Die Ware Apostoliese Opvolging - Charles Spurgeon

“In plaas van julle vaders sal julle kinders wees, wie julle prinses in die hele aarde kan maak.” Psalm 45:16.

‘n Opeenvolging van Goddelike Bereik

Die oorweldigende nasionale ramp wat aan die inwoners van Londen om middernag aangekondig is deur die plechtige klokgelui van die groot klok van St. Paul’s, was vir die meeste van ons onbekend totdat ons hierdie heilige plek betree het. Dit was dus onmoontlik om die gebou met simbole van ons hartseer te bedek. Dieselfde geld vir die preek – ek kan nie my toespraak pasmaak na hierdie mees melancholiese geleentheid nie. Ons het reeds diegene wat ons geliefde Koningin van Engeland is, opreg gebid – mag die God van alle vertroosting haar eenzame hart versterk met die goddelike vertroosting wat net Hy kan gee. Met eerbiedige simpatie treur ons saam in haar rou, en huil ons in haar huil. Ons is almal belemmer in haar beproewing; en ons wens dat sy op een of ander manier sou weet hoe intens en universeel die verdriet van haar lojale en liefdevolle onderdane is, wat haar in hierdie uur meer as ‘n moeder as ‘n koningin beskou. Na God, bied ons die Koninklike Weduwee en haar huishouding weer aan. O Here, wees U naby in hierdie tyd van hulle nood!

‘n Ander Soort Preek

Excuseer my, broeders en susters, as ek dit noodsaaklik ag om aan julle toe te spreek vanuit my geselekteerde teks, en julle gedagtes na ander onderwerpe te lei. My teks is voorgestel deur sekere gebeure wat in ons eie kerk plaasgevind het; die Here het in die afgelope week ‘n gewaardeerde ouderling van die kerk van ons geneem; en terselfdertyd het Hy ‘n merkwaardige toename in die families van die kerk gegee. Ek het gedink die twee gebeure tesame was ‘n opvallende uitleg van hierdie vers, “In plaas van julle vaders sal julle kinders wees, wie julle prinses in die hele aarde kan maak.”

Die Bruid en die Bruidegom

Die 45ste Psalm is ‘n soort huweliksode wat die glories van Christus, die bruidegom, en die skoonheid – die Godgegewe skoonheid van die Kerk, Sy bruid, verklaar. Die bruid word beskryf as aangetrek in haar naaldwerkklere, en haar goudwerkklere, terwyl die Koning Self beskryf word as dubbel so mooi, “mooier as die kinders van mense,” met genade wat in Sy lippe uitgegiet is. Volgens die Oosterse gebruike, was dit die gewoonte om baie goeie wense uit te spreek en ‘n seën oor die pasgetroude paar te bid, sodat hulle mag wees soos Isak en Rebekka wat vir ‘n lang geslag kinders gehad het – daarom die seën van kinders in ons teks.

Die Beloofde Voorspoed

Dit was die gewoontes van groot konings wanneer hulle baie seuns gehad het om vir hulle verskillende dele van hul ryk toe te ken; die jong prinses was oor sekere provinsies aangestel, en daarom die seën wat gesê word, “Wie julle prinses in die hele aarde kan maak.” ‘n Deurlopende lyn word belowe, en ewige eer word verseker. Christus is die geestelike ouer van baie seuns – “Hy sal sy saad sien” – hierdie seuns moet die edelste wees, en deel in die koninkryk van hul goddelike Here, want “Hy sal baie seuns na die heerlikheid bring.”

Die Interpretasie van die Teks in die Lig van die Geskiedenis

Ek sal probeer om hierdie teks vanoggend te verduidelik in sy verskillende betekenisse, deur die geskiedenis van die kerk. Ons kan met sekerheid sê dat die beste manier om beloftes en profesieë te verstaan, is om dit te lees in die lig van werklike gebeurtenisse. Kom ons begin aan die einde van die Ou Testamentiese geskiedenis, net waar die Nuwe Testament begin. Die Kerk staan met haar rekords in haar hande; sy draai na die eerste bladsy, en lees oor die eerste martelaar Abel; dan sien sy die blink name van Noag, Abraham, Isak, Jakob; verder na Moses en Aäron, en verder na die tye van die regters, die konings en die profete, totdat sy die rol gesluit sien deur die faalende hand van Maleagi. Sy laat ‘n traan val, en sy roep, “O nee, die boek is gesluit! Die vaders, waar is hulle? Die Elia’s het in hul vurige waens na die hemel opgevaar, en die Elisas het in hul grafte afgedaal.”

Christus Verskyn om die Gemis te Vul

“Nie so nie,” sê Christus, haar bruidegom, “nee, nie so nie, geliefde; jou kinders se rolle het nie geëindig nie; die glorie van jou nageslag het nie tot die einde gekom nie.” “In plaas van jou vaders sal jou kinders wees.” Johannes die Doper staan op in die plek van Elia, en oortref hom, want onder diegene wat gebore is uit vroue was daar nie een groter as Johannes die Doper nie! Toe kom haar bruidegom Self, selfs Jesus, wat beter was as baie seuns, omdat Hy in Sy eie persoon al die volmaakthede van die groot manne wat voor Hom tipe was, versamel het.

Die Vervulling van God se Beloftes

So kan ons die teks lees. Christus het die belofte aan Sy Kerk vervul en is besig om dit steeds te doen! Etiópië strek haar hande uit in gebed, Europa juig in Sy naam, Asië bring haar bekeerlinge, en Amerika aanbid Sy naam. En ons hoop dat die Jood ingekommene word saam met die volheid van die heidene; maar terwyl ons dit verwag, is die kinders in die plek van die vaders, en ons wat die kinders van die verlate, en van die onvrugbare vrou was, is nou baie meer in getal as dié wat die kinders van die “getroude vrou” was.

‘n Lekerder Gedagtes oor die Vergange Geskiedenis

Laten we ons verder in die geskiedenis beweeg en die tyd kyk wanneer die apostels, een vir een, hulle bediening afgegee het en die direkte opvolgers van hulle hulle grafte gevolg het. Dit was ‘n dag van groot treurigheid vir die Kerk van Christus toe uiteindelik Johannes, die laaste van die 12 sterre, geen lig meer op aarde gegee het nie, maar was oorgedra na ‘n ander hemel wat bo was nie!

“Stadig aan julle vaders sal julle kinders wees, wie julle prinses in die hele aarde kan maak.” Psalm 45:16

Die Opeenvolging van God se Werk

God sal wees die wat een na die ander opwek, soos dit geskrywe is: “Moses, My dienaar, is dood, maar kyk, Josua sal voor julle gaan.” Wat ‘n geseënde ding is dit, dat ons in hierdie Kerk die belofte van ouds gesien het; en ons kan omkyk na ons denominasie, en ander kerke kan dieselfde doen, en families onthou wat met ons stryd en ons worsteling van die vroegste tye gekoppel was. As julle na die handboek van Baptiste-ouderlinge kyk, sal julle sien dat daar name is wat al drie of vier eeue lank daar opgeneem is! En as julle na die kerkrolle van sommige van ons verskillende kerke kyk, sal julle sien dat daar sekere familienaam is wat deurlopend opduik – nie nou en dan nie, maar in een direkte lyn, soos die God van Abraham die God van Isak, en die God van Jakob is, en die God van al die families, selfs tot die laaste geslag! Ek bid dat so ‘n opvolging soos dit op baie families hier mag val, en dat, soos julle die Here geken het, so mag julle huis nooit ‘n man ontbreek wat sal staan en diens sal doen in die tempel voor die Here God van Israel!

Die Waarheid van die Teks in die Kerk se Ervaring

Maar ek kom by die laaste punt, wat die belangrikste is, dit is, om ‘n navraag te maak oor die werklikheid van die saak, hoe ver hierdie teks waar was in ons ervaring as ‘n kerk. Ons sal hierdie saak in die vorm van vrae plaas. Hoeveel is daar hier vandag, van die gewone aanbidders, in ons midde wie se ouers in Christus was, en wat self in Christus is? Toe ek oor hierdie onderwerp in my studie gedink het, het my oë in visie oor die banke gesweef, en ek het aan die verskillende families gedink. Ek kan een of twee onthou, dalk, waar daar kinders op volwassenheid gekom het wat nog nie bekeer was nie. Maar vir die meeste, dink ek, is daar feitlik geen uitsondering op die reël in hierdie plek nie – waar daar ouers is wat God dien, is daar sommige kinders wat Hom ook dien. As dit reg was, sou ons na regs en na links kon kyk, en ons sou kon sê, “Daar is ‘n huishouding daar, waar een, twee, drie, vier, vyf, ses, sewe die Here vrees. Die vader en die moeder wandel in die geloof, en hulle kinders gaan op pelgrimstog saam met hulle.” Ons sou na ‘n ander familie kon draai, en sê, “Daar is twee wat op volwassenheid gekom het, wat ‘n beroep op hulle geloof in Christus gemaak het, en wat in die voetspore van hul ouers wandel. En hulle ouers hoop dat, soos die ander grootword, dit sal wees om die Verlosser geseënd te noem.” Ek kan afkyk, en met vreugde ook, op baie families kyk! Met sommige van julle het God baie genadig gehandeld, want Hy het al julle kinders ingebring. Met ander het Hy begin om Sy genadige werk te doen; Hy het een of twee van julle huishouding gebring. En al is daar ‘n paar solemnige en hartseer uitsonderings, is dit wel geseënd wees, hierdie is min, baie min! Hier het ons gesien dat “die belofte aan ons en aan ons nageslag is, selfs vir diegene wat die Here ons God sal roep.” Hier het ons die woorde van Paulus en Silas ryk en oorvloedig vervul gesien: “Glo in die Here Jesus Christus, en jy sal gered word, en jou huis.”

Die Opvolging van die Bediening

Verder, om ‘n bietjie verder te beweeg, hoeveel is daar in hierdie Kerk wat deur God opgewek is om soortgelyke posisies in die Kerk in te vul, soos dié wat hulle voorvaders gehad het? Ek hoop dat daar altyd ‘n opvolging na God sal wees in die ouderling- en diakenskap; en wat as ek sou wees egotisties genoeg om dieselfde te sê in die bediening ook? Ek sou wou hê dat daar in elke posisie in hierdie Kerk, wanneer een sterf, ‘n ander, verwant aan en afstammend van die vertrekkende, in sy plek moet kom! Dit is ook in verskeie gevalle in ons midde vervul. In die Kerk van God in die algemeen is dit werklik verstommend om te sien hoe konstant die mantel van Elia op Elisa val! As jy die lys van ons predikante lees, sal jy sekere name sien soos Angus, Pearce, en Fuller wat reg aanhou. Sommige van ons kan vier of vyf geslagte terugkyk in watter ons ouers altyd predikers van die Woord was. Dit is die geluk van een hier teenwoordig om te weet, dat terwyl hy self en sy geliefde broer die Woord predik, sy vader en sy grootvader ook die selfde evangelie preek wat hier vandag gepreek word! En so was dit met baie huishoudings. Ons is nie afsonderlike gevalle nie. Daar is baie sulke, waar daar ‘n opvolging was, ‘n positiewe opvolging – nie genade wat in die bloed loop nie, maar genade wat langs die bloed loop, sodat in plaas van die vaders, die kinders opgewek is wat in die Kerk uitblink, en in die wêreld onderskei is, as konings en priesters vir ons God!

Oor Die Hartseer van Verlies

Ons het twee vrae gevra, en sommige van ons het groot vreugde gehad in die antwoord daarop; maar ‘n pyn het die hart van ander geskeur. Ons moet oor dit uitbrei, nie om die pyn te verhoog nie, maar sodat God dit genadiglik kan verwyder. Is daar nie seuns en dogters hier, afstammelinge van heilige manne en vroue, wat vandag onverskillig is nie? Die God van jou moeder is nie jou God nie! Sy het haar heilige trane op jou babavoorkop laat val, en jou van die eerste bors tot God gewy. Sy het vir jou gebid. Sy is nou ‘n heilige van God in die hemel, en jy is op pad om ‘n erfgenaam van toorn in die hel te wees! Miskien onthou jy nou, ‘n lied wat haar gunsteling was, wat jy vanoggend self in die gesangeboek gesien het; en die Psalm wat gelees is, jy onthou sy solemnige leesing by haar graf, en jy het haar onthou, maar jy het nie haar God onthou nie! Sy is nie die moeder van heiliges nie, maar die moeder van ‘n onverskillige siel wat die waarheid ken en nie daarvoor sorg nie, wat die uitnodiging van die evangelie hoor, en wanton en boos dit afwys.

Die Hartseer van Ongehoorsaamheid

Jong mense! Sal julle nie die grys hare van julle ouers met hartseer na die graf bring nie? Julle kan dit vinnig doen deur openlike boosheid; julle kan dit geleidelik doen deur ‘n stil onverskillige afkeuring van Christus Jesus. Sommige van julle het self oud geword, julle ouers is vir julle tradisies van die verlede, hulle het lankal in die graf vergaan; maar julle is steeds goddeloos.

Charles Spurgeon