Die Doktrines van Genade Lei Nie tot Sonde Nie - Charles Spurgeon

“Want die sonde sal nie oor julle heers nie, want julle is nie onder die wet nie, maar onder genade. Wat dan? Sal ons sonde doen omdat ons nie onder die wet is nie, maar onder genade? God verbied.” – Romeine 6:14, 15

Inleiding tot die Waarheid van Genade

Op laas Sondagoggend het ek probeer om aan te dui dat die wese en essensie van die ware evangelie die leerstelling van God se genade is. Trouens, as jy die genade van God uit die evangelie verwyder, het jy die lewe-bloed daarvan uitgehaal, en is daar niks oor wat dit werd maak om te preek, om te glo, of om vir te stry nie. Genade is die siel van die evangelie, sonder dit is die evangelie dood. Genade is die musiek van die evangelie, sonder dit is die evangelie stil wat betref alle vertroosting. Ek het ook probeer om die leerstelling van genade kortliks te verduidelik, deur te leer dat God met sondige mense handel op die grondslag van suiwer genade, hulle skuldig bevindend en veroordeel, gee Hy gratis vergifnis, heeltemal ongeag die vorige karakter of enige goeie werke wat voorsien mag word.

Die Werking van Genade in die Lewe van die Gelowige

God beweeg slegs deur deernis, en beplan die redding van mense uit sonde en sy gevolge—’n plan waarin genade die leierskap is. Uit gratis guns het Hy in die dood van Sy geliefde Seun ‘n versoening voorsien, waardeur Sy genade regverdig toegeken kan word. Hy aanvaar almal wat hul vertroue in hierdie versoening plaas, en kies geloof as die pad na redding, sodat dit alles genade kan wees. In alles wat Hy doen, handel Hy uit ‘n motief wat in Homself gevind word, en nie omdat daar enige rede in die sondaar se gedrag is nie, hetsy in die verlede, teenwoordig, of in die toekoms. Ek het probeer om aan te dui dat hierdie genade van God na die sondaar toe vloei van lank gelede, en begin sy werking op hom wanneer daar niks goeds in hom is nie. Dit werk in hom wat goed en aanneemlik is, en dit gaan voort om dit te doen totdat die daad van genade voltooi is, en die gelowige in die glorie opgeneem word waarvoor hy geskik gemaak is. Genade begin om te red, en dit volhard totdat alles klaar is. Van die begin af tot die einde, van die “A” tot die “Z” van die hemelse alfabet, alles in redding is van genade en genade alleen. Alles is van gratis guns, niks van verdienste nie.

Die Verwerping van Genade deur Onvernuftige Mense

Soos ek verwag het, het mense onmiddellik begin om teen hierdie leer te betoog. Dit is die teiken vir alle vleeslike logika om daarop te mik. Onvernuftige gedagtes het nooit daarvan gehou nie, en hulle sal nooit daarvan hou nie. Dit is te vernederend vir menslike trots, wat so lig van die edelheid van die menslike natuur maak. Die idee dat mense deur goddelike liefdadigheid gered moet word, dat hulle as veroordeelde misdadigers vergifnis moet ontvang deur die uitoefening van die koninklike prerogatief, of anders in hul sondes moet vergaan, is ‘n leerstelling wat hulle nie kan verdra nie. God alleen is verhewe in die soewereiniteit van Sy genade, en die sondaar kan niks beter doen as om nederig die silwer septer aan te raak en onverdiende guns te aanvaar net omdat God wil om dit te gee—dit is nie aangenaam vir die groot gedagtes van ons filosowe en die breë filakteries van ons moraliste nie, en daarom draai hulle weg en veg teen die koninkryk van genade.

Die Obsessie met Genade as ‘n Walgelijke Regverdigheid

Onmiddellik soek die onvernuftige man arsenaal om teen die evangelie van God se genade te veg, en een van die grootste gewere wat hy ooit na vore gebring het, is die verklaring dat die leer van genade van God moet lei tot losbandigheid. As groot sondaar gratis gered word, sal mense meer gereeld groot sondaar wees, en as God se genade ‘n man wederbaar en by hom bly, sal mense aflei dat hulle mag leef soos hulle wil, en steeds gered wees. Dit is die gereeld herhaalde beswaar wat ek gehoor het totdat dit my moeg maak met sy nuttelose en valse geraas. Ek is amper skaam om so ‘n verrotte argument te weerlê. Hulle waak om te beweer dat mense vrylik sal sonde doen omdat God genadig is, en hulle huiwer nie om te sê dat, as mense nie gered moet word deur hulle werke nie, hulle tot die gevolgtrekking sal kom dat hulle gedrag ‘n saak van onverskilligheid is, en dat hulle net sowel kan sonde doen sodat genade mag oorvloedig wees.

Genade Lei Nie tot Sonde Nie

Ek begin deur toe te gee dat die aanklag aanvanklik redelik voorkom. Dit lyk baie waarskynlik dat as ons deur die land beweeg en sê: “Die allerergste van sondares kan vergifnis ontvang deur te glo in Jesus Christus, want God vertoon genade na die allerergste van die boosdoeners,” dat dit sonde goedkoop sal laat lyk. As ons oral roep: “Kom, julle sondares, kom en wees welkom, en ontvang gratis en onmiddellik vergifnis deur die soewereine genade van God,” lyk dit waarskynlik dat sommige basies sal antwoord: “Laat ons sonde doen sonder ophou, want ons kan maklik vergifnis kry.” Maar wat lyk om waarskynlik te wees, is nie noodwendig seker nie. Trouens, die onwaarskynlike en die onverwagte gebeur dikwels. In morele vrae is niks meer misleidend as teorie nie. Die paaie van die menslike verstand is nie iets wat met ‘n potlood en kompas neergelê kan word nie; die mens is ‘n besondere wese.

Die Regte Reaksie van die Mense op Genade

Ek glo dat die gevolgtrekking wat mense na sonde lei omdat genade regeer, nie logies is nie, maar die teenoorgestelde, en ek waak om te sê, as ‘n feit, dat goddelose mense nie, as ‘n reël, die genade van God as ‘n verskoning vir hulle sonde gebruik nie. As ‘n reël is hulle te onverskillig om werklik oor redes te bekommer. En as hulle ‘n verskoning aanbied, is dit gewoonlik meer dun en oppervlakkig. Daar mag dalk ‘n paar mense wees met perverse gedagtes wat hierdie argument gebruik het, maar daar is geen verklaring vir die waan van die vervalle verstand nie. Ek vermoed sterk dat in enige gevalle waarin sulke redenasie aangevoer is, dit bloot ‘n voorwendsel was, en glad nie ‘n pleidooi wat die sondaar se eie gewete bevredig het nie.

Genade as ‘n Krag van Herstel

As mense hulleself regverdig, is dit dikwels op ‘n bedekte manier, want die meeste van hulle sal heeltemal geskaam wees om die argument in duidelike terme uit te druk. Ek bevraagteken of die duiwel self sou redenering maak soos hierdie—”God is genadig, daarom moet ons meer sondig.” Dit is so duiwels-agtig ‘n gevolgtrekking dat ek nie my mede-mense daarmee wil beskuldig nie, hoewel ons moralistiese teenstanders nie huiwer om hulle op dié manier af te bring nie. Tog, geen intelligente wese kan werklik oortuig wees dat die goedheid van God ‘n rede is om Hom meer te beledig as ooit nie. Moraliteit is ‘n vreemde ding wat skadelike gevolgtrekkings trek, maar ek is oortuig dat min mense werklik die genade van God as ‘n motief vir sonde beskou.

Die Kracht van Genade en die Verandering wat Dit Bring

Die bevelvoerder het een dag gesê: “Ek het amper alles probeer met hierdie man, en ek kan niks met hom doen nie. Ek gaan nog een ding probeer.” Toe hy ingebring word, het die bevelvoerder hom aangespreek en gesê: “Jy lyk onverbeterlik, ons het alles probeer met jou, daar is geen hoop dat jou boosheid sal verander nie. Ek is vasberade om te sien of ‘n ander plan enige effek sal hê. Alhoewel jy geselskap en lang gevangenisstraf verdien, sal ek jou vrylik vergewe.” Die man was diep beïndruk deur die onverwagte en onverdiende vergifnis, en het ‘n goeie soldaat geword. Die verhaal dra waarheid op sy voorkop. Ons almal sien dat dit waarskynlik so eindig. Daardie anekdote is so ‘n goeie argument, ek gaan jou ‘n ander gee.

Die Kracht van Onverdiende Genade

‘n Drinker het een oggend wakker geword uit sy dronk slaap, met sy klere aan, net soos hy die vorige aand in slaap geval het. Hy het sy enigste kind, sy dogter Millie, gesien wat sy ontbyt maak. Toe hy sy sinne weer kry, vra hy vir haar: “Millie, hoekom bly jy by my?” Sy antwoord was: “Omdat jy my pa is, en omdat ek jou liefhet.” Hy kyk na homself en sien wat ‘n slegte, geskeurde, nuttelose mens hy was, en hy antwoord haar: “Millie, het jy regtig vir my lief?” Die kind begin huil en sê: “Ja, pa, ek het, en ek sal nooit van jou af weggaan nie, want toe ma gesterf het, het sy gesê: ‘Millie, bly by jou pa, en bid altyd vir hom, en een van hierdie dae sal hy ophou drink en ‘n goeie pa vir jou wees,’ so ek sal jou nooit verlaat nie.” Is dit wonderlik om by te voeg dat, soos die verhaal dit vertel, Millie se pa sy drinkery weggegooi het en ‘n Christen-man geword het? Dit sou meer merkwaardig gewees het as hy nie. Millie het vrye genade probeer, het sy nie? Volgens ons moraliste sou sy gesê het: “Pa, jy is ‘n vreslike ellendige mens! Ek het lank genoeg by jou gebly. Ek moet nou van jou af weggaan, anders sal ek ander pa’s aanmoedig om dronk te wees.” Onder sulke behoorlike hantering vrees ek dat Millie se pa steeds ‘n dronkaard sou wees totdat hy homself in die hel gedrink het. Maar die krag van liefde het hom ‘n beter man gemaak. Bewys dit nie dat onverdiende liefde ‘n groot invloed op goedheid het nie?

Genade Transformeer Lewens

Hoor nog ‘n storie. In die ou vervolgingstye, het daar in Cheapside ‘n man gewoon wat God gevrees het en die geheime byeenkomste van die heiliges bygewoon het. En naby aan hom het daar ‘n arme skoenmaker gewoon, wie se behoeftes dikwels deur die handelaar verlig is. Maar die arme man was ‘n moeilike mens, en het, uit hoop op beloning, aanklagte teen sy vriend ingedien oor sy godsdiens. Hierdie aanklagte sou die handelaar na die dood deur brandstapel gebring het, indien hy nie ‘n manier van ontsnapping gevind het nie. Toe hy terugkeer na sy huis, het die benadeelde man nie sy vrygewige houding teenoor die boosdoener verander nie, maar was inteendeel meer vrygewig as ooit. Die skoenmaker was egter in ‘n slegte bui, en het die goeie man met al sy mag vermy, weggehardloop wanneer hy na hom gekom het. Een dag moes hy hom van aangesig tot aangesig ontmoet, en die Christen-man het hom sagkens gevra: “Hoekom vermy jy my? Ek is nie jou vyand nie. Ek weet alles wat jy gedoen het om my te benadeel, maar ek het nooit ‘n woede-dink gedink nie. Ek het jou gehelp, en ek is bereid om dit so lank as wat ek lewe, te doen, net laat ons vriende wees.”

Liefde as die Sleutel tot Verandering

Kan jy dit verbaas wees dat hulle hande ingesluit het? Sal jy verbaas wees as die arme man nie lank daarna by die Lollards’ vergadering geskat is nie? Al hierdie anekdotes rus op die versekerde feit dat genade ‘n vreemde onderdrukkingkrag het en mense na goedheid lei, hulle aantrek met die toue van liefde en die bande van menswees. Die Here weet dat, hoe sleg die mense ookal mag wees, die sleutel van hul harte aan die spykers van liefde hang. Hy weet dat Sy almagtige goedheid, alhoewel dit dikwels verhoed word, uiteindelik in die eindstryd sal oorwin. Ek glo my punt is bewys. Vir myself is dit so. Egter, ons moet voortgaan.

Genade en die Bewustheid van Sonde

Daar is geen vrees dat die leer van die genade van God mense na sonde sal lei nie, want SY WERKINGE IS VERBIND AAN ‘N SPESIALE OPENBARING VAN DIE SONDE. Die boosheid word so bitter gemaak voordat dit vergewe word, of wanneer dit vergewe word. Wanneer God begin om met ‘n man te werk om sy sondes uit te wis en hom Sy kind te maak, maak Hy gewoonlik dat hy sy boosheid in al sy ernstigheid sien. Hy maak hom om na sonde te kyk met vasgestelde oë, totdat hy saam met Dawid roep, “My sonde is altyd voor my.” In my eie geval, toe ek onder die oortuiging van sonde was, het geen vertroostende voorwerp my verstand ontmoet nie; my siel het net donkerte en ‘n vreeslike storm gesien. Dit het gelyk asof ‘n vreeslike vlek op my oë geskilder was. Schuld, soos ‘n grim kamerheer, het die gordyne van my bed gesleep, sodat ek nie rus gehad het nie, maar in my slaap die toorn wat kom verwag het.

Genade en die Gevolge van Sonde

Ek het gevoel dat ek God beledig het, en dat dit die ergste is wat ‘n mens kan doen. Ek was uit pas met my Skepper, uit pas met die heelal, ek het myself vir ewig verdoem, en ek het gewonder hoekom ek nie onmiddellik die knaag van die ewige wurm gevoel het nie. Selfs tot vandag toe, veroorsaak ‘n sig van sonde die mees vreeslike emosies in my hart. Enige man of vrou hier, wat deur daardie ervaring gegaan het, of iets soortgelyks, sal altyd ‘n diep afsku van sonde voel.

Die Krag van Genade om Sonde te Oorkom

Die genade van God is die krag wat ons tot die oorwinning oor sonde lei. “Nee,” sê die sondaar vir sy versoeker, “Jy het my een keer mislei, en ek het groot pyn in gevolg gehad, maar ek sal nie weer mislei word nie. Ek is verlos, soos ‘n brand uit die vuur, en ek kan nie weer terug na die vuur gaan nie.” Deur die werke van genade raak ons moeg van sonde. Ons verafsku dit sowel as die verbeelde plesier wat dit bring. Ons wil dit totaal uit die grond van ons natuur uitdoen. Dit is ‘n vervloekte ding, nes Amalek vir Israel was.

‘n Nuwe Skepping en Genade

Indien jy, my vriend, nie elke sondige ding afskuw nie, vrees ek dat jy steeds in die gal van bitterheid is, want een van die sekerste vrugte van die Gees is ‘n liefde vir heiligheid, en ‘n afsku teenoor elke verkeerde weg. ‘n Diepe innerlike ervaring verbied die kind van God om te sonde, hy het binne homself die oordeel en die veroordeling van dit geken, en daarom is dit ‘n ding wat vir hom afstootlik is.

Genade en die Nuwe Lewe

Elke man wat deelneem aan die genade van God is ‘n nuwe skepping in Christus Jesus. As die leer van genade in die hande van ‘n gewone man gevaarlik kan wees, sal dit nie so wees in die hande van iemand wat deur die Gees van God lewend gemaak is nie, en wat nuut geskep is in die beeld van God.

Genade, Heiligheid en die Heilige Gees

Ek gee aan jou die waarheid van wat gebeur wanneer jy genade ontvang, jy sal nooit weer dieselfde wees nie.

Charles Spurgeon