Die Betowerde Grond - Charles Spurgeon
Inleiding: Wat is die Toestand van Slaperigheid waartoe die Christen kan Val?
“Daarom, laat ons nie slaap nie, soos ander, maar laat ons wakker wees en sober wees.” — 1 Tessalonisense 5:6
As die geestelike gids van die kudde van God deur die ingewikkelde doolhowe van ervaring, is dit die plig van die evangeliebedienaar om elke draai van die pad na die hemel aan te dui, om te praat oor die gevare of voorregte daarvan, en om enigeen wat hy vermoed in ’n besonder gevaarlike posisie is, te waarsku. Daar is ’n deel van die pad wat lei van die Stad van Vernietiging na die Hemelse Stad, wat dalk meer gevare inhou as enige ander gedeelte van die pad. Dit is nie vol leeus nie; daar is geen drake daarin nie; dit het nie donker woude nie en geen diep putte nie; tog is daar meer pelgrims wat in daardie gedeelte van die pad vernietig is as enige ander plek! Nie eers die Kasteel van Twyfel, met al sy beenhope, kan soveel wys wat daar geslaan is nie. Dit is die deel van die pad wat die Betowerde Grond genoem word. Die groot geograaf, John Bunyan, het dit goed beskryf toe hy gesê het: “Ek het toe in my droom gesien dat hulle verder gegaan het totdat hulle in ’n sekere land gekom het, waarvan die lug natuurlik geneig was om iemand slaperig te maak, as hy ’n vreemde was wat daarin gekom het. En hier het Hopeful begin om baie bedompt en slaapwaardig te voel; daarom het hy vir Christian gesê, ‘Ek begin nou so drowsig raak dat ek dit moeilik vind om my oë op te hou. Kom ons lê hier neer en neem ’n slapie.’”
CHR. “Glad nie,” het die ander gesê, “tensy ons slaap, en nooit weer wakker word nie.”
HOPE. “Waarom, my broer? Slaap is soet vir die arbeider; ons mag verfris word as ons ’n ruskans neem.”
CHR. “Onthou jy nie dat een van die Herders ons gewaarsku het om die Betowerde Grond te vermy nie? Hy bedoel daarmee dat ons moet waak en nie slaap nie; daarom ‘laat ons nie slaap soos ander nie, maar laat ons waak en sober wees.’”
Daar is geen twyfel nie, baie van ons, geliefdes, is besig om oor hierdie vlakte te gaan, en ek vrees dat dit die toestand van die meeste kerke in die huidige tyd is. Hulle lê neer op die rusbanke van Louwarmheid in die Arbors van die Betowerde Grond! Daar is nie die aktiwiteit en ywer wat ons graag daar sou wou sien nie; hulle is nie besonder heterodoks nie; hulle word dalk nie beleër deur die leeuw van vervolging nie—hulle is ietwat erger as dit—they slaap! Hulle lê neer om te slaap, soos Heedless en Too-Bold in die Arbor van Luiheid! Mag God dit gun dat Sy dienaars die instrumente sal wees om die kerk uit haar lethargie te wek, en dit uit haar slawerny te roer, dat professoren nie die slaap van die dood mag slaap nie!
I. Wat is die Staat van Slaperigheid Waarin die Christen Kan Val?
Dit is nie die dood nie; hy was eers dood, maar is nou lewend in Christus Jesus, en daarom sal hy nooit ewige dood sterf nie. Maar hoewel ’n lewende man nie sal sterf nie, omdat hy opgewek is tot ’n onsterflike lewe, kan daardie lewende man slaap, en daardie slaap is so naby aan die dood dat ek slaperige Christene al vir dooie, vleeslike sondars verwar het! Kom, geliefdes, laat ek vir jou die toestand van die Christen uitbeeld terwyl hy in ’n toestand van slaap is.
Eerstens, slaap is ’n toestand van ongevoeligheid, en so is daardie toestand wat dikwels selfs die beste kinders van God oorval. Wanneer ’n man slaap, is hy ongevoelig; die wêreld gaan voort, en hy weet niks daarvan nie. Die wag roep onder sy venster, en hy slaap voort; ’n vuur is in ’n naburige straat; die huis van sy buurman word tot as verbrand, maar hy slaap en weet niks daarvan nie! Mense is siek in die huis, maar hy word nie wakker nie; hulle mag sterf, en hy huil nie oor hulle nie; ’n revolusie mag in die strate van sy stad woed; ’n koning mag sy kroon verloor, maar hy wat slaap, deel nie in die roering van politiek nie. ’n Vulkan mag naby hom uitbars, en hy mag in direkte gevaar wees, maar hy ontsnap nie; hy slaap hard, hy is ongevoelig! Die winde huil; die donderweer rol oor die lug, en die bliksem flits by sy venster, maar hy wat slaap, gee nie om vir dit nie en is ongevoelig vir alles. Die mooiste musiek gaan deur die straat, maar hy slaap, en net in drome hoor hy die soetheid daarvan. Die mees vreeslike gehuil mag sy ore bereik, maar slaap het dit toegedop met die was van slawerny, en hy hoor dit nie. Laat die wêreld verbrokkel, en die elemente vergaan—hou hom aan die slaap, en hy sal dit nie besef nie!
Christen, bekyk jou toestand! Het jy nie soms in ’n toestand van ongevoeligheid gekom nie? Jy het gewens jy kon voel, maar alles wat jy gevoel het, was pyn omdat jy nie gevoel het nie! Jy het gewens jy kon bid; dit was nie dat jy gebedloos gevoel het nie, maar omdat jy glad nie gevoel het nie! Een keer het jy gesug—jy sou alles gee as jy nou kon sug! Een keer het jy gekerm—’n gekerm sou nou ’n goue ster werd wees as jy dit kon koop! Wat betref liedere, jy kan dit sing, maar jou hart gaan nie saam met dit nie. Jy gaan na die huis van God, maar wanneer “die menigte wat die heilige dag hou” in volle golwe van liedere hul musiek na die hemel stuur, hoor jy dit, maar jou hart juig nie by die geluid nie! Gebed gaan solemn op, soos die aandofferings, na God se troon—een keer kon jy bid, maar nou, terwyl jou liggaam in die huis van God is, is jou hart nie daar nie; jy voel jy het die drompel van jou bestaan gebring, maar die vlieg is weg! Jy het ’n formalist geword; jy voel dat daar nie daardie geur of salwing in die prediking is wat daar vroeër was nie. Daar is geen verskil in jou predikant nie, jy weet; die verandering is in jou! Die liedere en gebede is net dieselfde, maar jy het in ’n toestand van slaap geval!
II. Oorweging om Slaperige Christene te Wek
Ek onthou een keer in my lewe het ek ’n slaperige gemeente gehad; hulle het te veel ete geëet, en het baie slaperig na die kapel gekom. Ek het toe ’n ou truuk probeer om hulle wakker te maak. Ek het met alles in my mag geskreeu: “Vuur! Vuur! Vuur!” Toe hulle uit hul sitplekke opspring, vra sommige van die gemeente waar dit was, en ek het gesê dit is in die hel vir sulke slaperige sondars soos hulle! So, geliefdes, mag ek ook roep: “Vuur! Vuur!” om slaperige Christene wakker te maak; maar dit sou ’n vals roep wees, want die vuur van die hel is nooit vir Christene bedoel nie—en hulle moet nooit daarvoor vrees nie!
III. Wanneer is die Christen Meeste Geneig om te Slaap?
Die antwoord, geliefdes, is wanneer jou temporêre omstandighede heeltemal reg is. Wanneer alles goed gaan in jou lewe, is dit wanneer jy die meeste geneig is om te slaap.
“Ek verkies ‘n brullende duiwel bo ‘n slapende duiwel.”
Daar is geen versoeking wat half so sleg is soos om nie versoek te word nie! Die verontruste siel slaap nie; dit is eers wanneer ons in selfvertroue en volle versekerheid kom dat ons in gevaar is om te sluimer! Wees versigtig, julle wat vol blydskap is, daar is geen seisoen waarin ons meer geneig is om in slaap te val nie, as wanneer ons op ‘n hoë genot is. Die dissipels het geslaap nadat hulle Christus op die bergtop gesien het, gemanifesteer in sy heerlijkheid; wees versigtig, blydende Christen, goeie tye is baie gevaarlik — dit laat jou dikwels in ‘n diep slaap val!
Die Laatste Reesigheid van Slaperigheid
Daar is egter een ander ding, en as ek ooit bang was vir iets, sou ek vrees om voor my grawe en eerbiedwaardige vaders in die geloof die feit uit te spreek dat een van die mees waarskynlike plekke waar ons kan slaap, is wanneer ons naby ons reis se einde kom. Dit is slecht vir ‘n kind om dit te sê, en daarom sal ek dit steun met die woorde van daardie groot skeepskaptein, John Bunyan—”Want hierdie Betowerde Grond is een van die laaste toevlugsoorde wat die vyand van pelgrims het; daarom is dit, soos jy sien, naby die einde van die pad geplaas, en dit staan teen ons met die meeste voordeel. Want wanneer, dink die vyand, sal hierdie dwase so graag wil sit as wanneer hulle moeg is? En wanneer sal hulle meer geneig wees om moeg te wees as wanneer hulle amper by die einde van hul reis is? Daarom is dit, sê ek, dat die Betowerde Grond so naby aan die land Beulah geleë is, en so naby die einde van hul wedloop.”
Mag ‘n kind spreek tot dié wat ver voor hom is in jare en ervaring? Maar ek is nie ‘n kind wanneer ek preek nie; in die preekstoel staan ons as ambassadeurs van God, en God ken niks van kinderjare of ouderdom nie; Hy leer wie Hy wil, en spreek soos Hy behaag! Dit is waar, my broeders, dat diegene wat jare in genade is, die meeste in gevaar is om te sluimer; op een of ander manier kom ons in die roetine van dinge; dit is gewoontlik vir ons om na die huis van God te gaan; dit is gewoontlik om tot die kerk te behoort, en dit self maak mense dikwels slaperig. Gaan in sommige van julle kerke in Londen, en jy sal ’n mees pragtige preek hoor wat aan ‘n volk gepreek word wat alles heeltemal in slaap is! Die rede is dat die diens altyd dieselfde is; hulle weet wanneer hulle by die derde “Ons Vader wat in die hemel is” kom, wanneer hulle die algemene belydenis van sonde deurgegaan het, en wanneer hulle die preek bereik het—dan is dit die tyd om vir 20 minute te slaap! As die predikant sy kerk-fist op die Bybel slaan, of sy vermoëns verfris met ‘n knippie snuif, of selfs sy sakdoek gebruik, sal die mense wakker wees omdat dit iets buite die normale kursus is! Of as hy ’n ou sentiment uitspreek, mag hulle wakker wees, en waarskynlik sal hulle dink hy het die 59ste gebod oortree deur sommige van die gemeente te laat glimlag! Maar hy oortree nooit die beskeidenheid nie! Hy staan as die absolute spieël van beskeidenheid, die beeld van alles wat ordelik is! Ek het afgedwaal, maar jy sal sien wat ek bedoel. As ons altyd dieselfde pad loop, is ons geneig om te slaap. As Moab gemaklik raak, en nie van houer na houer leeggemaak word nie, slaap hy voort, want hy ken geen verandering nie, en wanneer jare ons pad verslyt het met ’n roete van goddelikheid, is ons geneig om die teugels op ons perd se nek te gooi en lekker te slaap!
Die Beste Raad vir die Slapende Christen
Nou, laastens, laat ek vir die slapende Christen ‘n bietjie GOEIE RAAD gee. Maar Christen, as jy slaap, sal jy nie my woorde hoor nie! Ek sal dan sag wees, en jou laat slaap. Nee, ek sal nie! Ek sal in jou ore skreeu: “Wakker op, jy wat slaap! Staan op uit die dood, en Christus sal jou lig gee! Gaan na die mier, jy lui een; oorweeg haar weë en wees wys! Trek jou pragtige klere aan, o Jerusalem; trek jou glorieryke klaaiklere aan, jy kerk van die lewende God.” Maar wat is die beste plan om wakker te bly wanneer jy oor die betowerde grond gaan? Hierdie boek vertel ons dat een van die beste planne is om Christenmaatskappy te hou en oor die weë van die Here te praat. Christian en Hopeful het vir mekaar gesê: “Kom ons praat saam, en dan sal ons nie slaap nie.” Christian het gesê, “Broer, waar begin ons?” En Hopeful het gesê, “Ons begin waar God begin het met ons.” Daar is geen onderwerp wat so ’n man wakker kan hou nie, soos om oor die plek te praat waar God met hom begin het! Wanneer Christene saam praat, sal hulle nie slaap nie! Hou Christenmaatskappy, en jy sal nie so geneig wees om te sluimer nie; Christene wat hulleself isoleer, en alleen staan, is baie geneig om neer te le en op die rusbank of die sagte rusbank te gaan slaap, maar as julle baie saam praat, soos hulle in ouer tye gedoen het, sal jy dit uiters voordelig vind. Twee Christene wat saam praat van die weë van die Here sal veel vinniger na die hemel gaan as een! En wanneer ’n hele kerk ineenstaan in die bespreking van die Here se liefdevolle goedheid, is daar werklik, geliefdes, geen beter manier om julleself wakker te hou nie!
Wakker Bly by die Kruis van Christus
Laat ek jou herinner dat as jy na interessante dinge kyk, jy nie sal slaap nie. En hoe kan jy beter wakker bly op die Betowerde Grond as om jou Verlosser voor jou oë op te hou? Daar word gesê daar is dinge wat mense nie sal laat hul oë toemaak nie as dit voor hulle gehou word. Jesus Christus, gekruisig op Golgota, is een van daardie dinge! Ek het nog nooit ’n Christen gesien wat by die voet van die kruis slaap nie; maar hy het altyd gesê— “Leker die oomblikke, ryk in seën, Wat ek voor die kruis spandeer.”
En hy het ook gesê— “Hier sal ek vir altyd sit en kyk na Genade se strome in strome van bloed.”
Maar hy het nooit gesê, “Hier sal ek lê en slaap nie,” want hy kon nie slaap met die gil van “Eloi, Eloi, lama Sabachtani?” in sy ore nie! Hy kon nie slaap met “Dit is volbring!” wat in sy siel in gaan nie. Bly naby die kruis, Christen, en jy sal nie slaap nie.
Laat die Wind Van die Heilige Gees Jou Vaar
Ek sal jou laastens raad gee om die wind oor jou te laat waaien. Laat die asem van die Heilige Gees jou tempels voortdurend afkoel, en jy sal nie slaap nie; probeer om elke dag onder die invloed van die Heilige Gees te leef—ontvang al jou krag van Hom, en jy sal nie sluimer nie!
Charles Spurgeon