Die Christen se Groot Werk – Charles Spurgeon

“Herstel vir my die vreugde van U heil, en steun my met U vrye Gees. Dan sal ek oortreders U weë leer; en sondaars sal bekeer word tot U.” – Psalm 51:12-13

Geliefde broeders en susters, sondaars is rondom ons, wat in hulle sonde leef. Tienduisende in ons groot stede, en in ons dorpe en nedersettings, lewe in die digste geestelike duisternis. Hulle weet nie hulle regterhand van hulle linkerhand in die dinge van die ewige lewe nie. En ‘n ander gelyke klas wat iets weet van die letter van die evangelie, is tog mense wat sien maar nie besef nie, wat hoor maar nie verstaan nie. Sommige van hierdie dwalende mense is elke dag in groot ellende as gevolg van hulle sonde, en as ons weet wat hulle ly, sou ons grootliks oor hulle jammer wees. Dit sou onmoontlik wees om onverskillig te bly as ons hulle geheime kreune hoor. En al hierdie sondaars, of hulle nou ly of nie, lewe tot die ontering van God, wat die heerlikheid wat aan Hom as Skepper toekom, beroof, en in ‘n mate die Here Jesus minag, wat geen beloning van hulle ontvang nie, as Verlosser. As ons in die regte gemoedstoestand was, sou ons nie daar waar ons is, kon leef sonder om daagliks angs te voel oor die oorvloedige sonde nie. Intussen is daar rondom ons magtige agentskappe wat werk om hierdie sondaars in hulle huidige toestand te hou, en hulle ontsnapping na ‘n beter lewe te verhinder. Ons mag dalk lui wees, maar die magte van die duisternis en hulle agente is besig – besig om boosheid te werk, mense in een of ander vorm van dwaling te lei, of die nete van ongeloof om hulle te werp. Die hel onder hulle is in beweging op hierdie oomblik. As daar nie ‘n opwekking in die kerk van God is nie, is daar beslis ‘n opwekking onder haar vyande. Hulle omring see en land om prosieliete te maak, hoewel wanneer hulle hulle maak, hulle tien keer meer kinders van die hel sal wees as hulle voorheen was. Die aktiwiteit van die leërs van die Bose moet as die geluid van die alarm dien om die slaapende leër van die lewende God wakker te maak. Wat doen julle, o slaapsiekes? Staan op, want die Filistyne is by julle poorte!

Die Ernstige Geval van Sondaars

Intussen is die geval nog ernstiger. Sondaars sterf. Elke uur jaag ‘n groep van hulle na die ewigheid. Hulle word weggeneem soos deur ‘n vloed. Hulle val soos gras voor die maaimas. En waarheen gaan hulle? Ag, ons weet, maar hoe min oorweeg ons dit? Hulle word gedryf van die teenwoordigheid van God af, en van alle hoop op herstel. Hulle ellende is so groot dat dit nie met woorde beskryf kan word nie, hoewel in die boek van God die Heilige Gees uiterste uitdrukkings gebruik het wat hardlik nie oordryf kan word nie. Ek mag sê, oë het nie gesien nie, en ore het nie gehoor nie, en die hart van die mens het nie die lot geken wat vir al diegene wat in ongeërmdheid omkom nie, wag nie. Geliefdes, die gedagtes van siele wat in ewige ellende sink, roer my met die begeerte om julle wakker te maak. Ek voel dat, as my hart koud is, ek dalk die verantwoordelikheid van enige gebrek aan ywer in julle kan deel, maar as ek gehelp word om opreg te wees, hoop ek dat die heilige besmetting sal versprei, en dat gelowiges in Christus rondom ons sal wees, wat diep besorg sal wees oor die siele van ander.

Die Lewe se Groot Werk van die Christen

Ons tema is dus die groot werk van die Christen – om oortreders God se weë te leer, sodat sondaars tot Hom bekeer kan word. Ons sal ons onderwerp soos volg behandel – eerstens, ons sal wys wie is diegene wat ander moet leer; tweedens, wat is die doel van hulle lering; derdens, hoekom hulle op hierdie manier die bekering van ander moet soek, en vierde, hoe hulle dit kan doen, want daar mag wees wat praktiese leiding benodig oor wat hulle moet probeer.

Wie Moet Oortreders God se Weë Leer?

Eerstens, geliefde broeders, wie is diegene wat oortreders moet leer dat hulle tot God bekeer kan word? Die antwoord is eenvoudig. Die teks is geleë in ‘n psalm wat deurgaans diep berouvol is, maar eindig in die vreugde van vergewe sonde. Die woorde voor ons verwys na vreugde wat herstel is deur ‘n gevoel van vergifnis. Daarom is die mense wat ander God se weë moet leer, dié wat self vergifnis ontvang het. Wie anders kan die skuld van sonde vertel as mense op wie die las van sonde druk, wat die pyl van oortuiging in hul eie siel gevoel het, wat in die stof gebuig is omdat hulle gevoel het dat die toorn van God op hulle rus? Hulle kan met gesag praat oor wat hulle self beleef het. Wanneer sulke mense van vergiftigende liefde en die bloed wat reinig, praat, hoe lekker vertel hulle van daardie geseënde oomblik toe hulle oortredings vergewe was en hulle sonde bedek was? Hierdie is nie die mense wat oor die waardigheid van die menslike natuur, die uitmuntendhede van deugde, en die meriete van morele hervorming sal praat nie. Hulle verhaal is van heel ander aard. Hulle roep uit, “Ons het onsself vernietig, en al ons hulp is gevind in Jesus. Ons is veroordeel, en het geen selfregverdigheid nie, maar daar is ‘n kostbare bloed wat beter dinge spreek as dié van Abel, wat vir ons pleit.” Vergewe sondaars gaan, en publiseer die verhaal van wat God se genade vir julle gedoen het. Julle is diegene, en geen ander ter wêreld, wat dit met voordeel kan vertel. Vertel dit met die hoop dat julle mede mense dit sal hoor en lewe.

Die Verhouding van Vreugde en Leer

Terwyl al vergifnis ontvangde sondaars dit behoort te doen, moet ons onthou dat ons die meeste geskik is om dit te doen wanneer ons vol is van die vreugde van God se heil. Let op die gebed—“Herstel vir my die vreugde van U heil… Dan sal ek oortreders U weë leer.” As jy twyfel of jy gered is of nie; die swaard van die Gees is roesig in jou hand of weggekruip in die skede. Jy kan nie die wapens van jou heilige oorlog met krag hanteer nie terwyl jou arm bewe van twyfel. Jy moet in jouself weet dat jy vergewe is, en dat jy die krag van die kostbare bloed ervaar het, voordat jy ander kan aanspreek met die hoop dat hulle jou boodskap sal glo.

Wat Moet die Christen Streef na in Sy Werk met Siele?

Geliefdes, ons groot doel is bekering—die bekering van oortreders. “Ek sal oortreders U weë leer; en sondaars sal bekeer word tot U.” Ons moet die bekering van alle mense nastreef, van watter aard hulle ook al mag wees. Christus het ‘n volk wat deur bloed verlos is in alle lae van die samelewing.

Inleiding: Die Opdrag om te Leer en te Lewer

Sommige van julle kan groot goed doen met artikels wat julle maklik kan afstaan. Julle het juwele wat Christene beter sonder kan wees, wat, as hulle opgebreek of verkoop word, die goeie saak sal bevorder. Ek wens baie sou die voorbeeld van Oliver Cromwell volg toe hy die Exeter-katedraal binnegegaan het en twaalf massiewe beelde van die apostels in silwer gesien het. “O, o,” het hy gesê, “hoekom is hierdie mense hier?” “Hulle is die twaalf apostels,” was die antwoord. “Baie goed,” het hy gesê, “smelt hulle af en stuur hulle rond om goed te doen.” Ek wens Christene sou dieselfde met hul goud en silwer juwele doen. In elk geval, vir ons eie onthalwe, sodat die bederf nie in ons goud kom nie, en die roes nie in ons silwer nie, gebruik dit om goed te doen. Ja, alle means, soek die siele van mense vir God. Enige boosheid sal jou tref as jy die evangelie net vir jouself hou.

Die Vreugde van die Werk in God se Koninkryk

Tweedens, dit sal jou vreugde grootliks vermeerder. Wie hou nie van die draer van goeie nuus wees nie? Die aangename verhaal van verlossende genade en sterwende liefde, die aangename verhaal van ‘n Verlosser wat van die hemel af na die aarde gekom het, om ons op te hef van die aarde na die hemel, die verhaal van ons eie bekering, die verhaal van God se goedheid sedert ons bekering – hoekom, dit moet wonderlik wees om dit te vertel. En wanneer jy vir Jesus gepraat het, as jy daarin slaag om ‘n sondaar tot God te bekeer, kom die vreugde werklik. Groot is die moeder se vreugde wanneer sy na haar eersgeborene kyk. Sy onthou nie meer haar baring nie, vir vreugde dat ‘n man in die wêreld gebore is. Ek is egter seker, daar is meer vreugde om na ‘n nuwegebore kind van God te kyk, en nie meer jou angs oor daardie siel en jou sorg om dit na Jesus toe te bring te onthou nie, omdat jy soveel blis het om te weet dat daar een siel meer is wat die Verlosser se kroon versier. Gelukkig is ons lewens wat siele kan wen!

Ek is geneig om neergeslaan en bedrukt in die siel te wees, maar, na geselskap met my Here, is my grootste vertroosting om blye nuus van siele wat gered is, te ontvang. Hier kom ‘n brief van liefdevolle dank uit Ceylon, en ‘n ander uit die noorde van Noorweë, wat sê, “Geseënd is God dat ek u preke gelees het en ‘n Verlosser gevind het.” Van Amerika hoor ek van ‘n prominente Joodse Rabbi wat ‘n Baptiste predikant geword het deur een van my geselskap te lees. En onlangs het ek ‘n brief van Havana gekry van ‘n matroos wat net die hospitaal verlaat het. Hy het gesê hoe die man wat in die volgende bed gesterf het, vir hom gesê het dat hy ‘n skat gehad het wat hy vir hom sou gee, as hy sorg vir dit, en toe het hy vir hom ‘n aantal van my preke in mekaar gestik gegee. “Hulle het my siel gered,” het hy gesê, “en ek hoop hulle sal joune ook red.” Die matroos wat skryf, seën God op ‘n warmhartige manier dat dit so is, en die preke het hom na Jesus toe gelei. Is dit nie vreugde nie? Wil jy nie daaraan deel hê nie? Van amper elke kant van die wêreld kom die goeie nuus na my toe – kom soos manna, amper elke dag, en my hart is bly binne-in my. Ek wil hê julle moet dieselfde blydskap ken, al julle op julle eie maat. Hierdie heuning is so soet dat ek wil hê julle moet vol wees daarvan. Elke een van julle help my in die werk van die Kollege, wat daarop gemik is om ons jong broers te help preek, en dus spreek ek nie asof ek iets verkeerd vind nie, maar steeds, geliefde broers en susters, julle mag self betrokke wees in die Meester se werk, en so, in ‘n groter mate, ‘n deel hê in die vreugde om oortreders tot God te bekeer.

Hoekom Ons Die Siele van Ander Moet Soek

Ek het egter beter redes as hierdie. Ons sal uit hierdie selfgeskikte motiewe beweeg na iets hoër. Tensy jy die evangelie aan ander vertel, hoe gaan jy die opregtheid van jou gebede bewys? Jy buig jou knieë en sê: “Laat U koninkryk kom; laat U wil geskied op aarde soos in die hemel.” Hoe kan dit wees as jy nooit probeer om vir Jesus iets te sê nie, en nooit probeer om nuwe onderdane in Sy koninkryk te bring nie? Jou gebede – wat kan hulle wees as hulle nie deur jou aksies ondersteun word nie?

Weereens, wat is die bewys van die opregtheid van jou liefde vir Christus? Jy sê jy het Hom lief, en ek glo jy het. Ek glo daar is duisende hier vir wie Christus dierder is as alles behalwe. Bewys dan jou liefde. Vra jy: “Hoe?” Uit jou Meester se mond sal jy die antwoord ontvang, “Simon, seun van Jonas, het jy My lief?” Beantwoord jy: “Ja, Here; U weet dat ek U liefhet?” Hier dan is die bewys wat Hy eis – “Weid My skaap. Weid My lam. Verdeel aan ander die hemelse voedsel wat julle van My ontvang.” Verleen dus volop aan jou Here hierdie bewys van jou liefde. Trouens, geliefde, is daar enige bewys van die opregtheid van enige man se godsdiens wat nie probeer om dit te versprei nie?

Die Christen se Verantwoordelikheid om Die Waarheid te Versprei

Daar is onlangs ‘n opwekking onder Moslems. Ons het almal gedink dat die maanskyn aan die afneem was, en dat Moslems nooit weer sou probeer om proseliete te maak nie. In plaas daarvan, blyk dit in baie dele van die wêreld, is daar ‘n besondere ontwaking van die ou entoesiasme wat die vroeë dae van Islam gekenmerk het. Wat? En sal die valse profeet die ywer van sy volgelinge beveel, en sal die Seun van God nie die siele van sy mense besit nie? Laat dit nie gesê word dat Christene koud is nie. Moet dit nie in Gath vertel word nie; moenie dit in die strate van Askalon publiseer nie, sodat die dogters van die Filistyne nie oor ons mag juig nie. Kan leuens en valshede mense na martelaarskap lei, soos popery baie keer gedoen het? Lei dit mans en vroue om hulself af te sonder, en al hul lewens aan die diens van Antichris te gee, en is daar geen ywer meer onder die gelowiges in Jesus nie?

Hoekom Die Christen Moet Probeer Siele na Christus Te Bring

As ek geglo het dat sondaars vernietig sou word, sou ek geen rede gehad het om aan hulle die evangelie te verkondig nie. In werklikheid, sou ek ‘n baie dringende rede gehad het om glad niks van die soort te doen nie. Sommige sekte-leiers leer dat as mense die evangelie glad nie hoor nie, hulle na hulle dood vernietig sal word, maar as hulle dit hoor en dit verwerp, sal hulle lewe en ‘n tyd lank gestraf word. Ek sê, laat hulle sterf, hulle sal beter wees sonder die evangelie, en hy is ‘n verraaier wat dit aan hulle preek en hulle so ‘n groot risiko laat loop. Maar ons, geliefdes, wat die ernstige waarheid glo wat ons dikwels van kop tot tone laat bewe, dat die toorn van God vir altyd op die goddeloses rus – as ons nie hul redding probeer nie, is ons demone! Dit was ‘n harde woord, maar ek sal dit nie verander nie; ek laat dit daar staan. Ek gee nie om watter aansprake jy op die Christendom het nie. As jy niks vir die siele van mense doen nie, handel jy soos demone!

Charles Spurgeon