CHRISTUS DIE EINDE VAN DIE WET

“Want Christus is die einde van die wet vir geregtigheid aan elkeen wat glo.” – Romeine 10:4

U onthou ons het laas Sondagoggend gepraat oor “die dae van die Seun van die mens.” Oh, dat elke Sondag in die mees geestelike sin ‘n dag van daardie soort mag wees! Ek hoop ons sal poog om elke Heilige Dag, soos dit aanbreek, ‘n dag van die Here te maak, deur baie aan Jesus te dink, baie in Hom te jubel, vir Hom te werk, en deur ons toenemende volhardende gebed dat die samekoms van die mense tot Hom mag wees.

Ons mag nie baie Sabbatte saam hê nie—die dood mag ons binnekort skei—maar terwyl ons in staat is om as ‘n Christelike gemeenskap te vergader, laat ons nooit vergeet dat Christus se teenwoordigheid ons grootste noodsaaklikheid is. Laat ons daarvoor bid en die Here smeek om daardie teenwoordigheid altyd te verleen in vertonings van lig, lewe en liefde!

Ek word al hoe meer ernstig dat elke predikingsessie ‘n sielreddende tyd behoort te wees. Ek kan diep meegevoel met Paulus wanneer hy gesê het: “My hart se begeerte en gebed tot God vir Israel is dat hulle gered mag word.” Ons het soveel gepreek, maar, relatief gesproke, so min geglo in Jesus. En as daar nie in Hom geglo word nie, het nie die wet nie, en ook nie die evangelie, sy doel bereik nie, en ons arbeid was heeltemal tevergeefs.

Sommige van julle het gehoor, en weer gehoor, maar julle het nie in Jesus geglo nie! As die evangelie nie aan julle gehoor gegee was nie, sou julle nie skuldig gewees het om dit te verwerp nie. “Het hulle nie gehoor nie?” vra die apostel. “Ja, werklik,” maar steeds, “het hulle nie almal die evangelie gehoorsaam nie.” Tot op hierdie oomblik was daar geen gehoor met die innerlike oor en geen werk van geloof in die hart van baie van ons wat ons liefhet nie.

Liewe vriende, moet dit altyd so wees? Hoe lank gaan dit so wees? Sal daar nie binnekort ‘n einde kom aan hierdie ontvangs van uiterlike middele en verwerping van innerlike genade nie? Sal julle siel nie binnekort aan Christus sluit vir huidige redding nie? Breek! Breek, o hemelse dag, oor die verligtes, want ons harte breek oor hulle!

Die rede waarom baie nie na Christus kom nie, is nie omdat hulle nie ernstig is nie, op ‘n manier, en nadenkend en verlangend om gered te word nie, maar omdat hulle nie God se pad van redding kan verdra nie! “Hulle het ‘n ywer vir God, maar nie volgens kennis nie.” Ons kry hulle deur ons aansporing so ver op pad dat hulle begeer om ewige lewe te verkry, maar, “hulle het nie hulself aan die geregtigheid van God onderwerp nie.”

Let wel, “onderwerp,” want dit vereis onderwerping! Trots man wil homself red! Hy glo hy kan dit doen en hy sal nie die taak oorgee totdat hy sy eie hulpeloosheid deur ongelukkige mislukkings ontdek nie. Redding deur genade, om in forma pauperis aangevra te word—om gevra te word as ‘n onverdiene seën van gratis, onverdiende genade—dit is wat die vleeslike gedagte nie sal benader solank as wat dit kan help!

Ek smeek die Here om so te werk dat sommige van julle nie kan help nie. En oh, ek het gebid dat, terwyl ek vanoggend probeer om Christus as die einde van die wet voor te stel, God dit tot sommige harte mag seën dat hulle mag sien wat Christus gedoen het, en mag besef dit is ‘n baie beter ding as enigiets wat hulle kan doen!

Mag hulle sien wat Christus volbring het en moeg word van wat hulle self so lank beproef het en wat hulle op hierdie dag nog nie goed begin het nie. Miskien mag dit die Here behaag om hulle te betower met die volmaaktheid van die redding wat in Christus Jesus is. Soos Bunyan sou sê, “Dit mag, dalk, hulle monde laat water na dit,” en wanneer ‘n heilige honger begin, sal dit nie lank duur voordat die fees geniet word nie!

Miskien sal wanneer hulle die kleding van gewerkde goud sien wat Jesus so vrylik aan naakte siele gee, hulle hul vuil lappe wat hulle tans so naby aan hulle hou, weggooi.

Ek gaan vanoggend oor twee dinge praat, soos die Gees van God my sal help. Die eerste is, Christus in verband met die wet—Hy is “die einde van die wet vir geregtigheid.” En tweede, onsself in verband met Christus—aan elkeen wat glo is Christus die einde van die wet vir geregtigheid.

I. CHRISTUS IN VERBAND MET DIE WET

Die wet is dit wat ons, as sondaars, bo alles moet vrees, want die angel van die dood is sonde en die sterkte van sonde is die wet. Teen ons werp die wet verslindende vlamme, want dit veroordeel ons en benoem ons in solemn woorde ‘n plek onder die vervloektes, soos geskryf is: “Vervloek is elkeen wat nie aan al die dinge wat in die boek van die wet geskryf is nie, gehoorsaam is om dit te doen.”

Maar, vreemde dwang! Soos die betowering wat die muskiet na die kers lok wat sy vlerke brand, vlieg mense, van nature, na die wet vir redding en kan nie daarvan gedwing word om weg te kom nie! Die wet kan niks anders doen as om sonde te openbaar en die sondaars te veroordeel. En tog kan ons nie mense daarvandaan wegkry nie, selfs nie al wys ons hulle hoe soet Jesus tussen hulle en die wet staan nie.

Hulle is so betowerd deur wettige hoop dat hulle daaraan vasklou wanneer daar niks is om aan vas te klou nie—hulle verkies Sinai bo Golgota, hoewel Sinai niks vir hulle het nie behalwe donderweer en trompetwaarskuwings van komend oordeel! O, dat julle vir ‘n tydjie anxiously sou luister terwyl ek Jesus, my Here, voorstel, sodat julle die wet in Hom mag sien!

Nou, wat het ons Here met die wet te doen? Hy het alles daarmee te doen, want Hy is die einde daarvan vir die nobelste doel, naamlik, vir geregtigheid! Hy is die “einde van die wet.” Wat beteken dit? Ek dink dit beteken drie dinge. Eerstens, dat Christus die doel en objektief van die wet is. Tweedens, dat Hy die vervulling daarvan is, en, derdens, dat Hy die beëindiging daarvan is.

Eerstens, ons Here Jesus Christus is die doel en objektief van die wet. Dit is gegee om ons na Hom te lei. Die wet is ons skoolmeester om ons na Christus te bring, of eerder ons begeleider om ons na die skool van Jesus te lei. Die wet is die groot net waarin die visse ingesluit is sodat hulle uit die element van sonde gehaal kan word.

Die wet is die stormagtige wind wat siele in die hawe van toevlug dryf. Die wet is die sheriff se werker wat mense in die tronk sluit vir hul sonde, en hulle almal onder verdoemenis afsluit sodat hulle alleen na die gratis genade van God mag kyk vir verlossing! Dit is die doel van die wet—dit leegmaak, sodat genade kan vul—en dit wond, sodat genade kan genees.

Dit was nog nooit God se bedoeling ten opsigte van ons, as gevalle mense, dat die wet as ‘n pad na redding beskou moet word nie, want ‘n pad van redding kan dit nooit wees. As die mens nooit geval het nie; as sy natuur soos God dit gemaak het, gebly het, sou die wet vir hom die grootste hulp wees om die pad aan te dui wat hy moet loop.

En deur dit te onderhou, sou hy geleef het, want “Hy wat hierdie dinge doen, sal daarin lewe.” Maar sedert die mens geval het, het die Here nie aan hom ‘n pad van redding deur werke voorgestel nie, want Hy weet dit is vir ‘n sondige wese onmoontlik. Die wet is reeds oortree en wat die mens ook al kan doen, kan hy nie die skade wat hy reeds gedoen het, herstel nie. Daarom is hy uit die hof wat betref die hoop van verdienste.

Die wet eis volmaaktheid, maar die mens het reeds tekort geskiet daaraan, en daarom, laat hom sy beste doen; hy kan nie bereik wat absoluut noodsaaklik is nie. Die wet is bedoel om die sondaars na geloof in Christus te lei deur die onmoontlikheid van enige ander pad te wys! Dit is die swart hond om die skaap na die herder te bring. Dit is die brandende hitte wat die reisiger dwing om na die skuilplek te hardloop.

Tweedens, Christus is die vervulling van die wet. Hy het alles gedoen wat die wet vereis het. As ‘n mens in die werke van die wet sou kon volhard, sou hy vrygespreek wees, maar niemand kan daaraan voldoen nie, maar Christus het dit gedoen. Hy het nie net die wet in sy dade nagekom nie, maar in sy gedagtes en woorde, en Hy het die wet in sy geheel vervul.

Derden, Christus is die beëindiging van die wet. Hy het aan die wet gesterwe. Hy het die vinger na die wet van sonde en dood gerig en gese: “Ek het my werk gedoen.” “Dit is volbring.” Die wet kan jou nie meer aanneem nie, want Christus het sy dood gebring om die wet te beëindig en dit sy krag verwyder.

Dit is die betekenis van die groot woorde: “Hy het die handskrif van die verordeninge wat teen ons was, afgeskryf.” Die hele mag van die wet is aan die kruis verwyder.

O ja, die wet is nie onmoontlik nie, maar dit het gedoen wat God se regverdigheid vereis het. Dit is om die sonde af te wees wat ons konstante oortreding en verwerping van die wet moet wees. Dit moet ‘n einde wees aan al die vereistes, want Christus het alle vereiste vervul!

II. ONSSSELF IN VERBAND MET CHRISTUS

Nou sal ek tot die tweede deel kom. Christus is die einde van die wet vir geregtigheid aan elkeen wat glo.

Eerstens, ek vra jou om hier te let—en dit is die heel belangrikste punt wat ek vandag wil hê julle moet aanhou—dat Christus die einde van die wet is vir die wat glo. Dit is ons deel—geloof, en geloof alleen! Ons moet glo in die Here Jesus Christus.

Ek weet nie hoe ek dit meer duidelik kan sê nie. Dit is ons deel—geloof—om die waarheid van die wet van God aan te neem, wat ons skuld aan God se regverdigheid toon, en om te glo dat Christus die einde van die wet vir ons is.

Laat ons vir ‘n oomblik oor die getuienis van God in die wet nadink. Hierdie groot getuienis, wat in ons harte lewe, sê dat ons skuldig is. Ons kan nie met die waarheid van God se wet kom nie. Hy het dit in ons harte geskryf.

En as ons dit nie erken nie, sal ons voor Hom moet staan, en Hy sal ons verdoem, maar Hy het gesê: “Elkeen wat in die Seun glo, het die ewige lewe, maar hy wat nie in die Seun glo nie, sal die ewige lewe nie sien nie.”

Die wet en die evangelie kan nie teen mekaar teenwoordig wees nie, en dit is noodsaaklik dat elkeen wat onder die wet was en gely het onder die ondergang van die wet, na Christus moet kom. Geloof in Hom alleen is die verskil tussen die wat in die dood is en die wat in die lewe is!

Nou, wat is die belofte aan elkeen wat glo? Christus is die einde van die wet vir geregtigheid!

Wat kan ek sê? Hy is die einde van die wet vir jou as jy glo. Dit is die belofte. Jy is vry, as jy glo. Jy is gered, as jy glo. Jy is vrygespreek, as jy glo! Dit is nie ‘n toekomstige staat nie. Dit is nie ‘n toekomstige realiteit nie. Dit is nou. Dit is vir jou vandag!

Wat ‘n wonderlike voorreg om dit te besef—die belofte van Christus is die einde van die wet vir jou wat glo! O, dat ons almal na Hom kan kom en in Hom kan glo!

Wat dit ook al mag wees, wat ons ook al mag ervaar of beleef, laat ons na Christus kyk en in Hom glo. Hy is die einde van die wet vir jou en my. Amen.

Die Ware Balans

‘n Ware balans ontdek kort gewig, en dit is die eerste effek van die wet op die gewete van die mens.

Die Wet en die Gevolge van Sonde

Die wet toon ook die gevolg en die kwaad van sonde. Kyk na die tipe van die ou Mozaïese dispensasie en sien hoe hulle bedoel was om mense na Christus te lei deur hulle te laat besef van hulle onrein toestand en die behoefte aan ‘n suiwering wat slegs Hy kan bied. Elke tipe het na ons Here Jesus Christus verwys! As mense weggesit is weens siekte of onreinheid, is hulle laat besef hoe sonde hulle van God en van sy volk geskei het. En toe hulle teruggebring en gesuiwer is met mistieke rites waartoe skarlakenwol en hysop en dergelike behoort het, is hulle laat besef dat hulle slegs deur Jesus Christus, die groot Hoofpriester, herstel kon word. Toe die voël doodgemaak is sodat die melaatse skoon kon wees, is die noodsaaklikheid van suiwering deur die opoffering van ‘n lewe voorgestel. Elke oggend en aand het ‘n lam gesterf om van die daaglikse behoefte aan vergifnis te vertel, as God met ons wil woon. Ons is soms beskuldig daarvan dat ons te veel oor die bloed praat, tog het die bloed onder die Ou Testament gelyk of dit alles was, en was nie net gesprek nie, maar werklik aan die oë voorgestel. Wat sê die apostel vir ons in Hebreërs? “Waarop nie die eerste testament sonder bloed georden is nie. Want toe Moses elke gebod aan die volk volgens die wet gespreek het, het hy die bloed van kalwers en bokke, met water, skarlakenwol en hysop geneem, en die boek en al die mense gesprinkel, en gesê, dit is die bloed van die testament wat God aan julle beveel het. Verder het hy met bloed die tabernakel en al die gereedskap van die bediening gesprinkel. En amper al die dinge word deur die wet met bloed gereinig; en sonder die vergieting van bloed is daar geen vergifnis nie.” Die bloed was op die skuiling en op die altaar, op die gordyne en op die vloer van die tabernakel! Niemand kon dit vermy om dit te sien. Ek besluit om my bediening van dieselfde aard te maak en dit al hoe meer te besprinkel met die bloed van versoening.

Die Oorspronklike Betekenis van die Bloed

Die oorvloed van die bloed van ouds was bedoel om duidelik te wys dat sonde ons so besoedel het dat, sonder ‘n versoening, God nie benader kan word nie. Ons moet deur die pad van opoffering kom of glad nie. Ons is so onaanvaarbaar in onsself dat, tensy die Here ons met die bloed van Jesus op ons sien, Hy ons moet wegstoot. Die ou wet, met sy simbole en figure, het baie waarhede oor die mens se self en die komende Verlosser voorgestel, en het, deur al hierdie, bedoel om Christus te verkondig. As enigeen kort voor Hom stop, mis hulle die bedoeling en ontwerp van die wet. Moses lei op na Josua, en die wet eindig by Jesus. As ons ons gedagtes terugkeer na die morele, eerder as die seremoniële, wet, was dit bedoel om die mens se volmaakte hulpeloosheid te leer. Dit wys hulle hoe hulle kortkom op wat hulle behoort te wees, en dit wys hulle ook, wanneer hulle dit sorgvuldig beskou, hoe totaal onmoontlik dit is om aan die standaard te voldoen. Sulke heiligheid as wat die wet vereis, kan geen mens van homself bereik nie. “Jou gebooie is buitengewoon breed.” As ‘n mens sê dat hy die wet kan hou, is dit omdat hy nie weet wat die wet is nie. As hy dink dat hy ooit die hemel kan klim oor die trillende sye van Sinai, kan hy sekerlik nooit daardie brandende berg gesien het nie. Die wet hou? Ah, my broeders, terwyl ons nog daaroor praat, breek ons dit! Terwyl ons voorgee dat ons die letter daarvan kan vervul, oortree ons die gees daarvan, want trots breek die wet net so veel soos lust of moord. “Wie kan ‘n skoon ding uit ‘n onrein bring? Nie een nie.” “Hoe kan hy skoon wees wat uit ‘n vrou gebore is?” Nee, siel, jy kan jouself nie help in hierdie ding nie, want aangesien jy slegs deur volmaaktheid deur die wet kan leef, en aangesien daardie volmaaktheid onmoontlik is, kan jy nie hulp vind in die verbond van werke nie. In genade is daar hoop, maar as ‘n kwessie van skuld is daar geen hoop nie, want ons verdien niks behalwe woede! Die wet vertel ons dit, en hoe vroeër ons weet dat dit so is, hoe beter, want hoe vroeër sal ons dan na Christus vlug.

Die Groot Nood

Die wet toon ons ook ons groot nood—ons behoefte aan suiwering, suiwering met die water en met die bloed. Dit wys ons ons vuilheid en dit, natuurlik, laat ons voel dat ons daarvan gewas moet word as ons ooit na God wil nader. So dryf die wet ons om Christus te aanvaar as die enigste persoon wat ons kan reinig en ons geskik kan maak om binne die skuiling in die teenwoordigheid van die Allerhoogste te staan. Die wet is die chirurg se mes wat die trotse vlees uitsny sodat die wond kan genees. Die wet, op sigself, vee net en lig die stof op—maar die evangelie besprinkel skoon water op die stof—en alles is reg in die kamer van die siel. Die wet dood, die evangelie maak lewendig! Die wet trek uit, en dan kom Jesus Christus in en klee die siel in skoonheid en glorie. Al die gebooie en al die tipes rig ons na Christus, as ons maar na hulle ooglopende bedoeling luister. Hulle skei ons van onsself. Hulle laat ons af van die valse basis van selfgeregtigheid en bring ons tot die besef dat slegs in Christus ons hulp gevind kan word. So, eerstens, is Christus die einde van die wet, omdat Hy die groot doel daarvan is.

Christus as die Wet se Vervulling

En nou, tweedens, is Hy die wet se vervulling. Dit is onmoontlik vir enige van ons om gered te word sonder geregtigheid; die God van hemel en aarde, deur onveranderlike noodsaaklikheid, eis geregtigheid van al Sy skepsels. Nou, Christus het gekom om ons die geregtigheid te gee wat die wet vereis, maar wat dit nooit bied nie. In die hoofstuk voor ons lees ons van “die geregtigheid wat uit geloof is,” wat ook genoem word “God se geregtigheid.” En ons lees van diegene wat “nie beskaamd sal staan nie” omdat hulle regverdig is deur te glo, “want met die hart glo die mens tot geregtigheid.” Wat die wet nie kon doen nie, het Jesus gedoen! Hy bied die geregtigheid wat die wet vra, maar nie kan produseer nie! Wat ‘n wonderlike geregtigheid moet dit wees wat so breed en diep en lank en hoog is soos die wet self! Die gebooie is buitengewoon breed, maar die geregtigheid van Christus is so breed soos die gebooie en strek tot die einde daarvan. Christus het nie gekom om die wet te verlig nie, of om dit moontlik te maak dat ons gebroke en geskaafde gehoorsaamheid as ‘n soort kompromie aanvaar kan word nie. Die wet is nie gedwing om sy vereistes te verlaag nie, asof dit oorspronklik te veel gevra het. Dit is heilig, regverdig en goed; en behoort nie in een jota of tittel verander te word nie—en kan dit nie wees nie. Ons Here gee die wet alles wat dit vereis, nie ‘n deel nie—want dit sou ‘n erkenning wees dat dit aanvaarbaar met minder kon gewees het. Die wet eis volledige gehoorsaamheid sonder een plek of vlek, mislukking of tekort. En Christus het so ‘n geregtigheid gebring en gee dit aan Sy volk. Die wet eis dat die geregtigheid sonder versuim van plig en sonder oortreding van sonde moet wees—en die geregtigheid wat Christus gebring het is juis so een dat ter wille daarvan die groot God Sy volk aanvaar en hulle tel om sonder plek of kreukel of enigiets soos dit te wees. Die wet sal nie tevrede wees sonder geestelike gehoorsaamheid—slegs uiterlike nakomings sal nie tevrede stel nie. Maar ons Here se gehoorsaamheid was so diep soos dit breed was, want sy ywer om die wil van Hom wat Hom gestuur het te doen het Hom verteer. Hy sê self: “Ek verheug my om U wil te doen, O My God, ja, U wet is binne my hart.” So ‘n geregtigheid plaas Sy volk in die posisie om die ewige goedheid van God te ontvang!

Die Goeie Nuwe

En derdens, is daar die goeie nuus. “Die goeie nuus,” sê die profeet. “O, goeie nuus!” Dit is ‘n bevryding van al die dreigende gevolge van die wet. Dit is ‘n bevryding van die vloek en die straf. Hoekom? Omdat ons Christus geakkommodeer is! Hy het die straf van die wet op Hom geneem. Hy het ons van die vloek verlos deur ons plaasvervanger te wees! “Geseënd is Hy wat aan die kruis hang!” Al die vloeke van die wet, wat op die siel van die mens moet rus, het op Christus rus gekom, sodat Hy van die dood tot die lewe kon opstaan, sodat ek lewend kan wees. “Ek lewens dit deur die geloof in die Seun van God wat my liefgehad het en Homself vir my gegee het.”

Die Seën van God se Woord

Laastens, daar is die seën van God se Woord. Hy het vir ons gesê dat ons, as ons Hom geloof, Sy geskenke kan hê. Die vrugte van die gees is vir ons, ja, die geskenke van die heilige Gees, van die liefde van God, van die versoening van ons siele—en daar is altyd vir ons die krag van Sy genade. So kan ons ook nuut gemaak word! Wat ‘n goeie werk om ons tot God te bring!

Hier is die hele werk: Christus het gekom om die wet se volle eis aan diegene wat Hom glo te vervul en sy werk te voltooi! Daarom sê die apostel: “Met die hart glo die mens tot geregtigheid, maar met die mond doen ons bekentenis tot redding.” So is die wet nie langer ‘n vreeslike las nie, maar ‘n wonderlike vriend. Die wet lei ons nie meer tot onmoontlikheid nie, maar na die volheid van genade. Christus het dit alles gedoen en ons is in Hom!

Die Wet en die Geloftes

Sy gebod het Hy nie gehou nie en gevolglik het Hy nie geleef nie, en ons leef ook nie in Hom nie, aangesien in Adam almal gesterf het. Die ou verbond was gebroke en ons het verdoem geword, maar nou, nadat ons die dood in Christus gely het, is ons nie meer daaronder nie, maar is ons dood daarvoor.

Broeders en susters, op hierdie oomblik, al het ons vreugde in die doen van goeie werke, soek ons nie lewe deur hulle nie! Ons hoop nie om goddelike guns te verkry deur ons eie goedheid nie, en ons probeer ook nie om onsself in die liefde van God te hou deur enige verdienste van ons eie.

Gekoos, nie vir ons werke nie, maar volgens “die ewige wil en welbehae van God,” word ons geroep, nie uit werke nie, maar deur die Gees van God. Ons begeer om in hierdie genade voort te gaan en nie meer terug te keer na die slawebinding van die ou verbond nie.

Genade en Verlossing

Aangesien ons ons vertroue geplaas het in ‘n versoening wat deur genade deur Christus Jesus voorsien en toegepas is, is ons nie meer slawes nie, maar kinders, nie werkend om gered te word nie, maar reeds gered, en werkend omdat ons gered is!

Niks wat ons doen nie, en selfs nie wat die Gees van God in ons werk nie, is vir ons die grondslag van God se liefde teenoor ons nie, aangesien Hy ons vanaf die begin liefgehad het omdat Hy ons wou liefhê, hoe onwaardig ons ook al was. En Hy lief ons steeds in Christus en kyk nie na ons soos ons in onsself is nie, maar soos ons in Hom is, gewas in Sy bloed en bedek in Sy geregtigheid.

Julle is nie onder die wet nie; Christus het julle van die slaafagtige bondage van ‘n verdoemende verbond verlos en julle die aanneming van kinders gegee, sodat julle nou kan roep: Abba, Vader!

Christus, die Einde van die Wet

Weereens, Christus is die beëindiger van die wet, want ons is nie meer onder sy vloek nie. Die wet kan ‘n gelowige nie vervloek nie; dit weet nie hoe om dit te doen nie. Dit seën hom, ja, en hy sal geseën wees, want soos die wet geregtigheid eis en die gelowige in Christus aanskou—en sien dat Jesus hom al die geregtigheid gegee het wat dit eis—is die wet verplig om hom geseënd te verklaar.

“Geseënd is hy wie se oortreding vergewe is, wie se sonde bedek is. Geseënd is die man aan wie die Here ongerechtigheid nie toereken nie, en in wie se gees daar geen bedrog is.”

O, die vreugde om van die vloek van die wet verlos te wees deur Christus, wat “‘n vloek vir ons geword het,” soos daar geskryf staan: “Vervloek is elkeen wat aan ‘n boom hang.”

Die Geheim van Verlossing

Begryp julle, my broeders en susters, die soet geheim van verlossing? Het julle ooit Jesus gesien wat in julle plek staan sodat julle in Sy plek kan staan? Christus beskuldig en Christus veroordeel! Christus is uitgeleef om te sterwe en Christus word deur die Vader geslaan, selfs tot die dood!

En dan is julle vrygespreek, geregverdig, verlos van die vloek omdat die vloek op julle Verlosser uitgeput het! Julle is toegelaat om die seën te geniet omdat die geregtigheid wat Syne was, nou aan julle oorgedra is, sodat julle geseënd kan wees deur die Here, wêreld sonder einde! Laat ons triomfeer en bly wees in hierdie vir ewig! Waarom nie?

Vrees en Geloof

En tog, sommige van God se mense kom onder die wet wat betref hul gevoelens en begin te vrees dat omdat hulle bewus is van sonde, hulle nie gered is nie, terwyl daar geskryf staan: “Hy regverdig die goddeloses.”

Vir myself, ek hou daarvan om naby aan ‘n sondaar se Verlosser te leef. As my stand voor die Here afhanklik was van wat ek in myself is en watter goeie werke en geregtigheid ek kon bring, sou ek seker honderd keer per dag myself moet veroordeel!

Maar om weg te draai daarvan en te sê: “Ek het in Jesus Christus geglo en daarom is geregtigheid myne,” dit is vrede, rus, vreugde en die begin van die hemel! Wanneer ‘n mens hierdie ervaring bereik, begin sy liefde vir Jesus Christus opvlam en hy voed dit, dat as die Verlosser hom van die vloek van die wet verlos het, hy nie in sonde sal voortgaan nie, maar hy sal poog om in ‘n nuwe lewe te lewe!

Gekoop met ‘n Prys

Ons is nie ons eie nie, ons is met ‘n prys gekoop en ons wil, daarom, God in ons liggame en in ons geeste verheerlik, wat die Here s’n is. Dit is genoeg oor Christus in verband met die wet.

Ons in Verbondenheid met Christus

Nou, tweedens, ONES IN VERBAND MET CHRISTUS—want, “Christus is die einde van die wet vir elkeen wat glo.”

Nou sien die punt—”vir elkeen wat glo”—daar lê die klem. Kom, man, vrou, glo jy? Geen swaarder vraag kan onder die hemel gevra word nie! “Glo jy op die Seun van God?”

En wat is dit om te glo? Dit is nie bloot om ‘n stel doktrines te aanvaar en te sê dat sulke en sulke ‘n belydenis joune is en dit dan op die rak te sit en te vergeet nie. Om te glo is om te vertrou, om te vertrou, om op te staat, om op te rus.

Glo jy dat Jesus Christus uit die dood opgestaan het? Glo jy dat Hy in die sondaar se plek gestaan het en gely het, die Regverdige vir die onregverdige? Glo jy dat Hy in staat is om tot die uiterste te red hulle wat tot God deur Hom kom?

En lê jy daarom die hele gewig en spanning van jou siel se redding op Hom, ja, op Hom alleen? Ah, dan is Christus die einde van die wet vir jou vir geregtigheid en jy is geregverdig! In die geregtigheid van God is jy bekleed as jy glo!

Die Krag van Geloof

Dit is van geen nut om enigiets anders voor te bring as jy nie glo nie, want niks sal doen nie. As geloof afwesig is, is die essensiële ding ontbreek—sakramente, gebede, Bybellees, die hoor van die evangelie—jy kan dit saamstel so hoog soos die sterre, in ‘n berg so hoog soos Olympus, maar dit is alles net kaf as geloof nie daar is nie!

Dit is jou geloof of nie geloof wat die saak moet besleg! Kyk jy weg van jouself na Jesus vir geregtigheid? As jy dit doen, is Hy die einde van die wet vir jou.

Nou merk op dat daar geen vraag gevra word oor jou vorige karakter nie, want daar staan geskryf: “Christus is die einde van die wet vir geregtigheid vir elkeen wat glo.”

Maar, Here, hierdie man, voordat hy geglo het, was ‘n vervolger en skadelik! Hy het teen die heiliges geraas en geskree en hulle na die tronk gesleep en gesoek na hul bloed! Ja, geliefde vriend, en dit is die man wat hierdie woorde deur die Heilige Gees geskryf het: “Christus is die einde van die wet vir geregtigheid vir elkeen wat glo.”

Genade en Vergifnis

As ek dus een hier aanspreek, vanoggend, wie se lewe met elke sonde besmeurd is en met elke oortreding bespat is wat ons kan voorstel, sê ek tog aan so iemand, onthou, “alle soort sonde en lastering sal aan die mense vergewe word.”

As jy in die Here Jesus Christus glo, is jou ongerechtighede uitgewis, want die bloed van Jesus Christus, God se dierbare Seun, reinig ons van alle sonde! Dit is die glorie van die evangelie, dat dit ‘n sondaar se evangelie is—goeie nuus van seën, nie vir diegene sonder sonde nie, maar vir diegene wat dit bely en laat vaar!

Jesus het in die wêreld gekom, nie om die sonde-vrye te beloon nie, maar om te soek en te red wat verlore was. En hy, wat verlore is en ver van God is, wat deur Christus naby aan God kom en in Hom glo, sal vind dat Hy in daardie oomblik gered word!

Die Draad van Geloof

Ons mag dalk ‘n kabel nodig hê om ‘n boodskap oor die see te dra, maar dit is net ter bescherming van die draad. Die draad wat werklik die boodskap dra, is ‘n slanke ding.

As jou geloof van die mosterdsaad-soort is; as dit net so is dat dit tremelend die zoom van die Verlosser se kleed aanraak; as jy net kan sê: “Here, ek glo, help U my ongelowigheid”; as dit maar die geloof van die sinkende Petrus, of die huilende Maria is, nog steeds, as dit geloof in Christus is, sal Hy die einde van die wet vir geregtigheid vir jou wees, net soos vir die hoof van die apostels!

Die Geregtigheid van Geloof

As dit so is, dan, geliefde vriende, is ons almal wat glo regverdig.

Deur in die Here Jesus Christus te glo, het ons die geregtigheid verkry waarvan diegene wat die werke van die wet volg, niks weet nie. Ons is nie heeltemal heilig — sou God ons was!

Ons is nie vry van sonde in ons lede nie, hoewel ons dit haat, maar tog, in die oë van God, is ons werklik regverdig! En aangesien ons deur geloof gekwalifiseer is, het ons vrede met God.

Kom en Kyk Op

Kom, kyk op, julle gelowiges wat belas is met ‘n gevoel van sonde!

Terwyl julle julleself tuchtig en treurig oor julle sonde is, moenie aan julle Verlosser twyfel nie, of sy geregtigheid in vraag stel!

Jy is swart, maar moenie daar stop nie, gaan voort om te sê soos die bruid: “Ek is swart, maar mooi.” — “Alhoewel ons in onsself misvormd is, en swart soos Kedar se tente lyk, tog, wanneer ons U skoonhede aanhang, is ons mooi soos die hof van Salomo.”

Die Waarheid van Verlossing

Let nou op dat die verbinding van ons teks ons verseker dat, as ons regverdig is, ons gered is; want wat sê dit hier? “As jy met jou mond die Here Jesus bely, en in jou hart glo dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy gered word.”

Hy wat geregverdig is, is gered, anders, wat sou die voordeel van geregverdigheid wees?

Oor jou, gelowige, het God die uitspraak uitgespreek: “gered,” en niemand sal dit omkeer nie! Jy is gered van sonde en dood en hel — jy is selfs nou gered, met ‘n teenwoordige verlossing — “Hy het ons gered en ons met ‘n heilige roeping geroep.”

Voel die skoonheid daarvan in hierdie uur. “Geliefdes, nou is ons die seuns van God!”

Die Waaksaamheid van Geloof

En nou is ek klaar wanneer ek net dit gesê het.

As iemand hier dink hy kan homself red en dat sy eie geregtigheid voor God voldoende sal wees, wil ek hom liefdevol vra om nie sy Verlosser te beledig nie.

As jou geregtigheid voldoende is, waarom het Christus dan hierheen gekom om dit uit te werk?

Sal jy, vir ‘n oomblik, jou geregtigheid met die geregtigheid van Jesus Christus vergelyk?

Wat is die gelykenis tussen jou en Hom?

Soos tussen ‘n mier en ‘n aartsengel! Nee, nie so veel nie — so min soos tussen nag en dag, hel en hemel!

Die Moet en Moet Nie van Geloof

O, as ek ‘n geregtigheid van my eie gehad het wat niemand kan kritiek nie, sou ek dit vrywillig weggooi om die geregtigheid van Christus te hê!

Maar aangesien ek geen van my eie het nie, is ek des te bly om my Here s’n te hê.

Toe mnr. Whitefield eers by Kingswood, naby Bristol, aan die steenkoolmyne gepreek het, kon hy sien wanneer hulle harte begin raak deur die wit strepe van die trane wat oor hulle swart wange afloop.

Hy het gesien hulle ontvang die evangelie, en hy het in sy dagboek geskryf: “Aangesien hierdie arme mense geen geregtigheid van hul eie gehad het nie, het hulle dus in Hom wat kom om tollenaars en sondaars te red, geproud.”

Wel, mnr. Whitefield, dit is waar van die steenkoolmyne, maar dit is ewe waar van baie van ons hier, wat dalk nie swart gesigte gehad het nie, maar ons het swart harte!

Die Kreefte van Verlossing

Ons kan werklik sê dat ons ook bly is om ons eie geregtigheid weg te gooi, en dit as afval en vuil te beskou sodat ons Christus kan wen en in Hom gevind kan word!

In Hom is ons enigste hoop en vertroue!

Laastens, vir enige van julle om die geregtigheid van Christus te verwerp, moet tot die ewige ondergang lei, want dit kan nie wees dat God jou of jou beweerde geregtigheid sal aanvaar wanneer jy die werklike en goddelike geregtigheid wat Hy jou in sy Seun voorhou, verwerp het!

As jy na die poorte van die hemel kon gaan, en ‘n engel jou sou vra: “Watter titel het jy om hier binne te kom?”

En as jy sou antwoord: “Ek het ‘n geregtigheid van my eie,” dan om toegelaat te word, sou beteken dat jou geregtigheid op ‘n vlak met die van Immanuel self was!

Kan dit ooit wees?

Dink jy dat God ooit so ‘n leuen sal laat goedkeur?

Sal Hy toelaat dat die teenbeeld van ‘n arme ellendige sondaar se vals geregtigheid saam met die fyn goud van Christus se volmaaktheid loop?

Waarom was die fontein vol bloed as jy geen was nodig het nie?

Is Christus ‘n oortolligheid?

O, dit kan nie wees!

Jy moet Christus se geregtigheid hê of onregverdig wees — en as jy onregverdig is, sal jy nie gered wees nie — en as jy nie gered is nie, moet jy verlore bly, vir altyd en altyd!

Die Geloof van Regverdigheid

Wat? Is dit dan alles wat dit neerkom, dat ek in die Here Jesus Christus moet glo vir geregtigheid en deur geloof geregverdig moet word?

Ja, dit is dit! Dit is die geheel daarvan.

“What? Vertrou ek net op Christus, en dan lewe ek soos ek wil?”

Jy kan nie in sonde lewe nadat jy Jesus vertrou het nie, want die daad van geloof bring ‘n verandering van natuur en ‘n vernuwing van jou siel mee.

Die Gees van God, wat jou lei om te glo, sal ook jou hart verander.

Jy het gepraat van “lewe soos jy wil.” Jy sal graag baie anders wil lewe as wat jy nou doen.

Die dinge wat jy voor jou bekering liefgehad het, sal jy haat wanneer jy glo — en die dinge wat jy gehaat het, sal jy liefhê.

Nou probeer jy om goed te wees, en jy ervaar groot mislukkings omdat jou hart van God vervreemd is.

Maar wanneer jy eers verlossing deur die bloed van Christus ontvang het, sal jou hart God liefhê — en dan sal jy sy gebooie hou, en dit sal nie meer moeilik vir jou wees nie.

Die Noodsaak van ‘n Veranderde Hart

‘n Verandering van hart is wat jy nodig het, maar jy sal dit nooit kry nie, behalwe deur die verbond van genade.

Daar is nie ‘n woord oor bekering in die ou verbond nie — ons moet na die nuwe verbond kyk vir dit!

En hier is dit — “Dan sal Ek skoon water op julle sprinkel, en julle sal skoon wees.

Van al julle vuilheid en van al julle afgode sal ek julle reinig.

‘n Nuwe hart, ook, sal ek julle gee, en ‘n nuwe gees sal ek in julle plaas.

En Ek sal die stony hart uit julle vlees neem, en Ek sal julle ‘n hart van vlees gee.

En Ek sal My Gees in julle plaas, en julle laat wandel in My verordeninge, en julle sal My regter regverdig hou en dit doen.”

Dit is een van die grootste verbondsbeloftes — en die Heilige Gees voer dit uit in die uitverkorenes!

O, dat die Here jou soetlik sal oorreed om in die Here Jesus Christus te glo — en dat die belofte en al die ander verbondsooreenkomste aan jou siel vervul sal word!

Die Here seën jou! Gees van God, stuur U seën op hierdie arme woorde van my, ter wille van Jesus. Amen.

Charles Spurgeon