Armoede in die Kerk – Charles Spurgeon
Inleiding: Die Onvermydelike Kostes
“So het hy die tarief betaal.” – Jona 1:3.
As ‘n algemene reël, waar ons ook al gaan en wat ons ook al doen, moet ons “die tarief betaal.” Uitgawe is aan elke aksie, werk en operasie gekoppel. Die son vloei nie altyd ononderbroke oor die wêreld en al sy sustersfere met lig en hitte sonder ‘n vorm van verbruik nie; net so lewer die aarde nie haar vrugte van oes nie, behalwe teen die koste van die materie waarvan dit bestaan. Die krag van wind en ryp, die “berg wat val en niks oorbly nie,” en die rots wat uit sy plek verwyder word (Job 14:18), is ‘n bewys van hoe alles van die natuur die koste van verbruik dra. Die riviere bereik nie die see sonder om hul banke te erodeer en kanale in die aarde uit te sny waardeur hul vloede kan vloei nie; die reëndruppels, die vrygewige gawes van die hemel, is eers geleen uit die skatkis van die groot diep. Die lug self is deurlopend in proses van verbruik, en sou dit nie wees dat vars toevoer daagliks gegenereer word nie, sou selfs die atmosfeer uitput.
Die Wet van Verbruik in die Natuur en die Menslike Lichaam
Alle prosesse van die natuur behels ‘n konstante uitgawe van krag. Selfs al is die meganisme van die skepping massief en wys dit min van die slytasie van ouderdom, is dit sekere dat die hele masjinerie, van die grootste wiel tot die kleinste klep, daagliks en noodwendig ‘n vasgestelde hoeveelheid van verbruik ondervind. Dit is beslis ook waar in die kleiner wêreld van die mens. Die liggaam kan nie ‘n lid beweeg of ‘n spier trek nie sonder uitgawe. Die optel van my hand, die wys van my vinger, die beweging van my tong, die roering van my brein in gedagtes, alles kos iets, en maak ‘n aanspraak op die innerlike voorraad van krag – jy kan nie eens na die wêreld rondom jou kyk sonder om iets van die wonderlike optiese instrument wat uiterlike gesigte na die innerlike verstand bring, af te wear nie. Vryf werk op vlees, bene en pees, en ‘n hoër wrywingskrag werk op die verstand, die intellek, en die passie, want selfs hulle word swak met spanning en ouderdom.
Die Koste van Die Breë Pad na die Hel
Ek wil hierdie oggend begin met die poging om julle aandag te vestig op die koste van reis op die breë pad na die hel. Phocian het die gif betaal wat hom doodgemaak het – en die sondaar betaal duur vir die sonde wat sy ondergang bewys. Die wêreldling spot dikwels die Christen omdat hy sy geld aan sy godsdiens bestee. Die Christen kan wel antwoord gee aan die sondaar: “Ek wens dat jou spotters meer waar was, want ek vrees ek bestee nie eenderde van wat jy aan jou sondes bestee nie.”
Die Koste van Sonde: ‘n Hoë Begin
Kom ons begin om die rekening op te tel! Ons ontmoet dadelik ‘n swaar posisie. Die man wat die wêreld sy idool maak en God vergeet, moet onmiddellik, aan die begin van sy reis, alles wat met God se guns verband hou en alle verwagtinge van die seëninge wat dit bring, afskryf. Hy kan nie teen die wil en gebod van God optree en dan verwag dat God sy vriend sal wees en sy planne sal bevoordeel nie. As ek myself in opstand teen die groot Koning van die hemel stel, kan ek nie verwag dat Hy die permanente sorg sal dra om my belange te bevorder nie.
Verlies van God se Teenwoordigheid
Die man wat in opstand gaan, sal gou ontdek dat hy nie die vriendelike teenwoordigheid van die hemel kan verwag nie, maar eerder die oordeel wat daarmee gepaardgaan. Die man wat teen die wet van die almagtige God optree, is ‘n verwaande opstandige wat sy eie geskiktheid en veiligheid vir sy eie dade op die spel stel. Die soeke na vervulling buite God se wil, lei uiteindelik tot die verlies van God se teenwoordigheid, wat ‘n verwoestende gevolg is wat baie keer te laat erken word.
Die Koste van Sonde: Tyd en Bekommernis
In die volgende plek, maak hulle wat die pad van sonde volg, ‘n groot uitgawe van hul tyd. Wat vir hulle nie veel werd is nie, is vir die gelowige iets van onskatbare waarde. Die wêreldse man behandel tyd dikwels as ‘n uitstel van verveling, wat nie die ware waarde van die lewe besef nie. Hoe meer iemand sy tyd aan sonde toewy, hoe meer is hy geneig om dit te verspilt, in plaas daarvan om dit aan die diens van God te gebruik, wat ons voorberei vir die ewigheid.
Die Koste van Sonde: Werk en Vloed
Sonder twyfel werk die sondaar hard om sy booshede te bevredig. Die pad na die hel mag dalk afwaarts wees, maar dit is nie sonder sy eie uitdagings nie. Die weg van die oortreder is “moeilik”. Hy werk om sy sonde te bevredig, maar uiteindelik sal hy deur die las daarvan gebuk gaan. Dit is die natuur van sonde – dit lyk maklik, maar die koste is hoër as wat hy eers besef het.
Die Koste van Sonde: Finansiële Verlies
Weereens sal sondaar dikwels ‘n groot koste in hul finansies hê. Hoeveel mense het nie hul geld verloor nie, omdat hulle hul verlange na die wêreld se genietinge geskat het? Elke sin wat die mens na die wêreld se genot najaag, neem weg wat hy nodig het, wat sy bestaan werk en finansies betref.
Die Verlies van Gesondheid deur Sonde
Daar is ook die verlies van gesondheid. Sonde maak nie net die siel nie, maar ook die liggaam, seergemaak. Van dronkenskap tot vreet, die skade aan die liggaam deur hierdie sondige begeertes is ‘n tydige herinnering aan wat uiteindelik die ontydige verlies van gesondheid, geluk en lewe bring.
Verlies van Gemoedsrus en Gesondheid
Sonde lei die sondaar uiteindelik na die verlies van gemoedsrus. Geen man kan in sonde leef en dan met ‘n rustige gewete slaap nie, en as hy dit wel kan doen, is daardie onvermoë om berou te ervaar ‘n groter boosheid op sigself. Wanneer iemand nie opreg is nie, en wegstap van die pad van die Meester, sal sy gemoed rusteloos wees.
Verlies van die Siel: Die Grootste Koste
Die grootste koste van alles wat nie hier genoem word nie, is die verlies van die siel. Wat die ware verlies is, kan nie deur mense se tonge vertel word nie, maar wanneer iemand dit eendag besef, sal dit een van die mees hartverskeurende dinge wees om te ondervind.
Die Koste van die Evangelië: Die Besluit
As ons gelyk het oor die gevolge van die pad van sonde, kom ons besluit om in die volheid van genade op God te vertrou, die een wat die grootste seëninge het. Want in die God se plan is geen sonde, geen verlies nie. Al ons dade, al ons sorge kan egter net omgekeer word deur een oplossing, Christus Jesus, die enigstegene wat in die waarheid en genade die verlossing bring!
Inleiding: Die Koste van Die Reis
“Ek sal die kamp moet verlaat en buite dit ‘n baie swaar kruis opneem, en Christus se smadigheid dra.” Dit is beter om dit nou te doen as later, want jy sal dit alles moes doen. “Maar,” sê een, “hierdie besigheid van my—ek het niks meer om op te lewe nie; ek voel dit is ‘n slegte besigheid, maar ek wil dit nog nie opgee nie.” Jy sal dit vroeg of laat moet doen, jy mag dit sowel nou doen, voordat jy, soos Jona, moet betaal vir jou domheid. Onthou, “Die vrees van die Here is die begin van wysheid, en goeie begrip het almal wat Sy gebooie hou.” Mag God die Heilige Gees jou die wysheid gee wat van bo kom, wat jou sal lei om as ‘n kind by Jesus se voete te sit en Sy weë te leer. “Wees nie soos die perd of die muil, wat geen begrip het nie, wie se mond met bito en beugel gehou moet word, anders sal hulle nie na jou toe kom nie.” “Maar luister aandagtig na Sy gebooie, en dan sal jou vrede wees soos ‘n rivier, en jou geregtigheid soos die golwe van die see.”
Die Koste van die Pad na Die Hemel
Ek wil graag ‘n paar woorde sê oor die koste van die reis na die hemel. Sommige mense skat die koste van die reis hoog op, en sê dat die pad mooi genoeg is, maar die tolgeld is te hoog. Ander beweer dat godsdiens net ‘n plan is om geld in die sakke van predikante te sit, terwyl ek, as een van hulle, eerlik kan sê dat wat ek vir my bediening ontvang, nie ‘n tiende is van wat ek maklik in ‘n taak wat veel minder moeilik en harassend is, sou kon verdien nie; hoewel, laat ek byvoeg, ek nie my bediening vir 10,000 wêrelde sou verlaat nie! Laat ons nadink oor hierdie saak van uitgawe en begin met ‘n ou verhaal.
Die Verlies wat Gemaak is deur Godsdiens
“‘n Ou egpaar, in die omgewing van Londen, wat in hul jong dae arm was, maar wat deur die seën van God op hul bedrewenheid ‘n gerieflike onafhanklikheid in hul ouerjare geniet het, is gekontak deur ‘n Christenpredikant wat hulle geskenke vir ‘n liefdadigheid gevra het. Die ou vrou het ‘n verskoning probeer maak en wou vir haar man en haarself nee sê; en daarom antwoord sy: “Hoekom, meneer, ons het ‘n groot verlies gehad deur godsdiens sedert ons begin het; my man weet dit baie goed.” En om haar man se toestemming vir die bewering te kry, sê sy, “Het ons nie, Thomas?” Thomas, na ‘n lang en ernstige stilte, antwoord: “Ja, Mary, ons het ‘n groot verlies gehad deur ons godsdiens! Ek het ‘n groot verlies gehad deur my godsdiens. Vroeër, Mary, het ek ‘n wateremmer gehad waarin ek water dra, en jy weet ek het dit baie jare gelede verloor; en toe het ek ‘n ou hoed, ‘n geskeurde ou jas, en ‘n paar gesteekte skoene en sokkies gehad; maar ek het dit ook lankal verloor. En, Mary, jy weet, ek was arm, maar ek het die gewoonte gehad om dronk te word en met jou te baklei; en dit weet jy, ek het dit verloor. En toe het ek ‘n belaste gewete en ‘n boos hart gehad; en toe het ek 10,000 skuldige gevoelens en vrese gehad; maar alles is verlore, heeltemal verlore, en soos ‘n molensteen gewerp in die diepste see. En, Mary, jy was ook ‘n verlies, al nie so groot ‘n verlies soos ek nie. Vroeër het jy ‘n wasskuif gehad waaruit jy gewas het vir huur; en God Almagtig het jou bedrewenheid geseën; maar sedert ons godsdiens het jy jou wasskuif verloor. En jy het ‘n rok en hoed gehad wat erger was vir dra, alhoewel dit alles was wat jy gehad het om aan te trek; maar jy het dit lankal verloor. En jy het dikwels ‘n hartseer hart gehad oor my, op sekere tye; maar dit het jy gelukkig verloor. En ek wens selfs jy het net soveel verloor as wat ek verloor het, en selfs meer, want wat ons deur ons godsdiens verloor, Mary, sal ons ewige gewin wees.”
Die Wins van Godsdiens
Ons hoef nie by te voeg dat die predikant nie weggegaan het sonder ‘n substansiële bewys dat Thomas sy verliese vir godsdiens beskou het as sy grootste skuld aan die goedheid van die Almagtige God as die rykste gave van goddelike genade op aarde, en die mees egte waarborg van die heerlikheid in die wêreld wat kom nie! As sommige van ons sou terugkyk na wat godsdiens ons gekos het, sou ons die bedrag optel met dieselfde gevolg. Waar het jy vroeër jou Sondae geneig was om deur te bring, sommige van julle? Waar sou sommige van julle gewees het op ander geleenthede?—op die renbaan, in die teater—ja, en in die huis van vermaak. Maar nou, jy is gewas, en gereinig, en geheilig, en jy juig in Christus Jesus! Dit is wat godsdiens jou gekos het—om niks op te gee wat jou regtig gelukkig gemaak het nie—maar om net dit wat pretensieus was om jou gelukkig te maak, maar wat jou siel vir altyd sou ruïneer, af te swaai!
Die Eer van Godsdiens: Dit Kos Niks wat Ons nie Graag Gee nie
Die eerste koste van godsdiens is dat dit vir die mens skynbare vreugdes wegneem en werklike vreugdes gee; dit neem die skaduwees weg en gee substansie. Dan, weer, die koste van jou godsdiens was dit—sommige van julle het ‘n groot deel van julle tyd aan die saak van Christus gegee; ander van julle het ‘n beduidende gedeelte van julle geld aan dit toegewy, maar na alles wat jy of enige van ons ooit gegee het, kan ek seker sê dat godsdiens ons niks gekos het wat ons nie gewillig gegee het nie—en dit het niks van ons gevra wat dit nie ons geluk was om te lewer nie! Ons het ‘n groter vreugde in gee as om terug te hou—’n groter blydskap in die diens van God as om lui te wees. Verder is ons vrygewigheid altyd aan ons terugbetaal met rente, want ons God sal nie in enige man se skuld wees nie.
Die Ware Koste van Godsdiens: Dit is alreeds Betaling
Laastens, die ware koste van godsdiens is reeds betaal—nie deur ons nie, maar deur ons Here Jesus. Jona het sy tarief van Joppe na Tarsis betaal, maar ek het nooit gevind dat hy enige tarief terug betaal het nie. Die vervoermiddel wat hom na die land gebring het, was baie goedkoper as die skip na Tarsis, al was dit nie heeltemal so gemaklik nie. Hy het terug na land gekom sonder enige koste vir homself. So moet ons baie betaal en baie doen om weggegooi te word; maar die pad van die ewige lewe en verlossing is volkome vry.
Die Weg na Verlossing: Christus het die Betaling Doen
Wanneer Jona in die see gegooi is, het die walvis hom nie gesluk omdat hy ‘n man van geld was nie, of omdat hy ‘n man van meriete was nie; hy was net ‘n behoeftige, hulpbehoewende sondaar, onderhewig aan die toorn van God, soos dit in die storm en in die stormwater was; en daar het die vriendelike vis gekom wat hom in ‘n lewende graf vir drie dae gedra het, sodat sy lewe bewaar kon word. En dit is baie soos ons verlossing—verlossing deur die dood en begrafnis met Jesus.
Die Weg na die Kruis: Glo en Wees Verlos
Laat ons, as ons geslaap het, en onverskillig oor ons lot is, in gedagtes ontwaak en ons oë op Christus rig, sodat ons as ‘n geskeurde sondaar kan roep, “Here, wat moet ek doen om gered te word?” Glo in die Here Jesus Christus, en jy sal gered wees!
Charles Spurgeon