DAVID SE HEILIGE VERBAASDHEID OOR DIE HEER SE GROOT GOEDHEID

“O, hoe groot is U goedheid, wat U vir hulle wat U vrees, opgegaar het, wat U vir hulle wat op U vertrou, gewerk het voor die seuns van die mense!” Psalm 31:19.

Wanneer u hierdie Psalm lees, sal u opmerk dat David in diep nood was; dit is die woorde van sy klaaglied: “My lewe is verby met hartseer, en my jare met susse: my krag faal as gevolg van my ongeregtigheid, en my bene word verkwist. Ek was ‘n bespotting onder al my vyande, maar veral onder my naaste, en ‘n vrees vir my bekendes: hulle wat my buite gesien het, het van my gevlug. Ek is vergete soos ‘n dooie man uit gedagtes: ek is soos ‘n gebroke houer.”

In hierdie verlaten toestand het hy troos gevind deur sy gedagtes weg te draai van sy huidige probleme na die goedheid van sy God, soos ‘n seevaarder wat die roer draai en so die rots ontvlug. Hierin was hy wys, en hy het ons geleer om ook wys te wees. Om op ons smarte te bly, is bloot om hulle te verhoog; om dit oor en oor te draai, is net om die bitterste druppels daaruit te knyp. Hoe meer die donker poel geskud word, hoe swarter sal dit word.

Verlig u gedagtes, dan! Handel in ‘n ander mark! Laat u gedagtes die druk op die hart omruil vir troos wat steun bied; en wat kan beter wees, wat edeler as ‘n tema om hoop te inspireer, wat magtiger is as ‘n hefboom om die gedagte op te hef, as om te reflekteer oor die ongelooflike goedheid van God?

Daar is gesê deur ‘n groot geneesheer dat wanneer mense baie moeilikheid ervaar om te slaap, hulle soms in staat is om die omhelsing van “moe natuur se soet hersteller” te wen deur hul gedagtes op ‘n enkele sublieme onderwerp te vestig, ‘n groot absorberende tema, ‘n meester gedagte. Soos die gedagte deeglik op contemplasie geabsorbeer is, het dit tot rus gekom, en die liggaam het ook gerus.

Ek weet nie hoe dit mag wees nie, maar beslis, wanneer God “Sy geliefde slaap” sou gee in tye van afleiding, en hulle siel in ‘n rustige rus sou laat wieg, is daar geen beter slaapmiddel wat Sy hand aan die trouwe gees kan toedien as ‘n meditasie oor die ongelooflike goedheid van die Here ons God nie.

Of om die metafoor te verander, ons weet dat wanneer jong seuns eers op see gaan, as hulle voorheen nie gewoond was om op hoë plekke te klim nie, hulle geneig is om naar te voel wanneer hulle gevra word om hulle pligte op die mast te verrig; dan instrueer die ervare kaptein hulle om “op te kyk,” want as hulle afkyk, en die hoogte van die mast timied meet, en die golwe tel soos hulle teen die sye van die skip rol, en hul gedagtes terroriseer met gedagtes oor die woeling van die skip, en die angs van val uit hulle hou, is hulle heel waarskynlik om te val; maar, as hulle na die stil sterre en die kalm, blou lug kyk, word die brein kalm, en die voet bly staan.

Ons sou dan sê aan enigeen wat vanaand op die see van probleme gewerp word, volg die voorbeeld van David, en “kyk op.” Draai u gedagtes weg van die lasteraar en die vervolger; vergeet vir ‘n rukkie die koors en die behoefte, en onthou die liefdevolle goedheid van Jehovah. U mag dit amper onmoontlik vind om u gedagtes altyd opwaarts te rig, maar ten minste, terwyl u hier is, “kyk op” met oë wat omhoog gerig is na die heuwels waarvandaan u hulp kom.

Geseënd sal dit vir u wees, as u deur die goeie Gees van God u oë so kan fixeer op die goedheid van God dat u so gefassineerd word, dat u aandag nie van daardie glorieryke voorwerp kan wegtrek nie. Dit sal ‘n seën vir u wees, ‘n groot seën wat u deur al u proewe sal dra, en u sal heuning uit die rots suig, en olie uit die hardsteen.

Let nou sorgvuldig op die teks, David het aan die goedheid van God gedink totdat hy in verwondering verlore gegaan het, en, heeltemal onmoontlik om sy gevoelens uit te druk, het hy ‘n uitroep geuiter: “O, hoe groot is U goedheid!”

Ons sal eerstens die onderwerp van heilige verwondering wat in die teks genoem word oorweeg; tweedens sal ons die deelnemers aan hierdie goddelike goedheid oorweeg; dan, derdens, sal ons ‘n paar algemene sake noem wat ons bewondering van die goedheid van God bevorder; en vierde, sal ons verskeie onderrigtings opmerk wat uit die hele onderwerp voortvloei.

I. DIE ONDERWERP VAN HEILIGE VERBAASDHEID

In die eerste plek, let op in die teks die onderwerp van heilige verwondering—“U goedheid.” Hier bespeur ons God se goedheid in ‘n tweevoudige aspek, as opgegaar en reeds in ‘n mate vertoon, “O hoe groot is U goedheid wat U opgegaar het!” En tweedens, “O hoe groot is U goedheid wat U voor die seuns van die mense gewerk het!”

1. Ons sal devotioneel die eerste hiervan neem. David is verstom oor die groot goedheid van God wat opgegaar is; die goedheid van God wat David nog nie geproe het nie, nog nie werklik ontvang het nie, maar wat sy geloof besef het, en as sy vaste en gevestigde erfenis beskou het. Die gees van ons teks is dié van Miss Waring se aangename hymn waarin sy uitroep—

“En ‘n ‘nuwe lied’ is in my mond,

Om lang geliefde musiek geset;

Gloei tot U vir al die genade wat ek nog nie geproe het nie.”

Ons verheerlik die Here vir die genade wat nog moet kom; die opgegaarde goedheid, die graan wat in die graanhuis is, wat die goeie Joseph hou tot die tyd van hongersnood aanbreek; die water wat net begin borrel uit die fontein, en nog nie stroomaf na die vlakte gekom het nie, waar ons dors eendag daarna sal vereis.

Denk nou, Christen, aan wat God opgegaar het vir hulle wat Hom vrees! Eerstens, hoeveel Hy in sy ewige doel opgegaar het, toe Hy sy volk gekies het, en vir hulle die groot bedoeling, “Hulle sal Myne wees, sê die Here, op die dag wanneer ek my juwele saamstel.”

Dink aan die verkiesende liefde, en al die gevolge wat daaruit spruit. Hier het u ‘n onderwerp vir ‘n lewenslange verwondering—

“Vader, dit was U liefde wat ons geken het

Aarde se fondament lank voor:

Daardie selfde liefde het Jesus na ons getrek

Deur sy soet dwingende krag,

En sal ons nou veilig hou,

En altyd.

God van liefde, ons siel aanbid U!

Ons wil steeds U genade verkondig,

Tot ons ons kronen voor U neersit,

En in glorie U naam prys, Halleluja!

Gloei aan God, en aan die Lam!”

O, hoe groot is U goedheid wat U ewige doelwit bepaal het en op U heiliges gevestig het deur ‘n ewige besluit dat dit hulle moet wees, want so het U dit bepaal volgens die raad van U eie wyse en heersende wil.

Hoe groot is U goedheid dat U ons moet kies, en ons voorbestem het om gelykvormig te wees aan die beeld van U Seun, sodat Hy die eersgeborene onder baie broers mag wees, en ons die gelukkige broers wat in Sy gelykenis getransformeer mag word!

Hoe groot is die goedheid van God, wat Hy in die verbond van genade opgegaar het! Hy het besluit om ons te seën in ‘n verhouding van verbond waarin Hy in ons naam met ons federale Hoof, die Here Jesus, ingegaan het.

Om te probeer, my liewe broers en susters, om vir julle die skatte voor te lees wat God aan ons in die verbond van genade oorgedra het, sou ‘n onmoontlikheid wees. Die katalogus is veel te omvattend.

Kyk, Hy het alles aan julle gegee in die verbond van Sy ewige liefde, om ons te versorg, om ons te red, en om ons met Sy goedheid en goedertierenheid te omhul.

Tweedens, hoe groot is U goedheid, wat U vir ons opgegaar het in ons ervaring! U kan nie getuig van die groot goedheid wat U ontvang het nie! O, wat is dit om te leef in die lig van U teenwoordigheid? Om te wandel onder die vriendelike glimlag van U gelaatskap?

Sorg vir ons elke dag! Dit is soos om vir ‘n kind om ‘n klomp gelukkige ding te ontvang. Dit is om stil te wees; dit is om ons dade te beheer en die vryheid van ons siel in die oë van die Vader te beleef. En hier is een van ons groot seëninge: ons sou nie meer begenadig wees, as dit nie vir U was nie; as ons nie in U teenwoordigheid was nie, dan sou ons ons nie herinner nie.

U kan dan, dankie, vir die toekoms aan hierdie lewe dink; want daar is meer as wat ons kan vertel. Ja, en wat daarvan? Wat mag ons met God se goedheid saambring?

O, hoe groot is U goedheid wat U vir ons opgegaar het!

2. Maar, ons moet nie daar stop nie. Dit is nie genoeg om ons te verwonder oor die goedheid wat opgegaar is nie; ons moet ook verstaan dat daar goedheid is wat God reeds gewerk het en verskaf het. “U goedheid wat U vir ons gewerk het voor die seuns van die mense.” Dit kan twee betekenisse hê. Dit kan beteken dat daar goedheid is wat aan die mense gewerk is; en tweedens, dit kan beteken dat daar goedheid is wat onder die mense geprojekteer word.

II. DIE DEELGENOTEN VAN DIE GOEDHEID VAN GOD

Wanneer ons in die tweede plek praat van die deelnemers aan hierdie goedheid van God, kom ons in ‘n andere wereld van ons betrokkenheid. God het sy goedheid uitgegiet oor die hele mensdom, maar dit sal altyd ‘n besonderse genade wees om dit te ontvang; en wat die goedheid aan die seuns van die mense bied, mag ons daaroor wonder.

In hierdie opzicht het die goedheid van God ‘n seëning vir diegene wat Hom ken, en hulle kan nie genoeg van Hom praat nie. Wanneer ons hierdie goedheid in die saak van genade beskou, dink ons aan hoe dit aan diegene wat in Christus glo, gegee is.

Dit is gesê van Christus, dat Hy die “geen van God” is, en “die goedheid van God,” omdat die goedheid wat ons ontvang het, die gevolg van die koms van Christus na ons is.

III. ALGEMENE SAKKE WAT ONS VERBAASDHEID BEVORDER

Maar nou wil ek nog een of twee spesiale opmerkinge maak oor die saak van ons heilige verbasing.

Eerstens, mag ons nie ons hart laat verteer deur die kwelling wat ons proe nie, en daarom is daar niks wat meer verfrissend is nie, en wat ons verbaas sal laat voel, as ons hierdie God se goedheid, wat ons in staat stel, aanneem.

Tweedens, ons moet nie toelaat dat ons onaangename omstandighede ons daarvan weerhou om die goedheid van God te waardeer nie. Geloof op die goedheid van God, hoe onmoontlik dit mag lyk. God is God, en Hy is goed; ons mag nie aan Sy goedheid twyfel nie.

IV. SLOTOPMERKINGS

So, geliefdes, mag ons van hierdie dag en van hierdie uur voortgaan met die verbasing van David, en ons moet nie daar stop nie. U moet hierdie goedheid in julle harte inleef, en die goedheid van God u eie maak; Hy is goed, en Hy wil dit aan julle bewys. Laat ons nie net verbaas wees nie; laat ons Hom aanroep. “O, hoe groot is U goedheid wat U vir ons gewerk het!”

Kom, kom aan, en ontvang, liewe broers en susters, die goedheid van God! Dit is meer as net ‘n plig; dit is ‘n vreugde! O, laat ons steeds die Here prys, want Hy is goed, en sy goedheid is vir altyd!

Die Geseëndheid van Gelowiges

Hoe gelukkig, hoe geseënd, hoe heilig

Hoe gelukkig, hoe geseënd, hoe heilig mag gelowiges wees as hulle maar sou kom en ontvang van die volheid van die Gees se krag!

Moet nie dink nie, my geliefde vriende, dat die standaard van u verworvenhede die maksimum van ’n Christen is.

Moet nie dink dat u alles verkry het wat God bereid is om te gee nie. “U is nie in Hom benadeel nie, maar u is benadeel in u eie hart.”

Daar is hoër grade van heiligmaking; daar is ’n meer prominente nabyheid van gemeenskap as wat die meeste van ons bewus is.

Die skatte wat in die Heilige Gees opgestap is, is waarskynlik baie groter as wat enige van ons ooit in staat was om te besef.

Ek sal maar net ’n oomblik stilstaan om te opmerk, dat die grootste goedheid van almal, wat ons soms dink, maar miskien onregverdig, is daardie goedheid wat geopenbaar sal word wanneer hierdie lewe verby is, wat God opgestapel het vir diegene wat Hom vrees.

Ek is nie seker dat dit die grootste is nie, aangesien die ewige liefde, self, as ’n oorsaak wat reeds gegee is, groter is as die gevolg wat daarop volg.

Moed, my broers en susters!

Die nag duur nie vir altyd nie: die oggend kom.

Sien julle nie die dageraadster nie? Sien julle nie die hind van die oggend oor die heuwels van duisternis spring nie?

Die Here Jesus Christus het gesê: “As ek gaan en ’n plek vir julle voorberei, sal ek weer kom en julle na My toe neem; sodat waar ek is, daar kan julle ook wees.”

Nou, wat ook al die glans van die millennium se heerskappy mag wees, ons sal daarin deelneem; en ek bely dat die Woord van God vir my blyk om baie van die komende glorie te openbaar, maar om dit op so ’n manier te openbaar dat dit nie moontlik is vir enige van ons om dit in ’n vorm te giet, en met beslissende sekerheid te sê: “Dit is presies wat die profesie beteken.”

Die glorie wat kom, is te oorweldigend vir ons om besonderhede aan te dui.

Dit is ’n vlam wat werklik blind kan maak diegene wat probeer om daarop te kyk, en die flikkerende strale te tel.

Maar daar is ’n glorie wat kom soos die wêreld nog nooit gesien het nie, en ’n koninkryk wat alle ander koninkryke sal opslurp soos Aäron se staf die stawwe van die valshede opgeslok het.

Daar is ’n glorie wat kom wat helderder sal wees as die glorie van die son, alhoewel daardie son met die lig van sewe dae kan flits.

‘n Glorie kom wat oorweldig en bly, en in hierdie sal gelowiges, almal, hul deel hê.

Ek is geneig om te dink dat hulle van die waarheid van God afwyk en hulleself deur baie smarte deursteek, wat leer dat sommige van God se mense van hierdie glorie uitgesluit sal wees.

Daar is niks wat God aan sommige van sy mense sal gee, wat Hy nie aan al sy mense sal gee nie.

Hulle sal almal by Christus wees waar Hy is, sodat hulle sy glorie kan aanskou.

Hulle sal almal ’n deel hê, en ek dink ’n gelyke deel ook, in al die uitstekende dinge wat God opgestapel het vir diegene wat Hom vrees.

Wat ook al daardie dinge mag wees, en beslis faal die mees glinsterende taal om dit te prentstel, want hulle is alles te ryk en selde vir woorde, kan ons van hulle sonder vrees sê: “Oh, hoe groot is U goedheid!”

Die Vreugde van die Ewige Toestand

Dink mooi oor die vreugdes van die ewige toestand.

Dink aan— “Jerusalem die goue, David se met melk en heuning geseën.”

Laat jou geloof jou op sy vlerke dra na die juweelstad waar— “Hulle staan, daardie sale van Sion, jubelend met lied, En helder met baie ’n engel, En al die martelare se skare.”

Daardie baie mansions, die hawe van rus, die heiligdom van heiligheid, die huis van geluk, die hoogtepunt van volmaaktheid, die woning van liefde, die koninklike paleis, die troon van die groot Koning.

Verlang julle nie om te styg nie?

Sug julle nie na die beter land nie?

Voel nie hart en stem die soete druk van te veel verwagte vreugde nie?

Is dit nie ’n verligting om te roep: “Oh, hoe groot is U goedheid, wat U opgestapel het vir diegene wat U vrees nie?”

Laat ons, liewe vriende, voordat ons hierdie onderwerp verlaat, ons verheug in wat God opgestapel het.

Dit is ’n jammerte dat ons net in ons eie ervaring moet bly bly wees, want dit sal treurig die sfeer van ons lof beperk.

Ons ervaring mag nog baie min wees, maar ons moet ons verheug in wat opgestapel is.

As ek nie kan bly wees in wat ek is nie, sal ek bly wees in wat ek sal wees; en ek onthou die kostbare gedagte, dat, “Dit verskyn nog nie wat ons sal wees nie.”

As ek nie kan bly wees in wat ek in die hand van ervaring het nie, sal ek tog roem in dit wat ek met die hand van geloof kan gryp; want selfs nou is dit myne, alhoewel dit opgestapel is totdat ek my meerderjarigheid bereik en my ouderdom bereik het wanneer ek geskik sal wees om dit te ontvang.

Wat is opgestapel?

Nou moet ons opmerke dat dit nie alles opgestapel is nie.

Dit is nie alles lig wat vir die regverdiges gesaai is nie.

Ons het ’n paar koring wat opgestaan het en skofies opgelewer het.

Daar is ’n paar skatte wat ons nou geniet, en daarom vind ons dat David sê: “Oh, hoe groot is U goedheid, wat U gewerk het vir diegene wat op U vertrou, voor die seuns van die mense!”

Die laaste paar woorde lyk in ons vertaling asof hulle behoort aan die woorde, “Hulle wat U vertrou,” maar dit is nie die korrekte lees nie.

Daar is sekere redes wat dit nodig maak om die sin so te lees—“Wat U voor die seuns van die mense gewerk het vir diegene wat U vertrou.”

Nou het God baie wonderlike dinge vir ons gewerk voor die seuns van die mense.

Ek sal nie lank bly nie, want u gedagtes is dikwels daar, op dit wat Christus voor die seuns van die mense in Gethsemane se sweet en bloed, in Gabbatha se geseling, in Golgota se dood gewerk het.

Gewerk! Ah, inderdaad, Hy het gewerk en ’n ewige geregtigheid gebring!

Hy het vir altyd volmaak gemaak diegene wat afgebak is.

Daardie een offer van Hom het die volmaakte verlossing van almal vir wie Hy as ’n borg gesterf het, verseker.

Wat het Hy nie gewerk nie?

“Dit is volbring!” het Hy gesê, en Hy het geweet wat Hy gesê het.

Hy het geweet dat Hy, toe en daar, die volmaakte verlossing van elkeen van sy mense gewerk het.

Maar ons mag u vanavond herinner aan wat God vir u gewerk het in u eie ervaring in die werk van die Heilige Gees op u siel.

Moet nie vergeet nie, twyfelende Christen, dat daar ’n tyd was toe u nie genoeg genade gehad het om te twyfel nie.

Moet nie vergeet nie, arme, sidderende een, dat daar ’n tyd was toe u nie genoeg lewe gehad het om te sidder nie.

Wees dankbaar dan vir die min genade wat u in u self kan waarneem.

Moet nie wegsteek van u oë wat God gedoen het nie.

Wees dankbaar vir wat u het.

Onthou wat ek u dikwels gesê het—wees dankbaar vir die sterrelig en u sal maanskyn ontvang; wees dankbaar vir die maanskyn, en u God sal vir u sonlig stuur.

Ons moet die kleinste mate van goddelike genade waardeer.

Ons verwaarloos dikwels wat ons het, en kla baie omdat ons nie volmaak is nie—alhoewel daar ’n mate is waarin ons dit moet doen; maar dit sou goed wees om dit nie te veel of te eksklusief te doen nie.

Ons moet dink aan wat God gedoen het, en dankbaar wees en sy naam seën, en dan aangemoedig in geloof vra vir meer.

Hoor julle nie, dat ons die geseënde en gelukkiges is?

Ek hoop dat ons die geseënde en gelukkiges is!

Ek hoop dat ons die is wat aan die Here toebehore, wat nie meer in die toestand van verdoemenis kan wees nie.

Dat ons sal weet dat ons geseënd is en dat ons met al ons hartsvermoë moet weet dat ons die geseënde is—“die wat ons lewe sal spandeer in die oordele van die Here.”

Want Hy het met ons gewerk vir die seuns van die mense.

Wat dit ook al mag wees, mag dit ons aanspoor om in die vriendskap van die Gees te wees en met ander te deel in die geskenke wat ons ontvang het.

Ek wil dat dit ’n lewenstyl moet wees vir ons almal, wat die verskil moet maak tussen ons wat glo en diegene wat nie glo nie.

Ek wil dat ons moet lewe in die teenwoordigheid van God en in die vreugde van die Heilige Gees, wat ons harte en ons siele met blijdskap vul.

Amen.

Die Vrees van God

Die goddelike vrees

Hulle wat ‘n goddelike vrees het, is versigtig en wandel met toewyding in heiligheid.

Die vrees van God, sê ek, is die uitdrukking wat gebruik word vir die geheel van die godsdiens.

Toch is vrees self ‘n baie belangrike element in die karakter van die Christen, mits dit die regte soort vrees is.

Ons het niks te doen met die terror van die slaaf nie, want ons is vry, en “het nie weer die gees van slaverny ontvang om te vrees nie.”

Geseënd is God, ons het geen vrees vir die hel nie.

Dit is nie moontlik vir ‘n gelowige om daar te wees nie!

Praat jy van die werping van ‘n gelowige in die hel?

Dit is soos om te praat van die werping van die Verlosser Self daar!

Dit is onmoontlik.

Die vrees van ‘n kind

Ons het selfs geen vrees om ons stand voor God te verloor nie, want ons staan nie voor Hom in onsself nie, maar in die persoon van ons Here Jesus Christus.

Ons kan nie uiteindelik en fatale val nie, tensy Jesus kan val.

“Want ek lewe,” sê Hy, “julle sal ook lewe.”

Maar dit is ons vrees—die vrees wat ‘n geliefde kind het vir ‘n tedere vader.

Dit is nie bang dat sy vader hom sal doodmaak, of ophou om hom te liefhê, of hom sal verban en uit sy huis sal verban nie.

Dit weet beter; dit vertrou sy vader te goed om in sulke skadelike suspisie te verval; maar omdat dit hom liefhet, vrees dit om hom te offend.

Dit is die atmosfeer waarin ‘n Christen asemhaal.

Hy vrees God, en wil gevolglik sy gebooie hou.

Die verband tussen vrees en vertroue

Maar u opmerk dat die sinoniem wat in die teks gebruik word “vertroue” is, en daarom is dit duidelik dat vertroue in God die som en totaal van godsdiens is.

Waarom word dit so gestel—“Geleë vir hulle wat U vrees; gewerk vir hulle wat in U vertrou”— tensy dit waar is dat hy wat God vertrou, God vrees?

Die hele omvang van die vrees van God word in daardie punt van vertroue byeen gebring.

Waarom so?

Wel, my broers en susters, omdat vertroue die wortel van ware vrees is.

Om God te vertrou is die wortel van alle ware godsdiens.

“Sonde sonder geloof is dit onmoontlik om God te behaag.”

Geloof is die fondament van al die ander genade.

Geloof verenig ons lewendig met die Here Jesus Christus, en dan vloei die sap van goddelike genade uit Hom, soos uit die stam, in die tak, en die vrugte word voortgebring; maar neem geloof weg, en ons is van Christus geskei, en dan kan daar geen vrug wees nie.

Daarom, omdat geloof die wortel is, die saad wat die geheel van die substansie en essensie van godsvrug bevat, word dit vir die hele vrees van God neergelê.

Die toets van ware godsdiens

Dan weer, geloof of vertroue is die toets van die egtheid van godsdiens.

Hy wie se godsdiens alles anders is as vertroue in God, het geen ware godsdiens nie.

Hy mag baie presies wees in seremonies; hy mag uiters akkuraat wees in moraliteit, maar as hy op hierdie dinge staatmaak, dan het hy geen ware vertroue nie, en hy het geen regte vrees van God nie.

Maar hy wat die wil van die Here waarneem, en terselfdertyd op God rus, en net op Hom alleen, wat op die kosbare bloed van Jesus as sy enigste vertroue staatmaak, is die man wie se vrees vir God sodanig is dat God dit kan aanvaar.

So sien julle, omdat vertroue dus die toetssteen van ware godsdiens is, word dit vir die hele ding neergelê.

Boonop is vertroue die blom van die vrees van God.

Na alles, is die grootste ding wat ‘n man kan doen om God te vertrou.

Ek sal bereid wees om te bewys, as daar tyd vanavond was, dat daar in vertroue in God die hele omvang van al die ander deugde is; of, om dit in ander woorde te stel, as jy vertroue onder die nodige voorwaardes plaas, sal dit al die ander eienskappe van die volmaakte man uit sy eie voortbring.

Laat ‘n man net in Christus vertrou, en hy het die grootste ding gedoen wat gedoen kan word.

Die hoogste moraliteit is om Christus te vertrou.

Wat het die Meester Self gesê?

Die Jode het Hom gevra, “Wat is die werk van God?”

Hulle wou weet wat daardie hoogste werk was wat die mens kon doen wat waardig was om die werk van God genoem te word, die werk van God, die hoogste werk en die beste; en Jesus het gesê, “Dit is die werk van God, dat julle op Jesus Christus glo, wie Hy gestuur het.”

Wanneer jy op God vertrou, het jy meer gedoen as hulle wat die seremonies van die Wet letterlik onderhou het.

Wanneer jy op God vertrou, het jy meer gedoen as hulle wat aan Moses se voete krimp, en skud en bewe voor die berg wat heeltemal in rook was.

Hulle kruip soos slawe, laagheid, voor hul Meester se voete, maar jy staan op soos vrygebore seuns!

Jy bring die Here baie hoër eer as jy sy liefde, sy krag, sy waarheid vertrou, as wat wettisies doen met al hul moeite, en hul stryd, en hul werke.

Die grootste deug, die hoogste punt van alle uitnemendheid, is om op God te vertrou soos Hy Homself in sy Woord openbaar.

Die goedheid van God

Nou, dit blyk dat die goedheid van God neergelê is vir hulle wat Hom vrees, en gewerk vir hulle wat Hom vertrou.

Liewe hoorder, sal jy jouself angstig vra of jy God vrees, en verder, of jy Hom vrees op ‘n manier wat jou in staat stel om op Hom te vertrou?

Het jy hierdie twee onontbeerlike geestelike gawes?

Is julle gelowiges in Jesus Christus, liewe hoorders?

Sommige van julle is, weet ek.

Ek verbly my saam met julle dat God julle in die ark van verlossing gebring het deur die deur van geloof.

Maar is julle almal dié wat gered sal word?

Daar is geen verlossing behalwe deur geloof, onthou, alle ander metodes is misleidings.

Dit is geloof in Jesus Christus wat ewige verlossing vir julle bring; sonder dit, is wanhoop julle deel.

As julle nie hierdie kosbare genade het nie, mag die Here julle die geloof wat deur liefde werk en die siel suiwer, gee, dat julle, wat in Hom glo, die mag kan ontvang om die seuns van God te word, wat mag Hy aan soveel gee wat op Sy naam glo.

Die grootheid van God se goedheid

En nou, net twee of drie woorde oor die derde punt, en dit kom weer terug na die eerste refleksie—die grootheid van God se goedheid aan die mense wat beskryf is.

Daar IS EEN OF TWEE DINGE WAT ONS TOEGELATEN TE SEE DAT GROTE.

Eerstens, let op die menigte van hierdie mense.

God se mense is tienduisende keer tienduisende in getal.

Hulle is ‘n “klein skape” in vergelyking met die buite wêreld, maar geen twyfel nie, hulle sal aan die einde “n menigte wees wat geen mens kan tel.”

Nou, die goedheid van God aan enige een van hulle is heeltemal ondoorgrondelik, en nie te bereken nie; maar wat moet die groot goedheid wees wat Hy neergelê het vir al sy mense, vir al hulle wat Hom vrees en vertrou?

“Grote God, die skatte van U liefde is ewige myne!”

Dit is geen klein taak om een tuin in die hitte van die somer te besproei, sodat elke blom verfris kan word, en geen plant oorgeslaan kan word nie.

Hoe groot is die mag van Hom wat, uit die soutsee, die kosbare wolke van soet reën uithaal om nie net op tuine te val nie, maar die weivelde van die woestyn, en die wilde bosbome, totdat alle natuur lag van blydskap, die berge en die heuwels breek in gesang, en die bome van die veld klap hul hande.

Broers en susters, dit is ‘n groot ding om ‘n beker koue water aan die minste van Sy dissipels te gee, en te beloon vir dit, maar hoe groot moet die beloning wees vir die kleinste van al Sy mense!

Kyk na die grootheid van sy goedheid!

Die veiligheid in Christus

Dit is duidelik dat daar nie ‘n enkele sonde teen ons kan wees nie, as ons op Hom vertrou en Hy ons redding is.

As ons op God vertrou, dan weet ons dat ons nooit verlaat sal word nie.

As ons op God vertrou, is ons veilig—“Die Here is ons beskutting, die Here is ons skuilplek; op Hom ons vertroue!”

Ek sê aan u, liewe broers en susters, dat daar geen skuiling is buite God nie.

Die weste mag waai en die ooste mag ons aanval, maar as God aan ons kant is, dan is ons veilig.

Laat ons onsself dan altyd op Hom vertrou; laat ons sy naam aanroep, en op Hom wag.

Slot

En dus, as ons moet vra, moet ons vraag of ons by hierdie twee dinge moet bly: vrees God, vertrou God; en as ons dit kan doen, dan is ons seker dat Hy goed sal wees vir ons in al die dae van ons lewe, en ons sal woon in die huis van die Here, tot in ewigheid!

Amen!

Charles Spurgeon