Die Amptenare van die Tyd – Charles Spurgeon
Die Amptenare van die Tyd
“Om te registreer, en om die Here God van Israel te dank en prys.” – 1 Kronieke 16:4.
David se Aandag aan Godsdiens
David het elke aspek van die goddelike aanbidding sorgvuldig beplan. Hy het gesorg dat niks verwaarloos sou word in die diens van die God in wie hy verheug was nie. Laat dit vir ons ‘n voorbeeld wees om sorg te dra oor alles wat die eer van God raak. Moet nie toelaat dat enigeen van die pligte van jou heilige geloof vergeet word nie, maar streef daarna om ‘n harmonieuse en volkome gehoorsaamheid aan die goddelike wil te toon. Moet nie net aandag gee aan wat as godsdienstige pligte beskou word nie, maar aanskouw jou sosiale pligte ook met dieselfde erns en bring ‘n volledige diens aan die Here, sover as wat jy kan.
David het dit begeer om so te doen. Jy sal sien dat hy mense om hom gehad het wat elke oggend en aand brandoffers aan die Here gebring het, soos God beveel het—hierdie dinge moes nie weggelaat word nie. Daarna het hy ander aangestel om die diens van lied en lof aan te dui. Hulle was diegene wat die basuine sou blaas en die mense sou oproep om saam te kom—hulle wat die harpe sou bespeel, of die cimbale van brons sou klop, of hul stemme sou verhef in die soet lof van Jehovah, want God moet gedien word met opofferings en geprys word met lied.
Die Nuttigheid van Registering
Ons God aanvaar ons wanneer ons vir Hom werk en wanneer ons Hom prys—laat beide hartlik gedoen word. Dit sou jammer wees as ons so hard gewerk het dat ons nie kon sing nie! Dit is ewe ongelukkig as ons so veel gesing het dat ons ons tyd gemors het! Daar moet ’n klok en ’n granaatappel wees, ’n klok en ’n granaatappel, musiek en vrugte, diens en lied. Daar was ook ’n derde groep wat aangestel is vir ‘n meer buitengewone taak, naamlik, soos ons teks sê, om te registreer. Hulle moes aantekeninge maak van wat God gedoen het en doen. Hulle moes die geskiedenis van die nasie wees, en uit daardie geskiedenis moes hulle die psalms en liedere saamstel.
Die Betekenis van Registreer
Die woord “registreer” het dalk die betekenis om te herinner, maar die oorspronklike woord dra ‘n ander betekenis—”om te herinner”. As hulle nie as historici moes optree om te registreer nie, sou hulle as minstreels optree om te verkondig wat in ou tye geskryf was en dit aan die mense herinner. Ek verkies eerder die idee dat hul plig was om beide te doen—om die liefdevolle goedheid van die Here te registreer en om aan die mense te herinner wat die regterhand van die Here in vroeër tye gedoen het.
Die Nuttigheid van Aantekeninge en Lofsange
As jy ‘n oomblik nadink, sal jy sien dat hierdie derde groep mense, wat tussen die Leviete voor die ark en die sangers wat die Here dank en prys, nuttig sou wees vir beide diegene wat voor gegaan het en vir diegene wat gevolg het. Diegene wat voor die ark moes dien, word eerste genoem. Wat sou hulle beter aanmoedig in hulle diens as om die goedheid van die Here te lees? Wat sou hulle beter inspireer om in respekvolle diens vir die huis van die Here te staan as om die vroeëre liefdevolle goedheid van die Here te onthou? Wat sou hulle meer oortuig om getrou te wees as die rekord van Sy genade wat vir altyd bly? Diegene wat die lof en danksegging moes lei, word na die rekordhousers genoem. Maar wat is die grondstof van lof nie, as nie die rekord van wat God is en wat Hy vir Sy volk gedoen het nie? Ek dink altyd as hulle wou sing, sou hulle na hierdie herinneraars en rekordhousers toe gegaan het en gesê het, “Vertel ons iets van wat God gedoen het, want die eenvoudige rekord van Jehovah se dade is die edelste lofprysing.”
Die Onthou van God se Genade
Wanneer ons God op die beste prys, verklaar ons eenvoudig wat Hy is, want die blote feit oor God is die hoogste lof—jy hoef net te noem wat Hy doen om die mees verhewe poësie te skep—die dankbare melding van Sy glorieryke dade is, op sigself, aanbidding! Jy kan die Here nie beter aanbid as deur Sy magtige dade devotioneel te herhaal nie—so goed is Sy naam, so geseënd is Sy dade. “Wie kan die magtige dade van die Here uitspreek? Wie kan al Sy lof wys?”
Die Gebrekkigheid van Onthou
Nou, uit die feit dat David sekere Leviete aangestel het om te registreer, kan ek drie of vier gedagtes aflei waarvan ek vanavond gaan praat. Die eerste is—dit is geïmpliseer dat daar ‘n fout in die mens se geheue is.
Geheue en die Val
Daar is ‘n duidelike fout in die geheue van mense wat die werk en die woord van God betref! Miskien het sommige van julle baie sterk geheue en kan julle hele volumes bewaar, soos sommige mense gedoen het. Dit kan van julle gesê word, soos van Dr. Lawson, dat as die hele Bybel vernietig was, hy dit uit die geheue sou kon herproduseer. Dit is ‘n groot gawe en ‘n waardige gebruik daarvan, maar ek vrees min van ons het dit.
Gebrekkige Geheue oor God se Genade
Ek kla nie oor kort geheue nie, maar oor geheue wat verraaderig is teenoor die goddelike dinge. Wat ek kla oor, is dat geheue baie sterk kan wees met selfbelang, wrewel en beproewings—maar teenoor God se genade kan dit baie swak wees. Ek wil nie oor geheue in die algemeen praat nie, maar oor die vermoë om God se genade te onthou—en ek is seker daar is ‘n fout daarin, want dit is eerstens deur die val belemmer.
Geheue Belemmer deur Afguns en Gebrek aan Dankbaarheid
Jy sal opgemerk het dat geheue dikwels oor God se goedheid belemmer word deur ‘n gevoel van huidige pyn. Wanneer jy ly aan skerpe pyn en vermoeide lywe en ‘n verwarde gemoed, is dit maklik om die dae van gesondheid en krag te vergeet—en net die skerpe tye van swakheid en hartseer te onthou.
Die Rol van Geheue in Lof en Danksegging
Daarom moet ons, in ons diens aan God, altyd ‘n poging aanwend om ons herinneringe aan Sy genade te versterk. Wanneer ons die groot genade van die Here opgeteken het, sal ons verseker om Hom te dank en te prys.
Ons Het Allemaal Gemeenskaplike Genadewerk
Ek het al van hierdie genadewerk gesels, veral van diegene wat deur hul verliese lyding ervaar. Van ons kinderdae af het ons brood gehad om te eet en klere om aan te trek. Party van ons het oorvloedige genadewerk geniet. Ons moes nie van hand tot mond leef nie, of soos slawe werk nie. Ander, wat ‘n moeiliker lot gehad het, behoort die Here te dank dat daar altyd bevryding was in die uur van behoefte—brood is gegee en water is altyd beskikbaar. Hulle het dalk nie gehad wat hulle graag wou gehad het nie, maar daar was genoeg om hulle lewendig te hou, en hier is hulle in goeie gesondheid om dit te bewys! O, om jou rede te hê! Om die gebruik van jou ledemate te hê! Om jou kinders rondom jou te hê! Al is jy arm, is dit groot seëninge! Selfs hierdie gewone genadewerk behoort jou dankbaarheid te ontwaak.
Spesiale Genadewerk
Buiten hierdie gemeenskaplike genadewerk het ons ook die spesiale voorsiening van God gesmaak. Is daar een persoon hier wat nie op enige tyd al genadige ingrypings van God se voorsiening beleef het nie? Flavel het dikwels gesê, “Diegene wat voorsiening opgemerk het, sal nie lank wees sonder om meer voorsiening op te merk nie.” Ek dink dit is waar. Ek kan ‘n paar onmiskenbare voorbeelde onthou. As ek tyd gehad het om dit neer te skryf, kan ek duisende van God se wonderbaarlike voorsienings noem wat ek beleef het, waarvan sommige nie deur ander geglo sou wees nie, en daarom sal ek dit nie vertel nie, maar dit is waar ongeag dit. Is daar nie sekere dinge wat jy met God gedeel het nie—uitstaande dinge, spesiale dinge wat, as jy dit kon skryf, mense nie sou glo nie? Wel, prys Sy Naam vir hierdie besondere gunste, maar vergeet nie die meer gereelde nie!
Onopgemerkte Genadewerk
Dink aan die Puritaan wat gesê het, hy en sy seun moes sowat 20 myl elk ry om mekaar te ontmoet. Toe sy seun by hom aankom, sê hy, “Vader, ek het ‘n merkwaardige voorsiening ervaar. My perd het drie keer sleg gestruikel, maar het nie geval nie.” “Ek is dankbaar,” sê die ou man, “maar ek het ook ‘n merkwaardige voorsiening gehad, want my perd het glad nie gestruikel nie.” Dit is iets wat ons nie dikwels opmerk nie. As daar ‘n ongeluk op die spoorweg is en ons net-net met die vel van ons tande ontkom, sê ons, “Wat ‘n wonderbare genade!” Moet jy nie net so dankbaar wees wanneer jy sonder ‘n ongeluk reis nie? Moet jy nie dieselfde hand van God sien in jou perfekte veiligheid soos wanneer jy uit gevaar gered is nie? Onthou die uurlikse voorsiening van God wat oor jou waak, selfs wanneer jy dit nie opgemerk het nie!
God se Langmoedigheid
Ek wil elke ongelowige man en vrou hier herinner aan die langmoedige genade van God. Jy het Hom nie liefgehad nie, maar Hy het jou geseën. Jy het soms baie hartseer dinge oor Sy evangelie gesê, maar Hy het dit nie vergeld nie. Miskien praat ek met sommige wat selfs Sy Naam vervloek het, maar Hy het jou nie vervloek nie. Jy het Hom uitgedaag, en o, dit lyk vir my dikwels na iets verstommends dat ‘n mens sy hand na die hemel ophef en God uitdaag, en dat God stilbly in genadige geduld! Dink jy God—die oneindige God—sal in woede opkom deur so ‘n klein ding soos jy? Nee, Hy het ‘n dag beplan waarop Hy hierdie sake met jou sal regstel deur Sy Seun, Jesus Christus, wat die lewendes en die dooies sal oordeel. Hy sal nie uit Sy verhewe medelye vir jou opstaan nie. Maar wat ‘n verstommende ding is dit dat Hy dit nie doen nie! Daar is duisende mense wat, as ons dieselfde boosheid teen hulle gepleeg het soos wat hulle teen God gedoen het, met ‘n woord en ‘n klap op ons sou afkom—of eerder daar sou nie ‘n woord gewees het nie—daar sou twee klappe gewees het! En as hulle die mag gehad het om ons lewens te neem, sou hulle nie huiwer nie! Mense kon nie so ‘n provokasie dra soos die sondes wat die Here toebring nie.
God se Geduld en Genade
Jy het Jehovah in Sy aangesig geprovokeer en jou vinger in Sy oog gedruk. “Nee,” sê jy, “hoe kan dit wees?” Wel, wanneer jy godsdienstige mense bespot—wanneer jy grappies en lag maak oor diegene wat Hom vrees, doen jy dit. Onthou die teks, “Hy wat julle aanraak, raak die appel van My oog aan.” Dit is ‘n irriterende ding, is dit nie? En tog het jy die appel van Jehovah se oog aangeraak—en in plaas daarvan om jou in nietigheid te slaan in ruil, of jou na die hel te stuur, het Hy steeds genade oor jou gehad! Laat ons hierdie almagtige geduld dankbaar onthou en Sy Naam loof, maak nie saak wie ons is nie—
Die Evangelieregte
Verder, ons behoort almal God te loof, of ten minste die meeste van ons hier, dat ons evangelievoorregte geniet het. As jy nie in Jesus geglo het nie, het jy Hom steeds gehoor. As jy Sy genade afgewys het, het die koninkryk van God naby aan jou gekom. Die deur is oopgestel, al het jy nie ingetree nie. En die roep van die evangelie is gegee, al het jy dit nie aanvaar nie. Jy is steeds op die gebedsterrein en onder die pleitende omstandighede met God. Jy is steeds waar jy deur die liefde van die Verlosser verlei word. Dank God daarvoor! Dank God dat jy nie in die donker eeue of in ‘n verre heidense land lewe waar die reddende Naam nie bekend is nie! Dank God jy is waar die koperen slang hoog opgetrek is en die boodskap aan jou kom—“Kyk en lewe!” “Aan jou is die woord van hierdie redding gestuur.”
Herinner Die Genade van God
Liewe broers en susters, hoewel ek so met almal in die plek gesels het, is daar ‘n spesiale klas wat ek moet aanspreek. Julle, my broers en susters in Christus—julle het, bo alle ander, duisend keer duisend redes om die verlede te onthou en die Naam van die Here te seën! Kyk terug na die gat van die put vanwaar jy opgehef is! Onthou Hom wat jou daar opgehef het! Kyk na die bloed wat jou gekoop het! Kyk na die Heilige Gees wat jou vernuwe het! Kyk na die vergifnis wat jou vrygespreek het! Kyk na die goddelike genade wat jou verander het! Kyk na die liefde wat jou gered het! Kyk na die wysheid wat jou gelei het! Kyk na die mag wat jou ondersteun het! Die lewe van ‘n Christen moet een van deurlopende dankbaarheid wees, want dit is ‘n lewe van ononderbroke genade!
Memories Wat Ons Tot Lof Lei
Die laaste ding is hierdie—AL ONDER ONSE HERINNERINGE MOET OOR GEBRUIK WORD OM ONS TE LAAT LOOF EN GOD TE SEËN.
Charles Spurgeon