is veragtelik.”
Miskien sal sommige sê dat Job ‘n uitsondering op die reël was. Hulle sal ons vertel dat ander heiliges nie sulke redes vir nederigheid gehad het nie. Maar ons herinner hulle aan Dawid. Lees asseblief die 51ste boetpsalm, waar ons hom hoor verklaar dat hy in ongeregtigheid gevorm is en in sonde het sy moeder hom ontvang – en waar hy bely dat daar sonde in sy hart is en God smeek om ‘n rein hart in hom te skep en ‘n regte gees binne hom te vernuwe.
Erkenning van Sonde deur Ander Groot Heiliges
Dawid erken voortdurend in baie van die Psalms dat hy nie volkome van sonde verlos is nie – dat die bose slang steeds om sy hart krul. Kyk ook, indien u wil, na Jesaja. Daar hoor ons hom in een van sy visioene sê dat hy ‘n man van onreine lippe is en dat hy onder ‘n volk van onreine lippe woon.
Veral onder die evangeliebedeling vind ons Paulus in daardie gedenkwaardige hoofstuk wat ons gelees het, wat verklaar dat hy in sy lede ‘n wet gevind het wat stryd voer teen die wet van sy verstand en hom “gevange neem in die wet van die sonde.” Ja, ons hoor daardie merkwaardige uitroep van worstelende begeerte en intense angs: “O, ellendige mens wat ek is, wie sal my verlos van hierdie liggaam van die dood?”
Is U Meer Heilig as Job?
Verwag u dat u ‘n beter heilige as Job sal wees? Dink u dat die belydenis wat by die mond van Dawid gepas was, te gering is vir u? Is u so trots dat u nie met Jesaja kan uitroep: “Ek is ook ‘n man van onreine lippe” nie? Of het u dalk so ver gevorder in trots dat u uself bo die vlytige apostel Paulus verhef, en hoop dat daar in u, dit wil sê, in u vlees, iets goeds woon?
As u dink dat u heeltemal vry van sonde is, luister na die Woord van God: “As ons sê dat ons geen sonde het nie, mislei ons onsself, en die waarheid is nie in ons nie. As ons sê dat ons geen sonde het nie, maak ons God ‘n leuenaar.”
Die Wreedaardigheid van die Sonde
Die apostel sê: “O, ellendige mens wat ek is, wie sal my verlos van die liggaam van hierdie dood?” Hierdie woorde bewys dat hy nie die sonde aanval nie, maar dat die sonde hom aanval! Ek soek nie verlossing van ‘n man teen wie ek aanval loods nie—maar dit is die man wat my teëstaan van wie ek wil verlos word.
Soms val die sonde wat in gelowiges woon, ons aan soos ‘n wilde tier uit die woud, of soos ‘n demon wat jaloers is op die hemelse gees binne ons. Die bose natuur kom op en probeer nie net ons stop op ons pad nie, maar soos Amalek, streef dit daarna om ons geheel en al te vernietig!
Die Aanvalle van Ingeboorene Sonde
Het jy al ooit, geliefdes, die aanvalle van ingebore sonde gevoel? Dit mag wees dat jy nog nie het nie—maar wees verseker, jy sal! Voor jy die hemel bereik, sal sonde jou aanval. Dit sal nie net wees dat jy die Kanaäniete uitjaag nie, maar die Kanaäniete, met strydwaens van yster, sal probeer om jou te oorwin, om jou geestelike natuur te dood, die vlam van jou vroomheid te blus en die nuwe lewe wat God in jou geplant het, te verpletter!
Die Bose Hart wat Bly in die Christen
Die bose hart wat steeds in die Christen bly, is altyd daar—selfs wanneer dit nie aanval of belemmer nie, bly dit steeds woon. My hart is net so boos wanneer geen boosheid daaruit kom nie as wanneer die verdorwenheid in al sy uiterlike vorme sigbaar is. ‘n Vulkaan bly altyd ‘n vulkaan, selfs wanneer dit slaap. Moet dit nie vertrou nie.
‘n Leeu bly ‘n leeu, al speel hy soos ‘n lammetjie. En ‘n slang bly ‘n slang, al streel jy dit terwyl dit vir ‘n tydjie sluimer. Daar is steeds gif in sy angel, selfs wanneer sy glansende skubbe die oog lok. My hart, selfs al het dit vir ‘n uur nie ‘n bose gedagte gehad nie, bly steeds boos. As dit moontlik was dat ek vir dae kon leef sonder ‘n enkele versoeking vanuit my eie hart, sou dit steeds net so boos wees soos dit altyd was.
Die Gevaar van ‘n Bose Hart
Die hart is altyd besig om óf sy boosheid te vertoon, óf om voor te berei vir nog ‘n vertoning. Dit is óf besig om sy kanon te laai om teen ons te skiet, óf dit is daadwerklik in oorlog met ons. Jy kan verseker wees dat die hart nooit anders is as wat dit oorspronklik was nie—die bose natuur bly boos!
Wanneer daar geen vlam is nie, stapel dit die hout op waarmee dit op ‘n ander dag sal brand. Dit versamel uit my vreugdes, uit my vroomheid, uit al wat ek doen—materiaal om my in die toekoms aan te val! Die bose natuur is net boos en dit aanhoudend, sonder enige versagting of element van goedheid. Die nuwe natuur moet altyd met dit worstel en baklei, en wanneer die twee nature nie in stryd is nie, is daar steeds geen vrede tussen hulle nie.
Die Gevaar wat die Gelowige in die Gesig Staar
Ek wil u herinner, geliefdes, aan die groot gevaar waarin ons ons bevind met sulke bose harte. Daar is min mense wat besef hoe ernstig dit is om ‘n Christen te wees. Ek reken daar is nie ‘n gelowige in die wêreld wat weet watter wonderwerk dit is om as ‘n gelowige bewaar te word nie.
Daar is soveel wonderwerke wat elke dag op ‘n Christen bestee word—soveel soos die hare op sy kop! ‘n Christen is ‘n voortdurende wonderwerk. Elke uur wat ek bewaar word van sondig, is ‘n uur van goddelike krag, net soos die uur waarin ‘n nuwe wêreld gebore is en die oggendsterre gesing het van vreugde.
Het jy al ooit gedink hoe groot die gevaar is waaraan ‘n Christen blootgestel is as gevolg van sy inwonende sonde? Kom ek verduidelik. Een van die gevare is dat sonde binne ons is en daarom ‘n groot mag oor ons het.
Die Verraad van die Hart
As ‘n kaptein ‘n stad besit, kan hy dit vir ‘n lang tyd bewaar teen die konstante aanvalle van vyande buite. Hy mag mure so sterk en hekke so goed beveilig hê dat hy kan lag vir al die aanvalle van die beleërders. Maar as daar ‘n verraier binne die hekke is, een wat die sleutels in beheer het en wat die deure kan oopsluit en die vyand kan inlaat—dan is die taak van die bevelvoerder verdubbel!
En hier is die gevaar van die Christen. Ek kan die duiwel beveg, ek kan elke sonde wat my versoek, oorwin, as dit nie was dat ek ‘n vyand binne my het nie. Daardie verraaiers binne die mure doen meer diens vir Satan as al die vyande buite!
Die Stryd van die Nuwe Natuur
Onthou, Christen, dat jou bose natuur baie sterk en kragtig is—sterker as die nuwe natuur, as dit nie deur goddelike krag onderhou is nie.
Hoe Oud is My Ou Natuur?
“Dit is so oud soos ek self,” kan die bejaarde heilige sê, “en dit het al hoe sterker geword met ouderdom.” Daar is een ding wat selde swakker word met ouderdom—die ou Adam. Hy is net so sterk in sy ouderdom as in sy jeug, net so in staat om ons te verlei wanneer ons kop met grys hare bedek is, soos hy was in ons jong jare.
Ons het al gehoor dat groei in goddelike genade ons verdorwenhede minder magtig sal maak. Maar ek het baie van God se bejaarde heiliges ontmoet en hulle gevra, en hulle het gesê: “Nee.” Hul begeertes was nog steeds fundamenteel net so sterk nadat hulle al jare lank in die diens van die Meester was, al was dit meer onderdruk deur die nuwe beginsel binne-in.
So ver daarvan om swakker te word, is dit my vaste oortuiging dat sonde in krag toeneem. ‘n Persoon wat bedrieglik is, word nog meer bedrieglik deur bedrog te beoefen. So is dit met ons hart; dit het ons aanvanklik gelok en maklik gevang, maar nadat dit duisende strikke geleer het, mislei dit ons nou dalk nog makliker as voorheen.
Alhoewel ons geestelike natuur voller ontwikkel is en in genade gegroei het, het die ou natuur min van sy energie verloor! Ek weet nie dat die huis van Saul swakker en swakker word in ons harte nie—ek weet dat die huis van Dawid sterker word—maar ek weet nie dat my hart minder boos word, of dat my verdorwenhede minder sterk word nie.
Die Slag van Sonde in Ons Lewens
Ek glo dat as ek ooit sou sê dat my verdorwenhede heeltemal dood is, ek ‘n stem sou hoor, “Die Filistyne is oor jou, Simson.” Of, “Die Filistyne is in jou, Simson!” Ondanks al die vorige oorwinnings en al die hope van sondes wat ek dalk doodgemaak het, sou ek steeds oorwin word as die Almagtige genade my nie bewaar het nie!
Christen! Neem kennis van jou gevaar! Daar is nie ‘n man in die stryd wat so in gevaar is van die skote as jy van jou eie sonde nie! Jy dra ‘n berugte verraier in jou siel. Selfs wanneer hy met vriendelike woorde praat, moet hy nie vertrou word nie.
Jy het ‘n sluimerende vulkaan in jou hart—’n vulkaan van so verskriklike krag dat dit dalk jou hele natuur kan skud! En tensy jy versigtig is en deur die krag van God bewaar word, het jy ‘n hart wat jou kan lei in die mees diaboolse sondes en die mees berugte misdade.
Pas Op, Christen!
As daar geen duiwel was om jou te versoek nie, en geen wêreld om jou van koers af te lei nie, sou jy steeds versigtig moes wees vir jou eie hart! Kyk dus na binne. Jou ergste vyande is die vyande van jou eie huishouding.
“Bewaar jou hart met alle ywer, want daaruit is die oorspronge van die lewe,” en daaruit kan ook die dood vloei—die dood wat jou sou verdoem as die Soewereine genade dit nie verhoed nie!
God skenk, my broers en susters, dat ons ons verdorwenhede op ‘n maklike manier leer ken, en dit nie eers ontdek wanneer dit in oop sonde uitbars nie.
IV. Die Ontdekking van Ons Verdorwenheid
Job het gesê: “Kyk, ek is veragtelik.” Daardie woord, “kyk,” impliseer dat hy verbaas was! Die ontdekking was onverwags. Daar is spesiale tye met die Here se mense wanneer hulle deur ervaring leer dat hulle veragtelik is.
Hulle het die predikant hoor verkondig oor die mag van ingebore begeertes, maar miskien het hulle hul kop geskud en gesê: “Ek kan nie so ver gaan nie.” Maar na ’n rukkie het hulle gevind, deur ’n helderder Lig uit die hemel, dat dit tog die waarheid was—“Kyk, ek is veragtelik.”
Ek onthou dat ek ’n tyd gelede gepreek het oor ’n diep teks wat handel oor die desperate boosheid van die hart. Een van my mees gewaardeerde vriende het gesê: “Wel, ek het dit nog nie ontdek nie,” en ek het by myself gedink, watter seën, broer! Ek wens ek het nie, want dit is ’n vreeslike ervaring om deur te gaan.
Die Verduideliking van ons Vileheid
Ek dink daar is baie mense wat sê, “Ek vertrou op geen geregtigheid van my eie nie. Ek vertrou op niks in die wêreld nie, behalwe die bloed van Christus, en steeds het ek nie die vileheid van my hart op die manier ontdek wat jy beskryf het nie.”
Miskien nie, broers en susters, maar dit mag nie lank wees voordat jy genoodsaak word om dit te leer nie; jy mag dalk van ’n besondere temperament wees. God het jou dalk beskerm teen kontak met versoekings wat jou verdorwenhede sou openbaar. Of dalk was Hy, as ‘n beloning van Sy genade, genadig om jou ’n rustige lewe te gee, sodat jy nie dikwels deur jou eie sondes rondgeslinger is nie.
Maar tog, laat ek jou sê dat jy moet verwag om, in die diepste dieptes van jou hart, ’n laer diepte te vind!
God vertroos jou en gee jou die krag om, wanneer jy uit die oond kom, laer as ooit tevore te kniel by die voetbank van goddelike genade!
Wat is ons Pligte?
Laat ek nou ernstig spreek met julle, die erfgename van die ewige lewe, as jul broer in Christus Jesus. Ek wil julle aanspoor tot ‘n paar pligte wat noodsaaklik is, veral as gevolg van die voortdurende onreinheid van julle harte.
In die eerste plek, as julle harte steeds veragtelik is en daar steeds ‘n bose natuur in julle is, hoe verkeerd is dit om te dink dat al julle werk klaar is. Daar is iets waarvoor ek ‘n groot klagte het teen sommige van julle. Voor julle doop was julle uitermate ywerig. Julle het altyd die middele van genade bygewoon, en ek het julle altyd hier gesien.
Maar daar is sommige, sommige selfs hier vandag, wat, sodra hulle oor daardie Rubicon gegaan het, van daardie oomblik af begin het om in ywer af te neem, omdat hulle gedink het die werk is verby. Ek sê vir julle met erns, ek weet daar is van julle wat vroeër bidsaam, versigtig, toegewy, en baie naby aan God geleef het, totdat julle by die kerk aangesluit het. Maar van daardie tyd af het julle geleidelik agteruitgegaan.
Twyfel oor die Egtheid van Sommige Gelowiges
Nou, dit lyk vir my regtig na ‘n saak van twyfel of sulke persone regtig Christene is! Ek sê vir julle, ek het baie ernstige twyfel oor die opregtheid van sommige van julle. As ek sien dat ‘n mens minder ywerig is ná sy doop, dink ek hy het geen reg gehad om gedoop te word nie, want as hy ‘n behoorlike besef van die waarde van daardie ordinansie gehad het en waarlik aan God toegewy was, sou hy nie teruggekeer het na die weë van die wêreld nie!
Dit grief my as ek een of twee sien wat eens baie konsekwent met ons gewandel het, nou begin afwyk. Ek het geen fout te vind met die oorgrote meerderheid van julle oor julle standvastige houvas aan God se Woord nie. Ek prys God dat julle vir meer as twee jaar sterk en standvastig by God gehou het.
Ek het nie gesien dat julle afwesig was van die Huis van Gebed nie, en ek dink nie julle ywer het verflou nie. Maar daar is ‘n paar wat deur die wêreld versoek is en wat deur Satan mislei is, of wat deur veranderinge in hul omstandighede koud en traag geword het in die werk van die Here.
Waak teen Agteruitgang in Ywer
Daar is van my hoorders wat nie meer so ywerig is as wat hulle eens was nie. My geliefde vriende, as julle die verdorwenheid van julle harte geken het, sou julle die noodsaaklikheid gesien het om net so ywerig te wees soos altyd!
O, as jou ou natuur heeltemal afgesny was toe jy bekeer is, sou daar nou geen behoefte aan waaksaamheid wees nie! As al jou begeertes heeltemal weg was en al die krag van verdorwenheid in jou dood was, sou daar geen behoefte aan volharding wees nie!
Maar juis omdat jy ‘n bose hart het, vra ek jou om net so ywerig soos altyd te wees, om die gawe van God in jou op te wek! Sorg net so goed vir jouself soos jy nog altyd gedoen het—dink nie dat die stryd verby is nie, broers en susters—dit is maar net die eerste trompet wat tot oorlog oproep!
Daardie trompet het opgehou, en julle dink die stryd is verby—ek sê vir julle, nee, die stryd het maar net begin! Die leërs is pas uitgestuur, en julle het net julle wapenrusting aangetrek. Daar lê nog konflik voor. Wees ywerig, anders sal daardie eerste liefde van julle doodgaan, en julle sal “uit ons uitgaan, en so bewys dat julle nie van ons was nie.”
Die Gevaar van Terugval
Wees versigtig, my geliefde vriende, vir terugval—dit is die maklikste ding in die wêreld, en tog die gevaarlikste ding in die wêreld! Wees versigtig om nie jou eerste ywer op te gee nie; wees bedag daarop om nie die minste bietjie af te koel nie. Jy was vroeër warm en ywerig—wees steeds warm en ywerig, en laat die vuur wat eens binne jou gebrand het, jou steeds aanspoor.
Waaksaamheid Teenoor die Bose Natuur
As jou bose natuur steeds binne jou is, hoe waaksaam moet jy wees! Die duiwel slaap nooit—jou bose natuur slaap nooit—jy behoort nooit te slaap nie. “Wat Ek vir julle sê, sê Ek vir almal: Waak.” Dit is Jesus Christus se woorde, en daar is geen woord wat soveel herhaling nodig het as daardie een nie, “Waak.”
Ons kan amper enigiets beter doen as waak, want waak is uitputtende werk, veral as ons slaperige siele het om oor te waak. Waak is uitputtend, want daar is min openlike eer wat daarmee saamgaan, en daarom het ons nie die hoop op roem om ons te bemoedig nie. Waak is ‘n taak wat min van ons regtig uitvoer!
Bewaar Jou Hart
As die Almagtige nie oor jou gewaak het nie, sou die duiwel jou lankal weggevoer het! Ek vra jou, geliefde vriend, waak voortdurend. Wanneer die naburige huis aan die brand slaan, hoe vinnig staan mense op uit hul beddens en skuif hul vlambare goed uit die perseel—en waak—sodat hul eie huis nie ook ’n prooi word vir die verterende element nie!
Jy het verdorwenheid in jou hart—waak vir die eerste vonk, sodat dit nie jou siel aan die brand steek nie. “Laat ons nie slaap soos die ander nie.” Jy mag dalk oor die krater van ‘n vulkaan slaap as jy wil. Jy mag met jou kop voor die mond van ‘n kanon slaap. Jy mag in ‘n aardbewing slaap, of in ‘n pesthuis. Maar ek smeek jou, moenie slaap terwyl jy ‘n bose hart het nie!
Waak oor jou hart. Jy mag dalk dink dit is baie goed, maar dit sal jou ondergang wees as genade dit nie voorkom nie. Waak elke dag. Waak voortdurend—bewaar jouself, sodat jy nie sondig nie.
Die Noodsaak van Geloof in God
As ons harte werklik vol boosheid is, hoe noodsaaklik is dit dat ons steeds geloof in God uitoefen. As ek my God moes vertrou toe ek begin het, as gevolg van die moeilike pad voor my, dan, as daardie moeilikhede nie verminder is nie, moet ek God net so baie vertrou soos voorheen!
O, geliefdes, gee julle harte oor aan God. Moet nie selfgenoegsaam word nie. Selfgenoegsaamheid is Satan se net waarin hy mense vang, soos arme, dom visse, en hulle vernietig! Moet nie selfgenoegsaam wees nie. Dink jouself niks, want jy is niks, en leef deur God se hulp.
Die manier om sterk te word in Christus is om swak te word in jouself! God stort geen krag in ’n mens se hart totdat al die mens se eie krag uitgeput is nie. Leef dan daagliks ‘n lewe van afhanklikheid van die genade van God.
Die Ernst van Ons Sonde
Ek sê vir jou, as jy jou sonde bely, sal jy vergifnis vind. En as jy, met jou hele hart, sê, “Ek is veragtelik. Was my,” sal jy nou gewas word!
Charles Spurgeon